Ρεπορτάζ
Γιώτα Βαζούρα
Χαμόγελα, νάζια, πειράγματα, αστεϊσμοί. Λίγο πριν από την έναρξη του εργαστηρίου χορού «65+» στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, οι συμμετέχουσες κάνουν προθέρμανση, πειράζοντας η μία την άλλη και πιάνοντας ψιλή κουβέντα. Και οι 18 τους είναι αειθαλείς κυρίες, οι οποίες πλέον και μετά την ενασχόλησή τους με το εν λόγω πρόγραμμα πιστεύουν ότι ο χορός δεν εξασκεί μόνο το σώμα αλλά κυρίως την ίδια την ψυχή.
Την περασμένη Τρίτη βρεθήκαμε μαζί τους σε μία από τις τελευταίες συναντήσεις τους, στο πλαίσιο του εργαστηρίου «Νέοι χορευτές 65+», ενός τμήματος που απευθύνεται σε αρχάριες κυρίες που έχουν περάσει τα δεύτερα «ήντα» και μέσα από αυτό έχουν τη δυνατότητα να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους στον σύγχρονο χορό. Υπό την καθοδήγηση της χορογράφου Πατρίσιας Απέργη και της χορεύτριας Μάρως Μαρμαρινού, οι «πρωταγωνίστριες» του σεμιναρίου μαθαίνουν πώς να «ξεκλειδώνουν» τα σώματά τους μέσα από απλές αλλά και πιο σύνθετες κινήσεις. Κυρίως, όμως, μαθαίνουν πώς μια τέτοια συμμετοχική δράση μπορεί να φέρει άγνωστους -μέχρι χθες- ανθρώπους πιο κοντά. Ολες τους, όπως μας λένε, είχαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, κάποια επαφή με τον χορό αλλά και με τη γυμναστική, είτε έχοντας παρακολουθήσει κατά το παρελθόν παραδοσιακούς χορούς είτε κάνοντας συστηματικά γυμναστικές ασκήσεις. Οι περισσότερες από αυτές γνώριζαν τον πολιτιστικό οργανισμό από προηγούμενες δράσεις του, ενώ κάποιες είναι μέλη των Φίλων της Στέγης. Μία εξ αυτών είναι η κυρία Κατερίνα, η οποία έμαθε για την εν λόγω δράση από μια φίλη της και παρακινήθηκε να συμμετάσχει σε αυτήν από την κόρη της.
«Είναι μια ευκαιρία για να βγούμε εκτός σπιτιού, να κοινωνικοποιηθούμε. Είναι, εν ολίγοις, ένα είδος ψυχοθεραπείας. Καθεμία από εμάς έχει τη δική της προσωπική ιστορία και τον λόγο που την έφερε εδώ. Εχουμε γίνει φίλες μεταξύ μας και κανονίζουμε να βγούμε. Μακάρι να μην τελείωνε ποτέ αυτό το εργαστήρι» λέει η ίδια.
Ασκήσεις
Το πρώτο μέρος του τρίωρου προγράμματος, όπως μας εξήγησαν οι δύο διδάσκουσες, περιλαμβάνει το «ζέσταμα». Ασκήσεις δηλαδή και παιχνίδια συγκέντρωσης και συντονισμού που βοηθούν τις κυρίες να προθερμανθούν.
«Στο δεύτερο μέρος κάνουμε αυτοσχεδιαστικά κομμάτια» λέει η κυρία Απέργη. «Βλέπουμε την πρόοδό τους. Καθεμία από τις συμμετέχουσες είναι ξεχωριστή. Μέσα από το πρόγραμμα τελικά αποδεικνύεται ότι όλα τα σώματα μπορούν να χορέψουν. Και αυτό είναι πραγματικά πολύ όμορφο».
Η σύνθεση της γυναικοπαρέας είναι ποικίλη. Καθηγήτριες, δημοσιογράφοι, γιατροί, δικηγόροι γίνονται κοινωνοί μιας δράσης η οποία, σύμφωνα με τις ίδιες, τις βοηθά να βρουν την αυτοπεποίθησή τους, αλλά και να διοχετεύσουν την ενέργειά τους με καλλιτεχνικό τρόπο.
«Οι δύο διδάσκουσες είναι εξαιρετικές» μας λέει η κυρία Ελένη. «Αυτό που μας έχουν μάθει είναι ότι ο χορός έχει ψυχή. Μας προέτρεψαν να αφήσουμε τον καναπέ και να μπούμε σε έναν κόσμο επικοινωνίας με τους άλλους» τονίζει η ίδια, την ώρα που οι διπλανές της κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι, συνηγορώντας στα λεγόμενά της. Εκείνο στο οποίο συμφωνούν όλες τους, πέρα ως πέρα όμως, είναι ότι θα ήθελαν όχι μόνο το εργαστήριο να μην τελείωνε ποτέ, αλλά και να επαναληφθεί πολύ σύντομα…
• Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα εκπαιδευτικά προγράμματα της Στέγης μπορείτε να επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του οργανισμού www.sgt.gr.
