Ο Σ. Χατζάκης μιλάει για την παράσταση «Το ημερολόγιο ενός τρελού», τη θητεία του στο Εθνικό αλλά και τα νέα σχέδιά τουΣυνέντευξη στη
Γιώτα Βαζούρα
Δεν μασάει τα λόγια του. Κάνει την αυτοκριτική του για τη δίχρονη θητεία του στην Κρατική Σκηνή της χώρας, η οποία έληξε πρόωρα, με βαρύτατες κατηγορίες να τον συνοδεύουν, και φυσικά μιλάει με χειμαρρώδη και παθιασμένο τρόπο για τα τρέχοντα και τα επόμενα θεατρικά σχέδιά του. Ο Σωτήρης Χατζάκης, τον οποίο αυτή την περίοδο απολαμβάνουμε στο αριστούργημα του Νικολάι Γκόγκολ «Το ημερολόγιο ενός τρελού», που ανεβαίνει στο Ιδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», μιλάει στη «δημοκρατία» για τους συσχετισμούς του έργου στο σήμερα.
«Το κείμενο είναι γραμμένο το 1835, επί τσαρικής Ρωσίας, και αφορά τη ζωή ενός δημοσίου υπαλλήλου ο οποίος, σύμφωνα με όσα ίσχυαν στη Ρωσία, δεν έχει καμία πιθανότητα να ανέλθει στην εργασιακή βαθμίδα. Είναι ήδη μεσόκοπος και ερωτεύεται την κόρη του διευθυντή του. Αυτό έχει μια μεγάλη αντιστοιχία με τον σημερινό άνθρωπο, ο οποίος εργάζεται κάτω από τους ίδιους όρους και τις ίδιες αντίξοες συνθήκες.
Αυτό το μαρτυρολόγιο της ζωής ενός ανθρώπου του 1835 που “συναντά” το 2017 είναι μια πρώτη αιτία για να ανέβει το συγκεκριμένο έργο. Το δεύτερο είναι ότι αφορά μια κορυφαία στιγμή της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που σε προκαλεί να τη μεταφέρεις στη σκηνή» λέει ο κ. Χατζάκης.
Για την παράσταση ο ηθοποιός και σκηνοθέτης ομολογεί ότι μελέτησε και προετοιμάστηκε εντατικά τα τελευταία τρία χρόνια. Μάλιστα, το έργο μετέφρασε ξανά από τα ρωσικά η Ελένη Μπακοπούλου, ενώ, προκειμένου να προσεγγίσει σωστά την παθολογία του ήρωα, συμβουλεύτηκε τον σπουδαίο ψυχίατρο και ψυχαναλυτή Ματθαίο Γιωσαφάτ.
«Οταν ανεβάζεις μεγάλα κείμενα οφείλεις να έχεις κάνει μια σωστή προετοιμασία, διότι πρέπει να έχεις όλες τις πληροφορίες» αναφέρει χαρακτηριστικά. «Με τον κ. Γιωσαφάτ κάναμε τις απαραίτητες συναντήσεις ώστε να μπορέσει να με καθοδηγήσει σε αυτό το μέρος της ψυχαναλυτικής και ψυχολογικής προσέγγισης. Ξέρετε, τέτοιου είδους έργα μάς βοηθούν να ανακαλύψουμε τις ρωγμές του συστήματος και να αμφιβάλλουμε για το αλάθητό του. Κατά έναν τρόπο βοηθούν πολύ στους κοινωνικούς μετασχηματισμούς».
Τι τον έκανε, όμως, να ανέβει στο σανίδι έπειτα από 17 ολόκληρα χρόνια; «Εχω υπάρξει βοηθός σκηνοθέτη, ηθοποιός, σκηνοθέτης, μουσικός επιμελητής. Πάντα, όμως, πίστευα και πάντα πιστεύω ότι το κέντρο του θεάτρου και της σκηνής είναι ο ηθοποιός. Συνηθίζω να λέω πως “ό,τι δεν βιώνεται με το σώμα είναι απλώς μια ιδέα ή πληροφορία. Μόνο ό,τι βιώνεται με το σώμα έχει μια αλήθεια”. Και ο ηθοποιός την έχει αυτή την ικανότητα».
Σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά την επεισοδιακή απομάκρυνσή του από την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, ο κ. Χατζάκης ομολογεί ότι η θητεία του ήταν μια όμορφη οδοιπορία. «Η τύχη αλλά και η εργασία μου με έκαναν να είμαι ο μοναδικός στην ιστορία των κρατικών θεάτρων που τα διεύθυνε και τα δύο. Αισθάνομαι ότι βγαίνω πλήρης από αυτό, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισα. Δυσκολίες που αφορούσαν νοοτροπίες ανθρώπων. Πρόσωπα που έχουν εγκατασταθεί στο Δημόσιο και έχουν αφεθεί στη μονιμότητα, αλλά και άτομα που μέσω των δήθεν συνδικαλιστικών ιδιοτήτων τους παρεμπόδιζαν την ανάπτυξη και την πρόοδο. Αυτά τα δύο εγώ τα αντιμετώπισα και συγκρούστηκα μαζί τους σε μια εποχή κρίσης».
Θα αναλάμβανε, όμως, ξανά στο μέλλον μια αντίστοιχη θέση; «Θεωρώ υποχρέωσή μου να βγαίνω και να μιλάω με τόλμη για την κοινωνία, τη θρησκεία, την τέχνη, αλλά και την πολιτική. Είμαι πάντα στη διάθεση του συλλογικού και του δημοσίου συμφέροντος αλλά τώρα πλέον θα το έκανα υπό προϋποθέσεις. Το λάθος μου ήταν ότι είχα υπερτιμήσει τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις και τις είχα συμπαθήσει υπερβολικά. Αν το έκανα ξανά, λοιπόν, θα το έκανα με μεγαλύτερη αυστηρότητα, δίνοντας προτεραιότητα στην ανάπτυξη».
• Info: Η παράσταση παρουσιάζεται στο Ιδρυμα «Κακογιάννης» κάθε Δευτέρα και Τρίτη.
Τι έχει στα σκαριά
Εκτός από «Το ημερολόγιο ενός τρελού», του οποίου οι παραστάσεις θα διαρκέσουν έως και τον Ιανουάριο, ο Σωτήρης Χατζάκης έχει και άλλα θεατρικά σχέδια στα σκαριά. Τον Φεβρουάριο θα σκηνοθετήσει το θρυλικό μιούζικαλ «Cabaret», το οποίο θα ανέβει στο Παλλάς με πρωταγωνιστές τον Τάκη Ζαχαράτο και την Τάμτα. «Ακόμη, την άνοιξη θα ανεβάσω στο Μέγαρο ένα έργο για τον Σοστακόβιτς, το οποίο θα αφορά το τελευταίο μάθημα που δίδαξε λίγο πριν πεθάνει. Τέλος, ξεκινάω ένα σεμινάριο συγγραφής θεατρικού έργου στον Ιανό, αλλά και διαλέξεις στο Ιδρυμα Θεοχαράκη».
