Πως οι εμπειρικοί γιατροί της επανάστασης ανακάλυψαν την θεραπεία των καταγμάτων και την «πενικιλίνη» έναν αιώνα πριν από τον Φλέμιγκ
Εναν αιώνα πριν ανακαλυφθεί η πενικιλίνη από τον Αλεξάντερ Φλέμινγκ και 30 χρόνια πριν μάθουν οι πτυχιούχοι γιατροί της Ιταλίας και της Βαυαρίας να δένουν τα κατάγματα με γύψινους επιδέσμους, οι Ελληνες πρακτικοί γιατροί της Επανάστασης του 1821 φαίνεται πως είχαν ήδη τη γνώση. Ετσι ακριβώς, με τα θαυματουργά φάρμακα του Ιπποκράτη, που πέρασαν από γενιά σε γενιά και έφτασαν έως τον 19ο αιώνα, κατάφεραν να σώσουν χιλιάδες ζωές αγωνιστών, στη χώρα που σήκωνε το ανάστημά της ύστερα από 400 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες αγωνιστές, που πολεμούσαν τις στρατιές των Τούρκων του Δράμαλη και του Ιμπραήμ, έζησαν χάρη στη χρήση της… αντιβίωσης, της ασηψίας αλλά και της ακινησίας των καταγμάτων, γλιτώνοντας από τον ακρωτηριασμό, που τότε ήταν η μοναδική επιλογή στα συντριπτικά κατάγματα που προκαλούσαν τα γιαταγάνια, τα χαντζάρια και τα τουφέκια του εχθρού.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο περιοδικό «δ» που κυκλοφορεί με την «κυριακάτικη δημοκρατία»
