Ολική λαρυγγεκτομή σε ασθενή με έναν πνεύμονα, χωρίς προηγούμενο στη διεθνή βιβλιογραφίαΑπό την
Ντόνια Κανιτσάκη
Η πρώτη παγκοσμίως επέμβαση ολικής λαρυγγεκτομής, με την εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών και αναίμακτων χειρουργικών τεχνικών πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία στη Θεσσαλονίκη, στο Ιατρικό Διαβαλκανικό.
Η επέμβαση έγινε πριν από περίπου έναν χρόνο σε 67χρονο ασθενή με έναν πνεύμονα, για τη θεραπεία τοπικά προχωρημένου καρκίνου των φωνητικών χορδών. Ο ασθενής σήμερα είναι καλά και απολαμβάνει τη ζωή!
«Η ολική λαρυγγεκτομή είναι μια βαριά, απαιτητική επέμβαση, διάρκειας πέντε έως οκτώ ωρών. Το ότι ο ασθενής είχε έναν πνεύμονα έθετε μεγάλους περιορισμούς στην πραγματοποίηση της επέμβασης, καθώς δεν μπορούσε να δεχθεί τόσο μεγάλη νάρκωση. Καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε την επέμβαση σε τρεις ώρες και μπορέσαμε να παράσχουμε βοήθεια στον ασθενή, ο οποίος δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει σε ένα βαρύ, πολύωρο χειρουργείο» εξηγεί στη «δημοκρατία» η χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος Παναγιώτα Κριεζή, η οποία δεν επιθυμούσε τη δημοσιοποίηση του περιστατικού προτού περάσει ένα έτος, προκειμένου να παρακολουθηθεί ο ασθενής και να υπάρχει εικόνα της κατάστασης της υγείας του.
Ο ασθενής τρία χρόνια πριν από την επέμβαση ολικής λαρυγγεκτομής είχε υποβληθεί σε θωρακοσκοπική ολική αφαίρεση του αριστερού πνεύμονα. Στη συνέχεια διαγνώστηκε εκ νέου μετάχρονος και ανεξάρτητος καρκίνος στον λάρυγγα.
«Λόγω της μεγάλης τοπικής έκτασης του όγκου κρίθηκε αδύνατη η θεραπεία με συντηρητικές μεθόδους, γι’ αυτό και η χειρουργική θεραπεία κρίθηκε ουσιαστικά θεραπευτικός μονόδρομος. Ωστόσο, θεωρήθηκε ιδιαίτερα απαιτητική επέμβαση, καθώς η ύπαρξη ενός πνεύμονα περιόριζε δραματικά τη δυνατότητα εφαρμογής σημαντικών χειρουργικών παρεμβάσεων.
Η αναζήτηση ανάλογων περιστατικών στη διεθνή βιβλιογραφία απέβη αρνητική, αποκαλύπτοντας το κενό γνώσης σε παγκόσμιο επίπεδο για τη διαχείριση αυτών των ασθενών» διευκρίνισε η κυρία Κριεζή, η οποία υπογράμμισε ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι κατέληξαν επειδή δεν μπόρεσαν να χειρουργηθούν.
Πολύ υψηλός βαθμός δυσκολίας
Το μεγάλο μέγεθος του νεοπλάσματος και η ανάγκη για ριζική επέμβαση, από τη μία, σε συνδυασμό με την ύπαρξη ενός πνεύμονα στον ασθενή, από την άλλη, περιόριζε σημαντικά τη δυνατότητα χορήγησης μακράς αναισθησίας, ανεβάζοντας τον βαθμό δυσκολίας της επέμβασης και απαιτώντας ταχύτατους και ακριβέστατους χειρουργικούς χειρισμούς.
«Οι δυσκολίες αυτές ξεπεράστηκαν με τη χρήση του υπερσύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού που διαθέτει το νοσοκομείο, διευκολύνοντας έτσι το έργο της χειρουργικής ομάδας» υπογράμμισε η κυρία Κριεζή, η οποία τόνισε ότι «είναι ευτυχία να βλέπουμε σήμερα τον ασθενή καλά».
