Ο Κων. Παλατιανάς και τα αδέλφια του Αντώνης και Παρασκευάς ξεκίνησαν από το μηδέν και κατάφεραν να κάνουν την Palaplast μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες κατασκευής πλαστικών σωλήνων και εξαρτημάτων άρδευσης στη χώρα
Από τη
Μαρία Μαθιοπούλου
Ηταν 14 χρονών όταν άρχισε να δουλεύει σε μηχανουργεία της Θεσσαλονίκης, με τη δίψα να γίνει ένας καλός τεχνίτης. Εφυγε από το χωριό του, το Κρυονέρι Σοχού, για να έρθει στη μεγάλη πόλη και να αποδείξει ότι όλα μπορούν να γίνουν με σκληρή δουλειά. Ακόμα κι έτσι όμως, δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί πως μαζί με τα δύο αδέλφια του θα έφτιαχνε μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές βιομηχανίες πλαστικών σωλήνων και εξαρτημάτων άρδευσης και ύδρευσης, η οποία θα έφτανε να εξάγει σε περισσότερες από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο και να απασχολεί 220 εργαζομένους. Ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς, πρόεδρος της θεσσαλονικιώτικης εταιρίας Palaplast, μαζί με τα αδέλφια του Αντώνη και Παρασκευά αποτελούν την πεμπτουσία της έννοιας «αυτοδημιούργητοι επιχειρηματίες».
4.000 κωδικοί
Κατάφεραν, ξεκινώντας από απλά εξαρτήματα ποτίσματος, να δημιουργήσουν μια εταιρία με 4.000 κωδικούς προϊόντων άρδευσης, ύδρευσης και θέρμανσης, που διαφημίζει την Ελλάδα από το Μεξικό και τη Χιλή έως τη Γαλλία και τις αραβικές χώρες, επεξεργάζεται περίπου 10.000 τόνους πλαστικό ετησίως και θα κλείσει το 2015 με τζίρο 24.500.000 ευρώ. Μάλιστα, από τη στιγμή της ίδρυσής της -πριν από 35 χρόνια- είναι συνεχώς κερδοφόρα και υγιής, με τα κέρδη της να φτάνουν σήμερα τα 1.800.000 ευρώ. Η κρίση δεν την πτόησε, ενώ δεν έκανε ούτε περικοπές προσωπικού ούτε μειώσεις μισθών. Παρά την ιδιαίτερα ευρεία παρουσία της σε όλο τον κόσμο, η Palaplast αναζητά συνεχώς νέες αγορές για τα προϊόντα της, ενώ περιμένει τον καινούργιο αναπτυξιακό, ώστε να δρομολογήσει επενδύσεις για την ανανέωση του εξοπλισμού της και των παραγωγικών γραμμών της, καθώς στη φιλοσοφία της είναι να εκσυγχρονίζεται με κάθε ευκαιρία.
Με καταγωγή από φτωχή οικογένεια -ο πατέρας του ήταν ανάπηρος πολέμου και είχε το περίπτερο του χωριού-, ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς αποφάσισε να έρθει μόνος στη Θεσσαλονίκη στα 14 του, για να δουλέψει. Ακόμα και μικρότερος όμως, καθόταν με τον Αντώνη και τον Παρασκευά στο περίπτερο πουλώντας σοκολάτες και καραμέλες, κάτι που… κόλλησε στα τρία αδέλφια το παρατσούκλι «οι περιπτεράδες».
Στη Θεσσαλονίκη, μετά την πρωινή εργασία του, ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς πήγαινε το βράδυ στον «Ευκλείδη», από όπου αποφοίτησε με δίπλωμα εργοδηγού μηχανολόγου. Λίγο αργότερα ήρθε στην πόλη και ο αδελφός του Αντώνης, ο οποίος ακολούθησε τα επαγγελματικά χνάρια του. Σε ηλικία 24 χρονών ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς άρχισε να δουλεύει στα Πλαστικά Μακεδονίας μαζί με τον αδελφό του Αντώνη, αποκτώντας τεχνογνωσία στα πλαστικά, η οποία θα γινόταν στη συνέχεια πολύτιμο εργαλείο για το δικό τους επαγγελματικό βήμα.
Το 1979 οι δυο τους πήραν την απόφαση να δημιουργήσουν τη δική τους δουλειά, ένα μικρό μηχανουργείο παραγωγής καλουπιών για πλαστικά εξαρτήματα. Μάλιστα, τον πρώτο χρόνο ο Κωνσταντίνος και ο Αντώνης δούλευαν το πρωί στα Πλαστικά Μακεδονίας και, μόλις τελείωναν τη βάρδια τους, πήγαιναν στο μηχανουργείο τους, όπου στη συνέχεια πήραν και τον μικρότερο αδελφό τους, ο οποίος μόλις είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του. Η εταιρία τους ιδρύθηκε το 1980 στην Ηλιούπολη με την ονομασία Αδερφοί Παλατιανά Ο.Ε., δύο χρόνια αργότερα μετακόμισε στον Εύοσμο, ενώ το 1985 μεταφέρθηκε στη Βιομηχανική Περιοχή Θεσσαλονίκης, στη Σίνδο, μπαίνοντας και στην παραγωγή πλαστικών εξαρτημάτων για συστήματα άρδευσης.
Η μετατροπή
Η μεγάλη άνοδος όμως ξεκίνησε το 1990, οπότε η εταιρία μετατράπηκε σε ανώνυμη, με την επωνυμία Palaplast, και άρχισε να παράγει και πλαστικούς σωλήνες άρδευσης, με βάση την τεχνογνωσία των τριών αδελφών στα εξαρτήματα. Η ανάπτυξη συνεχίστηκε, με την επόμενη κορύφωση να έρχεται το 2005. Τότε, η εταιρία μεταφέρθηκε ξανά, σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις αυτή τη φορά -καταλαμβάνει σήμερα 30 στρέμματα καλυμμένης επιφάνειας σε συνολική έκταση 100 στρεμμάτων στη ΒΙ.ΠΕ. Θεσσαλονίκης-, και στο χαρτοφυλάκιό της προστέθηκαν η ύδρευση και η θέρμανση. Οι εξαγωγές της ξεκίνησαν από την πρώτη στιγμή, αφού ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς ήταν εκ φύσεως εξωστρεφής.
Η Palaplast αποτελεί σήμερα έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές πλαστικών συστημάτων άρδευσης και ύδρευσης και των εξαρτημάτων τους. Μάλιστα, στα εξαρτήματα άρδευσης και ύδρευσης το μερίδιό της στην αγορά φτάνει το 80%. Οι εξαγωγές της αποτελούν το 53% του τζίρου της, ενώ ειδικά στα εξαρτήματα οι εξαγωγές φτάνουν σε ποσοστό 75%-80% επί του κύκλου εργασιών στο συγκεκριμένο αντικείμενο.
Η «ονειρική» μετάβαση!
Ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς πιστεύει στον ανθρώπινο παράγοντα όσον αφορά την επιτυχία μιας επιχείρησης και γνωρίζει έναν έναν τους 220 εργαζομένους της Palaplast. Αλλωστε, όση τεχνολογία και αν έχεις, όπως λέει, η σχέση και η συνεργασία με τον άνθρωπο είναι αυτές που απογειώνουν τη δουλειά.
Το όνειρό του πλέον είναι η διαδοχή στην επιχείρηση να γίνει επιτυχημένα και να ανοίξει νέους δρόμους. Ηδη η κόρη του αλλά και οι δύο γιοι του αδελφού του Αντώνη έχουν ενεργό ρόλο στην Palaplast.
Με πυξίδα την (πολλή) δουλειά, την αγαστή συνεργασία και το ρίσκο!
«Πενήντα χρόνια δουλεύω κι ακόμα δεν πήρα σύνταξη» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς, που πιστεύει ότι η πολλή δουλειά και η αγάπη γι’ αυτό που κάνεις είναι η πυξίδα για την πρόοδο και την επιτυχία, ενώ, όταν ξεκινάς μια νέα επιχείρηση, πρέπει να δίνεις έμφαση στην καινοτομία του προϊόντος και στην εξωστρέφεια. Ο ίδιος, πάντως, εκτιμά ότι η καλή σχέση με τα αδέλφια του, πάνω στην οποία στήθηκε ένας ιδιαίτερα επιτυχημένος συνεταιρισμός, είναι το μεγάλο μυστικό στην Palaplast. «Τριάντα πέντε χρόνια δουλεύουμε μαζί και δεν ανταλλάξαμε ποτέ πικρή κουβέντα» λέει. Μάλιστα, ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Ο ίδιος είναι πιο εξωστρεφής, ο αδελφός του Αντώνης, περισσότερο οργανωτικός, ενώ ο Παρασκευάς έχει μυαλό για οικονομικά.
Στην επαγγελματική πορεία του ο Κωνσταντίνος Παλατιανάς συνάντησε πολλές δυσκολίες. Αλλωστε, έπρεπε να αντιμετωπίσει τη βιοπάλη από μικρός. Ετσι έμαθε πως πρέπει να αξιοποιείς αυτό που έρχεται μπροστά σου και να μην αφήνεις τις ευκαιρίες να φεύγουν, γιατί δεν εμφανίζονται συχνά, ταυτόχρονα όμως να δίνεις χώρο στο ρίσκο, που όμως χρειάζεται πάντα έλεγχο. «Δεν φανταζόμουν αυτή την εξέλιξη της εταιρίας. Απλώς ήθελα κάθε φορά να κάνω ένα βήμα μπροστά» δηλώνει στην «κυριακάτικη δημοκρατία».
