Η Μαριάννα Τόλη ανεβάzει τον «Μολυβένιο στρατιώτη» 3DΣυνέντευξη στη
Γιώτα Βαζούρα
Σε όλες τις δουλειές της ρίχνεται με πάθος, λαχτάρα και όρεξη. Αρετές που μοιάζουν να είναι και η σφραγίδα όλων των παραστάσεών της. Μετά τον περσινό «Μικρό Πρίγκιπα», το αριστούργημα του Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερί, η Μαριάννα Τόλη θα παρουσιάσει στην παιδική σκηνή του Νέου Θεάτρου Βασιλάκου τον «Μολυβένιο στρατιώτη», το μοναδικό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν.
Λίγο πριν από την έναρξη των παραστάσεων στις 15 Οκτωβρίου η πολυπράγμων καλλιτέχνις, η οποία πήρε άριστα στο… «Μάθημα σολφέζ» στη Eurovision του 1977, μιλά στη «δημοκρατία», για τη νέα παράστασή της (έχει κάνει τη σκηνοθεσία αλλά και τη διασκευή) καθώς και για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένας δημιουργός κάνοντας παιδικό θέατρο.
«Το έργο είναι ένα αριστούργημα με πολύ βαθιά νοήματα, που στη φαντασία μου χρειάστηκε μια κατάλληλη σκηνή και κατάλληλο τεχνικό εξοπλισμό για να πάρει σάρκα και οστά» σχολιάζει η κυρία Τόλη. «Φέτος, που υπάρχει πια αυτό το θέατρο, θεώρησα πως έπρεπε να το παρουσιάσω στην καινούργια του μορφή για να μην του λείψει τίποτα. Τίποτα δεν πρέπει να μπαίνει στο ντουλάπι πριν να ολοκληρωθεί στην καλύτερη μορφή του. Ούτε καν εμείς»!
Η παράσταση μάλιστα θα ανέβει στο ανακαινισμένο Νέο Θέατρο Βασιλάκου, το οποίο ανέλαβε η ίδια πριν από λίγο καιρό με προσωπικό μόχθο αλλά και πολύ μεράκι. «Νομίζω πως αυτό είναι το όνειρο κάθε καλλιτέχνη: Να αποκτήσει μια στέγη όπου θα μπορεί να εκφράζει τις δημιουργικές ανάγκες του. Και δεν είναι μόνο αυτό. Πέρα από τις καλλιτεχνικές παραστάσεις που θα φιλοξενούσα, έψαχνα έναν χώρο όπου ο θεατής να μπορεί να αισθάνεται ότι τον σέβονται, σαν να βρίσκεται σε ένα σπίτι με ιδανική φιλοξενία. Εναν χώρο όπου να αισθάνεται τόσο αγαπητός, που να θέλει να ξαναπάει. Νομίζω πως αυτό το έχουμε πετύχει».
Στη συγκινητική ιστορία του Αντερσεν, η οποία παρουσιάζεται με τη χρήση 3D animation, πρωταγωνιστούν γνωστοί ηθοποιοί, πολλοί εκ των οποίων συνεργάζονται σταθερά τα τελευταία χρόνια με την ταλαντούχα δημιουργό. «Είμαι αληθινή με τους συνεργάτες μου, και η σχέση μας δεν βασίζεται στον φόβο της εξουσίας ή της αυστηρότητας, παρόλο που είμαι αυστηρή και ξέρω ακριβώς τι ζητώ. Ελπίζω πως δεν εκπαιδεύω μόνο ταλαντούχους ηθοποιούς αλλά και ιδιαίτερα ευαίσθητα όντα» υποστηρίζει η ίδια, τονίζοντας ότι χάρη στην εμπειρία της έχει καταλάβει ότι στα παιδιά αρέσουν οι θεατρικές εκπλήξεις. «Στην εποχή μας βομβαρδίζονται από εντυπώσεις και τεχνικά μέσα που καμιά φορά δεν μπορούμε να τα συναγωνιστούμε. Αλλά, αν σε μια παράσταση τρέξει ένα δάκρυ ή ακούσουν τα ίδια το αυθόρμητο γέλιο τους να βγαίνει μέσα από την καρδιά τους, αν χωρίς να το σκεφτούν σηκωθούν όρθια για να συμμετάσχουν στα σκηνικά δρώμενα, τότε αυτό είναι μια έκπληξη που θα τη θυμούνται».
Ποια είναι η γνώμη της όμως για τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό παιδικών παραστάσεων; «Δεν πιστεύω πως και οι 120 παιδικές σκηνές που έχουμε στην Αθήνα προσφέρουν όλες την απόλυτη ποιότητα… δυστυχώς. Ας ήταν 50 μόνο ή και λιγότερες και ας ήταν ουσιαστικές στη δημιουργικότητά τους. Αλλες προσφέρουν στα παιδιά σκέτη διασκέδαση, εύκολο γέλιο ή υποτιμούν τη νοημοσύνη τους, άλλες δεν έχουν τα μέσα ή τους χώρους να ανοίξουν τα φτερά τους. Αλλες πάλι παραμένουν στην ποιότητά τους και αποκτούν σταθερούς φίλους. Αυτές κάνουν κοινωνικό έργο».
• Info: «Ο μολυβένιος στρατιώτης», σε σκηνοθεσία, διασκευή και στίχους της Μαριάννας Τόλη, θα κάνει πρεμιέρα στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου (Προφήτου Δανιήλ 3 και Πλαταιών, Κεραμεικός) στις 15 Οκτωβρίου. Με τους Νικόλα Καραγκιαούρη, Αννα Φιλιππάκη, Ιαν Στρατή, Σταύρο Βόλκο καθώς και πολλούς ακόμη.
«Το “Μάθημα σολφέζ” έμεινε ζωντανό»
Στην πλούσια μουσική καριέρα της, αναμφίβολα, ξεχωριστή θέση κατέχει η μεγάλη επιτυχία που έκαναν μαζί με τους Μπέσσυ Αργυράκη, Πασχάλη και Ρόμπερτ Ουίλιαμς με το τραγούδι «Μάθημα σολφέζ» των Γιώργου Χατζηνάσιου και Σέβης Τηλιακού στον μουσικό διαγωνισμό της Eurovision του 1977. «Στην ψυχή μου μοιάζει με ένα γεγονός που έγινε πολύ πρόσφατα, ίσως γιατί τα σημαντικά γεγονότα δεν τα καταχωνιάζουμε στις αποθήκες του ασυνειδήτου μας και τα τιμάμε κρατώντας τα ζωντανά. Και το “Μάθημα σολφέζ” έμεινε ζωντανό και πέρασε στην ελληνική μουσική Ιστορία, κι ας έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε. Μας έμεινε μια φιλία ολοζώντανη, σαν το τραγούδι το ίδιο» λέει.
