Η έμμεση αποκάλυψη της ΤτΕ του «κόλπου» που εφάρμοσε για να κλείσει η Probank, να ζημιωθούν με 500.000.000 το Δημόσιο και με 360.000.000 οι μέτοχοι, προκειμένου να σωθεί η Εθνική
Η θυσία της Probank και η χρησιμοποίησή της ως Ιφιγένειας για να σωθεί και να μπορέσει να κρατηθεί ζωντανή η Εθνική Τράπεζα ή, ακριβέστερα, να βρει ένα μικρό μεν αλλά αποτελεσματικό για εκείνη την εποχή σωσίβιο είναι πλέον αποδεδειγμένη με τον πλέον σαφή τρόπο από την «κυριακάτικη δημοκρατία» με το ρεπορτάζ της περασμένης Κυριακής. Δεν επιδέχεται αμφισβήτησης.
Από την ενδελεχή εξέταση των γεγονότων και την έρευνα προκύπτει ότι χρονικά η απόφαση να θυσιαστεί η Probank και να σωθεί η Εθνική ελήφθη στις αρχές Μαρτίου του 2013. Τότε η κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος αποφάσισαν να διαχωρίσουν τις τράπεζες ουσιαστικά σε εκείνες που θα έσωζαν και στις υπόλοιπες που θα χρησιμοποιούσαν για να σώσουν τις πρώτες. Οι μεν χαρακτηρίστηκαν συστημικές και ήταν οι τέσσερις μεγαλύτερες, και οι άλλες μη συστημικές.
Οι πρώτες θα λάμβαναν -και έλαβαν- απλόχερη βοήθεια από το κράτος μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, οι δεύτερες αποκλείστηκαν, παρότι σε περιπτώσεις όπως της Probank η αιτία των προβλημάτων ήταν το βενιζέλειο PSI, το οποίο κατέστρεψε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, χιλιάδες μετόχους και καταχρέωσε το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή τους φορολογουμένους, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Και το χειρότερο; Το χρέος δεν μειώθηκε, γιατί οι κυβερνήσεις δεν πήραν τα κατάλληλα δημοσιονομικά μέτρα για να περιορίσουν τα ελλείμματα, προτάσσοντας τα ψηφαλάκια από το συμφέρον της πατρίδας.
Από τη στιγμή που αποφασίστηκε να σωθούν οι τέσσερις συστημικές, η τράπουλα πλέον ήταν σημαδεμένη, το παιχνίδι στημένο και οι άλλες τράπεζες θα χωρίζονταν σε «καλές» και «κακές». Οι πρώτες θα δίνονταν ως δώρο και σωσίβιο στις μεγάλες (σε ορισμένες περιπτώσεις πλήρωναν ένα ευτελές τίμημα για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου) και τα βάρη από τις «κακές», τα οποία ανήλθαν σε 9 δισ. ευρώ, θα τα αναλάμβαναν τα συνήθη θύματα, οι φορολογούμενοι.
Επιπλέον, οι συστημικές πήραν και μπόνους πολλών δισεκατομμυρίων από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Οι διαχωρισμός σε συστημικές και μη τράπεζες ήταν το μεγαλύτερο τραπεζικό σκάνδαλο από καταβολής του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Το μοντέλο που προαναφέρθηκε ακολουθήθηκε κατά γράμμα στην Probank και, μάλιστα, ως προς το δεύτερο σκέλος το ομολογεί η ίδια η Εθνική Τράπεζα, στην οποία δωρίστηκε η «καλή» Probank.
Σε ανακοίνωση για την απορρόφηση της τράπεζας η Εθνική αναφέρει ότι «η απορρόφηση των στοιχείων ενεργητικού θα συνοδευτεί με ανάλογη κεφαλαιοποίηση από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ενώ το επόμενο χρονικό διάστημα ανεξάρτητη ελεγκτική εταιρία θα αξιολογήσει τα στοιχεία του ισολογισμού της Probank. Αν προκύψει διαφορά μεταξύ της προσωρινώς αποτιμηθείσας αξίας των μεταβιβαζόμενων στοιχείων Ενεργητικού και Παθητικού και της τελικής αξίας όπως προκύψει από την αξιολόγηση, θα καλυφθεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, σύμφωνα με την ισχύουσα διαδικασία, και θα έχει ως αποτέλεσμα την παροχή πρόσθετης ρευστότητας».
Καθόλου άσχημα δηλαδή. Παίρνει «δώρο» μία υγιή τράπεζα και επιπλέον άλλο ένα «δωράκι» από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Μάλιστα, όπως εκτιμούσαν τότε τραπεζίτες, αλλά και μέτοχοι της Probank, αν το ΤΧΣ διέθετε 60.000.000 ευρώ στην Probank, η τράπεζα θα μπορούσε να λειτουργήσει μόνη και χωρίς προβλήματα και το ΤΧΣ θα κατείχε το 15% του μετοχικού κεφαλαίου του, που σημαίνει ότι δεν θα έχανε τα λεφτά που θα έβαζε, ενώ τώρα…
Αντ’ αυτού επελέγη το «δώρο» στην Εθνική, που προκάλεσε ζημιά 500.000.000 στη Δημόσιο και 360.000.000 στους μετόχους της τράπεζας. Ωραία λύση, για την οποία κανείς εισαγγελέας ακόμα δεν συγκινήθηκε.
Αλλά και το κόλπο που εφάρμοσε η Τράπεζα της Ελλάδος το αποκαλύπτει εμμέσως η ίδια.
«Δεδομένης της παρούσας δυσμενούς δημοσιονομικής και οικονομικής συγκυρίας στην Ελλάδα, η εμπιστοσύνη του κοινού στη σταθερότητα και την εύρυθμη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος θα κλονιζόταν από τη διακοπή των τραπεζικών συναλλαγών τού υπό ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος.
Κλυδωνισμοί
Ειδικότερα, εκτιμάται ότι μόνη η ανάκληση της αδείας λειτουργίας του πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία ΤΡΑΠΕΖΑ PROBANK Α.Ε. χωρίς τη λήψη μέτρων εξυγίανσης θα επέφερε κλυδωνισμούς στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ιδίως δε με την παραπομπή μόνο των εγγυημένων καταθέσεων στη διαδικασία αποζημίωσης του ΤΕΚΕ.
Η απώλεια του μη καλυπτόμενου, κατά τον ν. 3746/2009, μέρους των καταθέσεων πελατείας, ανερχόμενου με στοιχεία 31/03/2013 σε ποσό ευρώ ενός δισεκατομμυρίου εκατόν είκοσι τεσσάρων εκατομμυρίων εννιακοσίων τριών χιλιάδων διακοσίων ενενήντα οκτώ (1.124.903.298 ευρώ) πρέπει για αυτούς τους λόγους να αποφευχθεί, ενώ η συνέχιση των τραπεζικών εργασιών από άλλο πιστωτικό ίδρυμα κρίνεται ως πρόσφορο μέτρο διασφάλισης της εμπιστοσύνης των καταθετών, της σταθερότητας και της εύρυθμης λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος». Τι μας λέει πρακτικά η Τράπεζα της Ελλάδος;
Πρώτον: Το κλείσιμο της Probank θα προκαλούσε αποσταθεροποίηση στο τραπεζικό σύστημα και γι’ αυτό πρέπει να δοθεί στην Εθνική.
Δεύτερον: Τίθεται θέμα εμπιστοσύνης, το οποίο για την Probank το δημιούργησε η ίδια, όταν ξαφνικά, στις 28 Μαρτίου 2013, καταργεί σε μία νύχτα τη διοίκηση και τοποθετεί ειδικό εκκαθαριστή.
Τρίτον: Αφού δημιούργησε το πρόβλημα για να δώσει λύσει στον επερχόμενο κίνδυνο που θα προκαλούσε το κλείσιμο εξαιτίας της δικής της απόφασης είναι απαραίτητο να δοθεί στην Εθνική. Δηλαδή το κόλπο είναι απλό: Εκεί που δεν υπάρχει, δημιουργούμε ένα πρόβλημα, το αναβαθμίζουμε σε γενικότερο κίνδυνο και, για να λύσουμε το πρόβλημα, εξαφανίζουμε την Probank παραχωρώντας την στην Εθνική. Αν αυτό δεν συνιστά τον ορισμό του σκανδάλου, τότε οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους.
Τι ακριβώς συνέβη περιγράφει με σαφήνεια και ενάργεια δικηγόρος ο οποίος έχει αναλάβει τις διεκδικήσεις μετόχων που έχασαν 360.000.000 ευρώ. «Η αναιτιολόγητη, παράνομη και αδιαφανής απόφαση της ΤτΕ να οδηγήσει με μία απόλυτα μεθοδευμένη και προσχεδιασμένη σειρά ‟χειρουργικών αποφάσεών της στην ανάκληση της άδειας της τράπεζας Probank στον οικονομικό αφανισμό χιλιάδων μικροεπενδυτών και εκατοντάδων εργαζόμενων της τράπεζας και στην επιβάρυνση του Ελληνικού Δημοσίου με 500.000.000 ευρώ, και μέσω αυτής στην προκλητική ‟εύνοια υπέρ των ‟συστημικών τραπεζών, αποτελεί άλλη μία απόδειξη ότι η πολιτική εξουσία στην Ελλάδα έχει υποκατασταθεί κυριολεκτικά και ολοκληρωτικά από την υπερεξουσία της Τραπέζης της Ελλάδος».
Χρειαζόταν μόνο 60.000.000 € (το πολύ)
Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για τη σκανδαλώδη μεθόδευση μέσω του διαχωρισμού σε συστημικές και μη τράπεζες, θα παραθέσουμε την άποψη των μετόχων σύμφωνα με την οποία «αν η Probank δεν είχε αποκλειστεί από τη δημόσια χρηματοδότηση με τον χαρακτηρισμό της ως μη συστημικής τράπεζας, όχι μόνο θα είχε εξακολουθήσει τη λειτουργία της, αλλά θα είχε επιτύχει πολύ σημαντικό ποσοστό αυτοχρηματοδότησης – αφού είχε συγκεντρώσει με άνεση ποσοστό πολλαπλάσιο του 10% που θα απαιτείτο από αυτήν εάν είχε ‟βαπτιστεί και αυτή συστημική τράπεζα».
Δηλαδή με ένα ποσό 40.000.000 έως 60.000.000 το μέγιστο δεν θα είχε ζημιωθεί το Δημόσιο με 500.000.000, δεν θα είχαν χάσει οι μέτοχοι 360.000.000 ευρώ και δεν θα είχαν υποστεί τεράστια μείωση μισθών οι εργαζόμενοι, οι οποίοι, όταν πήγαν στην Εθνική, υπέγραψαν νέες συμβάσεις, σύμφωνα με τις οποίες τα διευθυντικά στελέχη που λάμβαναν 9.500 ευρώ έπρεπε να περιοριστούν στα 2.400 ευρώ, ο διευθυντής κεντρικού καταστήματος από 5.500 ευρώ να παίρνει 1.250 ευρώ μεικτά και οι εργαζόμενοι 950 με 1.000 ευρώ μεικτά.
Αλλά και στο παρά πέντε, δηλαδή λίγο πριν από το σπάσιμο σε «καλή» και «κακή» τράπεζα, θα ήταν εφικτό να αποφύγουν τις ζημιές το Δημόσιο και οι μέτοχοι, αν η Τράπεζα της Ελλάδος, το ΤΧΣ και η τρόικα δεν απέρριπταν την πρόταση του fund Ellington να εισέλθει στην τράπεζα ως στρατηγικός επενδυτής, ενώ είχαν απορρίψει και το ενδιαφέρον ρωσικών κεφαλαίων.
Βλέπετε, ο κύβος είχε ριφθεί. Η Probank έπρεπε να θυσιαστεί για να σωθεί η Εθνική όσο μεγάλο κι αν ήταν το κόστος. Βλέπετε, άλλοι πλήρωναν και όχι αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις.
