Πρωτοποριακή λύση εφαρμόστηκε με επιτυχία σε επτάχρονο παιδί
Μέθοδο για την αντιμετώπιση σοβαρών μορφών αλλεργίας μέσω «πλύσης» του αίματος ανέπτυξαν Ιταλοί επιστήμονες δίνοντας ελπίδα για απαλλαγή από τις συνέπειες που έχουν οι αλλεργίες στην καθημερινότητα των ασθενών. Η τεχνική προβλέπει τη χρήση μηχανήματος για την εξωσωματική κυκλοφορία του αίματος. Περνώντας από το εσωτερικό του το αίμα «καθαρίζεται» από τα επικίνδυνα για τις αλλεργίες συστατικά.
Ειδικότερα, το μηχάνημα διαχωρίζει τα ερυθρά αιμοσφαίρια από το πλάσμα του αίματος και στη συνέχεια αφαιρεί το επικίνδυνο αντίσωμα ανοσοσφαιρίνη Ε, το οποίο προκαλεί αλλεργία. Ετσι δίνεται στη συνέχεια η δυνατότητα στους γιατρούς να χορηγήσουν στους ασθενείς συμπληρωματική φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπιση της κατάστασης.
Ηδη η μέθοδος εφαρμόστηκε με επιτυχία στον επτάχρονο Μικέλε από τους γιατρούς του παιδιατρικού νοσοκομείου Bambino Gesù της Ρώμης. Το παιδί έπασχε από σοβαρή πολλαπλή αλλεργία και μέχρι τότε είχε κινδυνεύσει να χάσει τη ζωή του αμέτρητες φορές. Είναι αλλεργικός στα περισσότερα τρόφιμα, ανάμεσα στα οποία το γάλα, τα αβγά, τα ψάρια, τα φρούτα και τα φουντούκια, με αποτέλεσμα να παθαίνει κρίσεις, όταν κατά λάθος έτρωγε κάποιο από αυτά. Δεν μπορούσε να ζήσει όπως οι υπόλοιποι συνομήλικοί του, καθώς πάντα έπρεπε να υπάρχει κάποιος να τον παρακολουθεί από κοντά, ακόμη κι όταν πήγαινε στο σχολείο.
Η κατάστασή του γινόταν ακόμη πιο σοβαρή, καθώς δεν ήταν δυνατόν να του χορηγηθεί ούτε το κοινό φάρμακο που δίνεται στους υπόλοιπους αλλεργικούς προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο η ασθένεια. Αυτό συνέβαινε διότι τα επίπεδα της ανοσοσφαιρίνης Ε ήταν τόσο υψηλά που καθιστούσαν απαγορευτική τη χορήγηση του φαρμάκου. Πάνω από κάποιο όριο ανοσοσφαιρίνης Ε το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες στον οργανισμό. Με την «πλύση» του αίματος όμως ο επτάχρονος μπορεί πλέον να ζει μια φυσιολογική ζωή, καθώς η αφαίρεση της ανοσοσφαιρίνης Ε επέτρεψε στους γιατρούς να του χορηγήσουν την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
Η τεχνική «πλύσης» του αίματος μέχρι τώρα χρησιμοποιούνταν μόνο στις περιπτώσεις μεταμόσχευσης οργάνου για να αποφευχθεί η απόρριψή του από τον οργανισμό και σε ασθενείς με βαριάς μορφής αυτοάνοσα νοσήματα.
