Η «πληγωμένη» καγκελάριος πρέπει να κάνει υποχωρήσεις για να σχηματίσει κυβέρνηση με Ελεύθερους Δημοκράτες και ΠρασίνουςΑπό τον
Γιώργο Τραπεζιώτη
Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ο Γερμανός κοινωνιολόγος Ούρλιχ Μπεκ την αποκάλεσε «Μερκιαβέλι», θέλοντας προφανώς να φωτίσει τη μακιαβελική πλευρά της Ανγκελα Μέρκελ στις διαπραγματεύσεις. Οποια γνώμη και να έχει κανείς για την καγκελάριο, με τη δημοσιοποίηση των exit polls το απόγευμα της Κυριακής κατέστη σαφές σε όλους πως το νέο πολιτικό πλαίσιο που διαμορφώνεται στη Γερμανία δεν έχει προηγούμενο. Και για να ξεμπλέξει το «κουβάρι» η σιδηρά κυρία θα πρέπει και υπομονή να δείξει και μπόλικο νερό να ρίξει στο κυβερνητικό κρασί της.
Η «πληγωμένη» εκλογικά Μέρκελ είδε τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) να πείθουν μόνο το 39,2% των ψηφοφόρων, καταγράφοντας τα χειρότερα ποσοστά τους από το 1949, την ώρα που οι Σοσιαλδημοκράτες «πασοκοποιούνταν», καίγοντας παράλληλα και το «χαρτί» που άκουγε στο όνομα Μάρτιν Σουλτς. Παράλληλα το FDP, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες, όπως και οι Πράσινοι κατάφερναν να συγκεντρώσουν ποσοστό «παίκτη» για την επόμενη μέρα, την ώρα που το Die Linke αρκούνταν σε μία ανεπαίσθητη άνοδο των ποσοστών του.
Το μεγάλο χαστούκι βέβαια αποτέλεσε για όλους η κατάληψη της τρίτης θέσης από το AfD. Πότε θα έχει όμως νέα κυβέρνηση η Γερμανία; Από ποια κόμματα θα απαρτίζεται; Ποιες υποχωρήσεις είναι διατεθειμένη να κάνει η καγκελάριος για να πείσει τους εταίρους της να συνασπιστούν κυβερνητικά μαζί της; Τα ερωτήματα είναι πολλά. Οσο για τις απαντήσεις, «μάλλον θολές».
Καταρχάς, σε ό,τι αφορά τον Σουλτς και το… προκαταβολικό «όχι» που έσπευσε να πει σε ενδεχόμενη νέα συνεργασία του SPD με τη Μέρκελ, ερμηνεύτηκε από αναλυτές και ως «πολιτικό τρικ» προκειμένου οι Σοσιαλδημοκράτες να μείνουν εκτός κυβερνητικού νυμφώνος και αυτόματα να καταλάβουν οι ίδιοι θέση στο νέο Κοινοβούλιο ως αξιωματική αντιπολίτευση και όχι το AfD.
«Συνασπισμός Τζαμάικα»: Είναι το σενάριο που «παίζει» δυνατά τις τελευταίες ώρες, αν και ο χαρακτηρισμός (προκύπτει από τα χρώματα των Χριστιανοδημοκρατών, των Ελεύθερων Δημοκρατών και των Πρασίνων) δεν σημαίνει αυτόματα πως πρόκειται για σχέδιο «εύκολα υλοποιήσιμο». Ηδη κορυφαία στελέχη των Πρασίνων και του FDP έχουν αφήσει να εννοηθεί πως δεν θα πουλήσουν φθηνά τα ποσοστά τους στη Μέρκελ, καθώς προτίθενται να ζητήσουν υπουργικά ανταλλάγματα.
Υπάρχει όμως και ένα τρίτο σενάριο – αν και συγκεντρώνει ελάχιστες πιθανότητες να «παίξει» την επόμενη μέρα στη Γερμανία. Ο λόγος για το σενάριο σχηματισμού κυβέρνησης μειοψηφίας, γεγονός που δεν αποτελεί «γερμανική πρακτική» μεν, αλλά κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει. Μέσα σε όλα βέβαια η Μέρκελ καλείται να λύσει και ένα… ενδοοικογενειακό πρόβλημα. Αυτό που ακούει στο όνομα «Χορστ Ζέεχοφερ»! Πρόκειται για τον πρωθυπουργό της Βαυαρίας και επικεφαλής του αδελφού κόμματος του CDU, των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), ο οποίος, αφού υπενθύμισε με νόημα πως χωρίς το CSU δεν είναι εφικτός ο σχηματισμός κυβέρνησης, προανήγγειλε σκληρή γραμμή στις διαπραγματεύσεις.
Φτώχεια και μετανάστες «έστειλαν» ψηφοφόρους στο AfD
H θριαμβευτική είσοδος του ξενοφοβικού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο αιφνιδίασε και αποτελεί πηγή προβληματισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η πλειονότητα των ψηφοφόρων του AfD ήταν άλλοτε ψηφοφόροι του CDU, του SPD αλλά και της Αριστεράς (!) οι οποίοι γύρισαν την πλάτη στα παραδοσιακά κόμματα της εξουσίας και αποφάσισαν να τα τιμωρήσουν για την προσφυγική πολιτική τους, βρίσκοντας καταφύγιο στην ακραία λαϊκιστική, συχνά ρατσιστική ρητορική του AfD. Εναλλακτική για τη Γερμανία ψήφισαν οι Ανατολικογερμανοί (σε ποσοστό 26%), προφανώς εξοργισμένοι για την απόφαση της Μέρκελ να επιτρέψει σε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες να εισέλθουν στη χώρα το 2015, οι νέοι και οι άνδρες κάτω των 60.
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι 1.200.000 ψήφοι του AfD προέρχονται από πολίτες που στις προηγούμενες εκλογές δεν είχαν ψηφίσει – προβληματίζοντας τους αναλυτές για το τι ήταν εκείνο που κατάφερε να τους «σηκώσει από τον καναπέ». Στο μεταξύ, η συμπροεδρεύουσα του κόμματος Φράουκε Πέτρι, η οποία εξελέγη με απευθείας ψήφο στην περιοχή της Σαξονίας όπου το AfD τερμάτισε πρώτο συγκεντρώνοντας το 27% των ψήφων, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την απόφασή της να μην ανήκει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), κάνοντας λόγο για «εσωτερική διχογνωμία σε θέματα ουσίας» στο κόμμα της.
Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό, δεν προτίθεται να παραιτηθεί από την έδρα της.
Δεν έλαβαν το μήνυμα οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές
Οι ευρωσοσιαλιστές δεν πήραν -ούτε- το μήνυμα της γερμανικής κάλπης! Μετά τη συντριβή που γνώρισε λίγους μήνες πριν στη Γαλλία το Σοσιαλιστικό Κόμμα, αυτή τη φορά ήταν η σειρά των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών (SPD) να… πασοκοποιηθούν, καθώς τα ποσοστά τους χτύπησαν ιστορικό limit down, λόγω της πολιτικής ανυπαρξίας τους, βεβαίως, και της προσκόλλησής τους στο άρμα των Συντηρητικών, γεγονός που τους στέρησε για χρόνια τη λήψη πολιτικών πρωτοβουλιών και κυρίως την άσκηση πολιτικής.
Παρά την απαξίωση των σοσιαλιστικών κομμάτων σχεδόν σε όλη την Ευρώπη πια, χθες το Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών εξέδωσε ανακοίνωση που περισσότερο θύμιζε ευχολόγιο παρά τοποθέτηση ουσίας. Για να σταματήσει η περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση στη Γερμανία και την Ευρώπη, θα πρέπει να εξαλειφθούν τα αίτια της ανασφάλειας, τόνιζαν, επισημαίνοντας ότι η είσοδος του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία στην Μπούντεσταγκ αποτελεί «δραματική αλλαγή».
Με καθυστέρηση
Την ίδια στιγμή ο πρόεδρός τους Τζιάνι Πιτέλα μάλλον αργά… θυμήθηκε πως «τώρα είναι καιρός να κοιτάξουμε το μέλλον. Πρέπει να εξαλείψουμε τις αιτίες της αβεβαιότητας και του θυμού στους πολίτες. Πρέπει να εξασφαλίσουμε λύσεις για θέσεις εργασίας, μετανάστευση και ασφάλεια. Ελπίζω ότι σε αυτά τα θέματα η Γερμανία θα επιστρέψει στη Γερμανία και πάλι, συμβάλλοντας στην οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας».
Την Κυριακή ο Σουλτς παραδέχτηκε ότι «(απόψε) είναι μία δύσκολη και πικρή μέρα για τη σοσιαλδημοκρατία». Είχε δίκιο, αν και ξέχασε να προσθέσει ότι και το επόμενο χρονικό διάστημα η σοσιαλδημοκρατία και σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα περάσει δύσκολα, αν δεν αποτελεί ήδη «τελειωμένη υπόθεση».
