■ Ο φιλοσκοπιανός κερδοσκόπος κατέλαβε (και έκανε στρατηγείο) το Φρουραρχείο
■ Το σχέδιο με το οποίο παρέκαμψε τις δομές του δήμου για να στήσει δίκτυο ΜΚΟ! Ποια πρόσωπα του έδωσαν χείρα βοηθείας
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο
Η Θέση μας: ΗΡΕΜΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ!
Διαβάστε online την «κυριακάτικη δημοκρατία» ,εδώ
Διαβάστε επίσης:
►Αγρια επίθεση σε αναπήρους, ανέργους και πολύτεκνους!
Ευπαθείς ομάδες καλούνται να πληρώσουν ειδική εισφορά αλληλεγγύης, χαρτόσημο ΟΓΑ 3,6% και φόρο εισοδήματος σε εγκύκλιο-σοκ του υπουργείου Οικονομικών!
►Ωρα μηδέν για την ευρωζώνη και το Βερολίνο
To Brexit, η σύνοδος του Νότου και το Προσφυγικό
►Βάσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ: Σχολές για άμεσο «μεροκάματο»
Οι υποψήφιοι στόχευσαν πάλι στις Στρατιωτικές Σχολές αφήνοντας για άλλη μια φορά τις παιδαγωγικές και τις οικονομικές
►Και «κούρεμα» στο εφάπαξ του Σεπτεμβρίου
Λόγω του συμψηφισμού οφειλών με το βοήθημα
►Κώστας Χαλκιάς: «Κέρβερος» και στα 42 χρόνια του
Η επιστροφή του γκολκίπερ στα γηπεδα με την Παναχαϊκή
►Το χωριό της ψυχοθεραπείας
Διακοπές σώματος και πνεύματος με δράσεις εργαστήρια και σεμινάρια στις Πινακάτες Πηλίου
►Ελ.Σκιαδάς: Πώς γεννήθηκε η φράση «δεξιότερα, Κουροπάτκιν» το 1904
►Φ. Κρανιδιώτης: Το παραμύθι της ΔΕΘ δεν έχει τέλος
►Ηλ.Ηλιόπουλος: Η σιωπή των φαρισαίων για τον άγιο Χίου
«Πάω να συναντήσω το αφεντικό μου, τον κύριο Σόρος»! Αυτό είπε ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργο Καμίνης αποχωρώντας από το δημοτικό συμβούλιο στις 19 Μαρτίου 2015. Είχε προηγηθεί «σφυροκόπημα» από την αντιπολίτευση, που τον κατηγορούσε ότι διέλυε τις πρωτοποριακές κοινωνικές δομές του δήμου προκειμένου να στήσει ένα καλά οργανωμένο δίκτυο ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση), μέσω του οποίου θα ωφελούνταν ο Τζορτζ Σόρος.
Κανείς ωστόσο δεν μπορούσε να φανταστεί το σχέδιο που υλοποιούσε ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης και το οποίο είχε εξυφανθεί πολύ νωρίτερα από τους μηχανισμούς που χρηματοδοτεί και διαθέτει ο Τζορτζ Σόρος. Ούτε ακόμη και η παράταξη Ανοιχτή Πόλη (ΣΥΡΙΖΑ), η οποία κατηγορούσε ευθέως τον δήμαρχο Γ. Καμίνη και αναρωτιόταν αν ο αποχαιρετισμός του ήταν μία ατυχής και αδέξια απόπειρα μπλακ χιούμορ ή μία κυνική ομολογία υπό τη μεταμφίεση του χιούμορ.
Μακρά σειρά εγγράφων που έχει στη διάθεσή της η «δημοκρατία» αποκαλύπτουν τον τρόπο λειτουργίας του δικτύου Τζορτζ Σόρος και τις μεθόδους που ακολουθεί για να κάνει πραγματική απόβαση στις τοπικές κοινωνίες. Στην προκειμένη περίπτωση να διεισδύσει στους μηχανισμούς του ελληνικού κράτους. Οποιος ενδιαφέρεται πρέπει να ανατρέξει στον Οκτώβριο 2012, όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου σε φόρουμ που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο επιβράβευε την απόφαση του Τζ. Σόρος να στηρίξει την αθρόα είσοδο των παράνομων μεταναστών στη χώρα μας. Εξάλλου, όσο ήταν πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου, δίνοντας λυσσώδη μάχη, είχε φροντίσει να εκλεγεί στον πρώτο δήμο της χώρας ο Γ. Καμίνης. Ο τελευταίος εξελίχθηκε σε πρόθυμο συνομιλητή και «συνεταίρο» του κατηγορούμενου για διεθνή οικονομικά παιχνίδια μεγιστάνα Σόρος.
Ο Παπανδρέου
Ο Γ. Παπανδρέου και ο Γ. Καμίνης, εκπρόσωποι της κεντρικής και της τοπικής εξουσίας, υπήρξαν τα δύο πρόσωπα που έχτισαν μεθοδικά την εγκατάστασή του στην ελληνική πρωτεύουσα. Ο πρώτος παραχωρούσε την πολιτική νομιμοποίηση και ο δεύτερος τις πρακτικές διευκολύνσεις προκειμένου να δημιουργηθούν οι υποδομές και να προετοιμαστεί το έδαφος για την εγκατάσταση του Σόρος στην Αθήνα. Λόγω των αντιπαθειών και της διεθνούς κατακραυγής διασφαλίστηκε προστασία υψηλού επιπέδου. Πάντα μακριά από τη δημοσιότητα, αναπτύχθηκαν δραστηριότητες που σε κάθε άλλη περίπτωση θα απασχολούσαν υπέρμετρα τα ΜΜΕ.
Πρόκειται για σύστημα καλοστημένο, το οποίο διαθέτει πρόσωπα του εσωτερικού και του εξωτερικού, που εμφανίζονται και εξαφανίζονται χωρίς να αφήσουν ίχνη πίσω τους, όταν εκτεθούν στη δημοσιότητα. Δύο παραδείγματα ίσως αρκούν. Αφενός, η φερόμενη ως διευθύντρια των Ιδρυμάτων «Open Society» και αφγανικής καταγωγής Nazia Hussain. Από το 2013 ενεπλάκη σε δύο προγράμματα, ένα για την «ανεξάρτητη δημοσιογραφία» και ένα για τα ιδρύματα «ανοιχτής κοινωνίας» στην Ελλάδα. Προηγουμένως είχε υπηρετήσει στα Βαλκάνια. Η παρουσία της στην Αθήνα καλύφθηκε από πέπλο μυστηρίου, όπως εξάλλου και η εξαφάνισή της.
Οι συνεργάτες
Αφετέρου, στον αντίποδα του εσωτερικού μπορούν να αναφερθούν πολλοί Ελληνες συνεργάτες του Γ. Καμίνη που έχουν τα εξής κοινά χαρακτηριστικά: α) Ανήκαν στη ΔΗΜ.ΑΡ. του Φώτη Κουβέλη, βασικού υποστηρικτή της εκλογής Γ. Καμίνη. β) Διακρίνονται για τις φιλοσκοπιανές τάσεις τους. γ) Ανήκουν στην κατηγορία εκείνων που κατηγορούνται ότι διαστρεβλώνουν την Ιστορία. Δεν είναι βεβαίως καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Γ. Καμίνης έκανε την εντυπωσιακή κίνηση να ανακοινώσει τη συνεργασία του με το Σόρος σε εκδήλωση της ΔΗΜ.ΑΡ., η οποία έγινε τον Απρίλιο του 2013 για την κοινωνική προστασία και τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους!
Ως προς τα πρόσωπα του εσωτερικού, χαρακτηριστική είναι ίσως η περίπτωση του «εκπαιδευμένου» αρθρογράφου σε ζητήματα φιλοσκοπιανής πολιτικής Τάκη Καμπύλη. Ανέλαβε διευθυντής του δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9,84 και «εξαφανίστηκε» ως διά μαγείας όταν ξέσπασαν ζητήματα που αφορούσαν το πρόσωπό του. Πρόκειται για τον δημοσιογράφο που έγραφε ότι οι Ελληνες στρατιώτες, οι οποίοι έφτασαν στη Βόρειο Ηπειρο (1940-1941), ήταν πλιατσικολόγοι, ότι η απομάκρυνση των Τσάμηδων συνεργατών του ιταλικού επεκτατισμού ήταν πράξη εθνοκάθαρσης, ότι στη Θράκη υπάρχει τουρκική μειονότητα και ότι ο ξυλοδαρμός Ελληνα δημοσιογράφου στην Κωνσταντινούπολη ήταν ελληνική προβοκάτσια! Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται περισσότεροι από 15 αιρετοί και μη συνεργάτες του Γ. Καμίνη.
Με αυτή την ανθρωπογεωγραφία η υλοποίηση των στόχων του Σόρος μπορεί να ήταν πολύπλοκη, αλλά είχε εξασφαλισμένη επιτυχία παρά τις αντιδράσεις που σημειώνονταν στο εσωτερικό. Κατόρθωσε να συνεταιριστεί με τον Δήμο Αθηναίων, διακινώντας εκατομμύρια ευρώ, κυρίως από την κυβέρνηση της Νορβηγίας, και να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην Αθήνα. Ας παρακολουθήσουμε όμως τους τρόπους με τους οποίους πέτυχε τους σκοπούς του. Καταρχάς εμφανίστηκε με μία διερευνητική δωρεά προς τον Δήμο Αθηναίων, μέσω του ιδρύματός του, δηλαδή του Open Society Foundation (OSF). Δωρεά με την οποία αναλάμβανε να ανακαινίσει έναν όροφο στο παλαιό Φρουραρχείο της Αθήνας, απέναντι από τον Σταθμό Λαρίσης. Μόνο που ζητούσε ως αντάλλαγμα την παραχώρηση του χώρου για τις δικές του ανάγκες! Τελείως… συμπτωματικά και για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις ο Γ. Καμίνης αποφεύγει τις νόμιμες δομές του δήμου και στεγάζει στο ισόγειο τον αποκαλούμενο «Κόμβο Αλληλοβοήθειας», ο οποίος για μεγάλο χρονικό διάστημα λειτούργησε χωρίς θεσμική κάλυψη.
Το πρόγραμμα ονομάζεται Solidarity Now με στόχο να ανοίξει «σπίτια αλληλεγγύης» στην Αθήνα. Το «τρέχει» το Foundation Solidarity Net, ελβετική φιλανθρωπική οργάνωση που δραστηριοποιείται κάτω από την ομπρέλα του δικτύου του ιδρύματος Σόρος. Το Solidarity Now εγκαθίσταται στον Σταθμό Λαρίσης, παρά τις διαμαρτυρίες που γίνονται επισήμως στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας και κάνουν λόγο για συνθήκες αδιαφάνειας, παρατυπίες κ.ά. Η απόβαση Σόρος στην Αθήνα είναι πλέον γεγονός, όπως και η διείσδυσή του στους μηχανισμούς του ελληνικού κράτους. Η «άλωση» πραγματοποιείται μέσω των ΜΚΟ, αφού στη συμφωνία με τον Δήμο Αθηναίων προβλεπόταν η συνεργασία του OSF μαζί τους για ζητήματα δημόσιας υγείας και νομικών συμβουλών.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η προσκείμενη στην κυβέρνηση δημοτική παράταξη Ανοιχτή Πόλη έχει δημοσίως καταγγείλει τις μεθοδεύσεις, παρουσιάζοντας μάλιστα και τα στάδια που ακολουθούνται με δημόσια ανακοίνωση! Οπως αναφέρει, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το Ιδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων και τεκμηριώνοντας με πλούσια στοιχεία τις απόψεις της, ακολουθούνται τέσσερα στάδια: α) Σαμποτάρουμε έναν δημόσιο φορέα μέχρι να υπολειτουργεί. β) Καταγγέλλουμε ότι δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του. γ) Στήνεται δίκτυο ιδιωτικών φορέων με αντικείμενο ίδιο του δημόσιου. δ) Φέρνουμε ως σωτήρες ΜΚΟ και ιδιώτες.
Ο εισαγγελέας
Η ανακοίνωση αυτή, η οποία περιέργως δεν προκάλεσε το ενδιαφέρον κάποιου εισαγγελέα, ανέφερε ονομαστικά ότι όλη αυτή η μεθόδευση γινόταν υπέρ διαφόρων, μεταξύ των οποίων και ονομαστικά ο Σόρος. Δεν ήταν τότε γνωστό ακόμη ότι ο μεγιστάνας σκόπευε να ελέγξει, μέσω της στέγασης και της χρηματοδότησης, και τις ΜΚΟ. Συγκεκριμένα, σε ένα από τα εγχειρήματα εμφανίζονται να συμμετέχουν οι ΜΚΟ PRAKSIS, ARSIS, ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ, Δίκτυο για τα Δικαιώματα των Παιδιών και Μαζί για το Παιδί.
Εννοείται, όπως ήδη αναφέραμε, ότι η συνεχής εναλλαγή προσώπων στους μηχανισμούς καθώς και η εμπλοκή διάφορων εταιρικών σχημάτων εξαφανίζουν τα «ίχνη» των δράσεων και δυσχεραίνουν την έρευνα. Παραδείγματος χάριν, τη συμφωνία για το Φρουραρχείο υπέγραψαν ο Γ. Καμίνης και εκ μέρους της οργάνωσης του Σόρος (Foundation Solidarity Net) η δικηγόρος της Ελβετίας Dr. Suzanne Wettenschwiler, η οποία παρεμπιπτόντως είναι και γραμματέας της Arab Fund For Arts and Culture. Σε ένα από τα προγράμματα του Δήμου Αθηναίων («Αλληλεγγύη και Κοινωνική Ενταξη στην Ελλάδα») ως αντισυμβαλλόμενο μέρος για λογαριασμό του χρηματοδοτικού μηχανισμού εμφανίστηκε η εταιρία PricewaterhouseCoopers LTD με έδρα τη Λευκωσία Κύπρου και εκπρόσωπο τον εταίρο Αναστάσιο Προκοπίου. Το πρόγραμμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο επερώτησης 12 βουλευτών και βρίσκεται στο στάδιο της δικαστικής διερεύνησης.
Τη σφραγίδα του στα σχέδια του Σόρος στην ανάπτυξη των μηχανισμών αλλά και στις εγκαταστάσεις στο Φρουραχείο βάζει ο Στέλιος Ζαβός, γνωστός οικονομικός παράγοντας αλλά και κουμπάρος. Ο επικεφαλής του Solidarity Now Στέλιος Ζαβός είναι ο Ελληνας που στεφάνωσε τον 83χρονο Τζορτζ Σόρος στον τελευταίο γάμο του με τη 42χρονη Ταμίκο Μπόλτον. Εννοείται πως το προφίλ που χτίζεται στο διαδίκτυο και στις δημόσιες και διεθνείς σχέσεις για όλους τους εμπλεκομένους υποστηρίζεται οικονομικά, γεγονός που δεν αποκρύπτεται. Επίσης έχει έντονα ουμανιστικά χαρακτηριστικά που λειτουργούν ως «ασπίδα προστασίας» για τις ενοχλητικές έρευνες.
Τι κρύβει ο χρηματοδοτικός μηχανισμός της Νορβηγίας
Τι προκύπτει από όσα προαναφέρθηκαν και ποια είναι η απάντηση στο ερώτημα που βασανίζει όλους όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα: Ποιος πραγματικά κρύβεται πίσω από τις δωρεές και τις διαδρομές μέσω των οποίων τα χρήματα διοχετεύονται στις δράσεις για τις οποίες υποτίθεται ότι προορίζονται; Σύμφωνα με τις φωνές που ακούστηκαν στο δημοτικό συμβούλιο, πίσω από τον χρηματοδοτικό μηχανισμό της Νορβηγίας βρίσκεται ο ίδιος ο Τζορτζ Σόρος! Ετσι μάλλον εξηγούνται όλα και μπαίνει η κατακλείδα του ζητήματος: Ο Τζορτζ Σόρος έκανε την «απόβασή» του στην Ελλάδα μέσω του Δήμου Αθηναίων και με συνεργάτη τον Γ. Καμίνη. Κατόρθωσε εντός μίας τετραετίας να ελέγξει τη διαχείριση των προσφυγικών ροών και των σχετικών εξελίξεων μέσω των ΜΚΟ, προετοιμάζοντας τις προϋποθέσεις για το ρόλο που έμελλε να διαδραματίσει ο μηχανισμός του στο μέγα προσφυγικό ζήτημα που βρίσκεται σε εξέλιξη. Αντίστοιχες και «επιτυχημένες» ήταν οι μέθοδοι που ακολούθησε στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες βαλκανικές πόλεις, επηρεάζοντας καθοριστικά τις εξελίξεις στην Ευρώπη.
Η βαθιά διείσδυση στην Αριστερά (από το 1990) και οι εθνομηδενιστές!
Τα έγγραφα των DC Leaks και η «άλωση» στοιχείων του Ελληνισμού
Οι αποκαλύψεις των DC Leaks σχετικά με το ενδιαφέρον του φιλοσκοπιανού και μεγάλου ανθέλληνα Τζορτζ Σόρος για στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ενισχύουν τα ήδη υπαρκτά ερωτήματα για τη διείσδυση του περίεργου μεγιστάνα επενδυτή στην εγχώρια πολιτική ζωή γενικότερα και ειδικότερα στην ελληνική Αριστερά, διότι πολλά λέγονται και ψιθυρίζονται. Πολύ περισσότερο όταν από το ’90 και μετά τμήματα της Αριστεράς έβαλαν στην άκρη την ιστορική παρακαταθήκη του Δημήτρη Γληνού και τη συναρτημένη με τον πατριωτισμό προάσπιση των εθνικών χαρακτηριστικών του τόπου, εκτοπίζοντας σταδιακά από την κομματική ρητορική λέξεις τόσο ζωτικές για την ιδιοπροσωπία μας ως λαός, όπως πατρίδα και έθνος.
Από το ’90 ο τότε Συνασπισμός μαζί με διάφορα άλλα εξωκοινοβουλευτικά σχήματα αρχίζουν σταδιακά να ταυτίζονται με εθνομηδενιστικές συμπεριφορές (πιο χαρακτηριστικές, το «ναι» του ΣΥΝ στο Σχέδιο Ανάν και η περίπτωση της Μαρίας Ρεπούση), αναγκάζοντας πατριωτικές φωνές (Παναγιώτης Λαφαζάνης, Μανώλης Γλέζος κ.ά.) να μαζευτούν. Αυτή η εξέλιξη έγινε ηγεμονική έπειτα από τρεις δεκαετίες, με τον αριστερό εθνομηδενισμό να συναγωνίζεται σήμερα εκείνον της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς και των εκσυγχρονιστικών εφεδρειών του ΠΑΣΟΚ. Είναι απορίας άξια η σχεδόν εμμονική έκφραση εθνομηδενιστικών απόψεων από αυτό το τμήμα της Αριστεράς μέσα από πάμπολλες τοποθετήσεις σε κρίσιμα εθνικά ζητήματα, όπως του Νίκου Φίλη για τους Ποντίους, της Σίας Αναγνωστοπούλου για την αλλαγή των βιβλίων της Ιστορίας ή του γνωστού εθνομηδενιστή -προέδρου του σημιτικής έμπνευσης Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας (ΟΠΕΚ)- Αντώνη Λιάκου, που τώρα εργάζεται ως σύμβουλος του υπουργού Παιδείας και είναι υπεύθυνος για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
Η περίπτωση του κ. Φίλη δεν είναι τυχαία, καθώς ο νυν υπουργός Παιδείας από τη θέση του διευθυντή της «Αυγής» που κατείχε επί χρόνια συρρίκνωσε στην κομματική εφημερίδα τις πατριωτικές γραφίδες, προβάλλοντας τον αριστερό μεταμοντερνισμό ως κυρίαρχη ιδεολογία, ενώ αργότερα, όταν εισήλθε ως βουλευτής στον πολιτικό στίβο, ήταν από τους βασικούς ιμάντες μεταφοράς της γραμμής στο κόμμα και στα τηλεοπτικά κανάλια. Παραμένει δε έως σήμερα από τους βασικούς συνομιλητές του Αλέξη Τσίπρα. Θεωρητικά η φρασεολογία όλων αυτών των στελεχών και τα ενδιαφέροντά τους δεν διαφέρουν πολύ από τα ιδεολογικά προτάγματα του Ιδρύματος Σόρος. Αδιαφορούν συστηματικά για τα μεγάλα εθνικά ζητήματα, χρησιμοποιώντας μια θολή ιδεολογική επικάλυψη, αποτελούμενη από ισχυρές δόσεις ταξικότητας, αντιρατσισμού, δικαιωμάτων των μειονοτήτων και των gay, υπέρβασης των «εθνικών στερεοτύπων» και άλλα τέτοια μοδάτα ιδεολογήματα που χρησιμοποιούν η παγκοσμιοποίηση και τα διεθνή κέντρα, με στόχο την αλλαγή των εθνικών, πολιτιστικών προτύπων μας και την ομογενοποίηση, και παραμερίζοντας πλήρως την πατριωτική διάσταση και το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας, χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξουν κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατικά δικαιώματα.
Οι εθνομηδενιστικές γραμμές δεν περιορίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά διαπερνούν το αριστερό τόξο (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και συναντώνται ακόμη και στην πατριωτική ΛΑ.Ε. Εκεί βρήκαν καταφύγιο δύο φυντάνια του αριστερού εθνομηδενισμού, ο Νάσος Θεοδωρίδης και η Ιωάννα Γαϊτάνη, πρόσωπα γνωστά από τις επικίνδυνες θέσεις τους υπέρ της ονομασίας της ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία» ή των Ιμίων ως «Καρντάκ», προκαλώντας απορίες, αφού ο επικεφαλής της ΛΑ.Ε. Παναγιώτης Λαφαζάνης ουδέποτε συμμερίστηκε τον εθνομηδενισμό, αλλά, αντιθέτως, ταυτίστηκε με το πατριωτικό τμήμα του ΣΥΝ και αργότερα του ΣΥΡΙΖΑ και δέχτηκε ισχυρές πιέσεις, πριν τελικά αποχωρήσει με όλη την Αριστερή Πλατφόρμα το καλοκαίρι του 2015.
