Κανείς δεν υπερασπίζεται ιδεολογικά τους αστυνομικούςΑπό τον
Αθανάσιο Γκουρνέλο*
Πραγματικά, αν το 1990 κάποιος έλεγε πως σε 30 χρόνια η χώρα θα είχε αριστερή κυβέρνηση και πως τρομοκράτες θα έπαιρναν άδειες εξόδου από τη φυλακή, θα γελούσαν μαζί του. Σήμερα όμως η πραγματικότητα έχει συγκεκριμένα, ιδεολογικά, χαρακτηριστικά. Ζούμε τον πολιτιστικό μαρξισμό στην πράξη και δεν υπάρχουν και πολλοί που να αντιδρούν σε αυτή την κατάσταση.
Κακοποιοί αποφυλακίζονται (νόμος Παρασκευόπουλου), αστυνομικές υπηρεσίες καταργούνται (ΔΕΛΤΑ), τρομοκράτες παίρνουν άδειες (Κουφοντίνας), αναρχικοί που δεν έχουν τι να κάνουν φτιάχνουν βόμβες, ληστές εισβάλλουν σε περίπτερα και ψιλικατζίδικα με καλάσνικοφ, μέλη του Ισλαμικού Κράτους και άλλοι τζιχαντιστές μπαινοβγαίνουν από τη χώρα ή παίρνουν άσυλο και η λίστα δεν έχει τελειωμό.
Η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς επ’ αυτών των θεμάτων εντοπίζεται κυρίως στην αφήγηση που μας πλασάρει. Καταστρέφουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία οι αναρχικοί; «Είναι νέοι που αντιδρούν». Κλέβουν και ληστεύουν οι κακοποιοί; «Η κοινωνία τούς οδήγησε εκεί». Σπάνε στο ξύλο οι αριστεριστές τους αστυνομικούς; «Είναι παιδιά του λαού που η Αστυνομία παρενοχλεί».
Βλέπετε, στην προσπάθεια της Αριστεράς να σχηματοποιήσει την κοινωνία όπως εκείνη θέλει, τέτοιου είδους αφηγήματα είναι πρώτης τάξεως εργαλεία ώστε να καλλιεργηθεί η ιδεολογία του εξισωτισμού και να «αναδειχθεί» η εκμετάλλευση των αδυνάμων από τους δυνατούς.
Ετσι, η Αστυνομία, ως σύμβολο δύναμης, δικαίου, ισχύος, ενότητας του έθνους, βρίσκεται στο επίκεντρο ως άλλος σάκος του μποξ. Και το άδικο για τους αστυνομικούς είναι πως κανείς δεν προσπαθεί να τους υπερασπιστεί σε ιδεολογικό επίπεδο. Βλέπετε, ο ευνουχισμός της Δεξιάς δεν της επιτρέπει ούτε τα αυτονόητα. Από την άλλη μεριά, η Αριστερά έχει επιδοθεί σε μια μακροχρόνια εκστρατεία πολέμου κατά της Αστυνομίας. «Οι μπάτσοι», «οι φασίστες», «τα γουρούνια». Εκφράσεις που πολύ εύκολα ακούμε, αλλά ελάχιστοι προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε. Ομως θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η αντιμετώπιση της ιδεολογικής κυριαρχίας της Αριστεράς περνά και από το χέρι μας. Είναι απλά καθημερινά πράματα, τα οποία μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Την επόμενη φορά που θα δείτε αστυνομικούς στον δρόμο, που θα τους δείτε να εποπτεύουν έναν δρόμο, να κάνουν διάλειμμα σε ένα πεζοδρόμιο, δώστε τους το χέρι. Ευχαριστήστε τους που μας υπηρετούν και μας προστατεύουν. Είναι μια πράξη πατριωτισμού.
* Πολιτικός αναλυτής
