Στις 7 Φεβρουαρίου ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συμπληρώνει δέκα χρόνια στον θώκο του προέδρου της Ιεράς Συνόδου. Ωστόσο, το 2008, όταν ο από Θηβών Ιερώνυμος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, είναι η πρώτη φορά που αναμετράται τόσο έντονα σε επικοινωνιακό επίπεδο με το φάντασμα του προκατόχου του.
Τις τελευταίες ημέρες, πολλοί πιστοί αυθόρμητα κάνουν τη σύγκριση ανάμεσα στον Ιερώνυμο και τον Χριστόδουλο, με αφορμή το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη και την ιδιαίτερη ζέση του Αρχιεπισκόπου να επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία την προσωπική του θέση κατά των συλλαλητηρίων για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων – εν είδει «γραμμής» σε μητροπολίτες και πιστούς.
Απομονωμένος
Σίγουρα ο Αρχιεπίσκοπος είναι ποιμένας ψυχών και ανθρώπων, αλλά στη δεδομένη περίπτωση του κρίσιμου εθνικού και εκκλησιαστικού ζητήματος της Μακεδονίας όχι μόνο φάνηκε ότι είναι πλήρως απομονωμένος από το ποίμνιό του, αλλά και ότι δεν αντιλαμβάνεται ή αποκρύπτει τεχνηέντως τη βαρύτητα που έχει το συγκεκριμένο θέμα για την Εκκλησία.
Οι συνεχείς «παραινέσεις» του κ. Ιερωνύμου κατά των συλλαλητηρίων δεν βρήκαν ευήκοα ώτα στον κλήρο και τον λαό, που κατέκλυσαν το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά και στους δυναμικούς μητροπολίτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος, που επιβεβαίωσαν ότι εκτός από πνευματικοί πατέρες είναι και πατριωτικοί ταγοί.
Ο Αρχιεπίσκοπος μια ημέρα μετά το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης έδειξε ότι δεν έλαβε το μήνυμα της μεγαλειώδους συγκέντρωσης. Μπορεί μπροστά στις κάμερες να διευκρίνισε ή μάλλον για πρώτη φορά να υπερτόνισε την επίσημη θέση της Εκκλησίας, ότι «η Ιερά Σύνοδος ξεκαθάρισε τη θέση της με μία επιτυχημένη ανακοίνωση» και ότι «η Εκκλησία δεν δέχεται ούτε το όνομα Μακεδονία, ούτε παράγωγα», αλλά φρόντισε στη συνέχεια να επαναλάβει μονότονα ότι «με σύνεση, με νηφαλιότητα και ομοψυχία να σκεφτούμε τι θα κάνουμε παραπάνω». Δεν έμεινε όμως μόνο σε αυτό, καθώς λοιδόρησε -εμμέσως- όσους μητροπολίτες συμμετείχαν στο συλλαλητήριο, δείχνοντας να μην έχει λάβει το «μήνυμα» της αποδοκιμασίας.
Τηλέφωνα
Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες στην Αρχιεπισκοπή έχουν «σπάσει» τα τηλέφωνα από πιστούς οι οποίοι εκφράζουν με έντονο τρόπο την αντίθεσή τους στη στάση που κρατά ο κ. Ιερώνυμος. Αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χιλιάδες είναι τα μηνύματα αποδοκιμασίας, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που πιστοί έχουν ζητήσει ακόμη και την παραίτησή του.
Χαρακτηριστική της μη μεταστροφής του κ. Ιερωνύμου ήταν η στιχομυθία με δημοσιογράφο:
Δημοσιογράφος: Μα ήταν πολλοί ιεράρχες στο συλλαλητήριο.
Αρχιεπίσκοπος: Τους μετρήσατε;
Δημοσιογράφος: Ναι, ήταν εννέα.
Αρχιεπίσκοπος: Από τους 82;
Υπενθυμίζεται ότι παρά το αντίθετο επικοινωνιακό κλίμα που έχει καλλιεργηθεί από εξωεκκλησιαστικούς, πολιτικούς και κυρίως κυβερνητικούς κύκλους από την περασμένη εβδομάδα η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έλαβε ξεκάθαρη θέση για το ζήτημα της ονομασίας, τονίζοντας ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να αποδεχθεί την απονομή του όρου «Μακεδονία» ή παραγώγου του ως συστατικού ονόματος άλλου κράτους.
Στο μεταξύ, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμος πέταξε το μπαλάκι στον κ. Ιερώνυμο για το συλλαλητήριο της Αθήνας. Σε συνέντευξη στο ραδιόφωνο του «Θέματος» εξέφρασε την άποψη ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος θα πρέπει να συζητήσει με βάση τα νέα δεδομένα τη συμμετοχή στα συλλαλητήρια για το όνομα των Σκοπίων. Απέφυγε όμως να τοποθετηθεί για το αν η Εκκλησία θα πρέπει να δώσει το «παρών» στο συλλαλητήριο που πιθανόν να γίνει στην Αθήνα, στις 4 Φεβρουαρίου, τονίζοντας με ιδιαίτερο νόημα: «είναι θέμα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών τι θα γίνει στο συλλαλητήριο. Εγώ δεν μπορώ να πάω σε ξένη μητρόπολη».
«Ξεχνά» τον Χριστόδουλο και ασχολείται με την… αυτοβράβευσή του
Το επόμενο Σάββατο, το πρωί, σεμνά και ταπεινά, τα πιστά πνευματικά τέκνα του Χριστόδουλου θα συγκεντρωθούν -όπως κάθε χρόνο- στην επέτειο της κοίμησής του -όπως και τον Οκτώβριο στην επέτειο των ονομαστηρίων του- στο περιποιημένο και πάντα γεμάτο λουλούδια και φυτά μνήμα του μακαριστού, για να τιμήσουν τη μνήμη του, 10 χρόνια μετά την κοίμησή του. Μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί η παρουσία του διαδόχου του στο μνημόσυνο.
Η Αρχιεπισκοπή πάντως δεν έχει προγραμματίσει (όπως θα όφειλε) καμία τιμητική εκδήλωση για τα 10 χρόνια. Μπορεί τα πρώτα δύο χρόνια ο κ. Ιερώνυμος να συμμετείχε ανελλιπώς στις δεήσεις για την ψυχή του μακαριστού, αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια τόσο ατονούσε το ενδιαφέρον. Βέβαια, η Αρχιεπισκοπή έχει άλλες προτεραιότητες.
Να προετοιμάσει τις εκδηλώσεις για τη βράβευση του κ. Ιερωνύμου, καθώς η ΔΙΣ πριν από λίγες ημέρες αποφάσισε ομοφώνως, όπως ανακοινώθηκε, να απονείμει τον Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου των Εθνών Παύλου στον Ιερώνυμο κατά την πρώτη ημέρα της Συνεδριάσεως της Ιεραρχίας, δηλαδή την 7η Φεβρουαρίου, ημέρα της συμπληρώσεως 10 ετών από την εκλογής του μακαριοτάτου ως προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας. Βέβαια, εδώ υπάρχει το εξής παράδοξο.
Η Ιερά Σύνοδος, της οποίας προεδρεύει ο κ. Ιερώνυμος, αποφασίζει να βραβεύσει με την ανώτατη τιμή τον ίδιο τον της τον πρόεδρο. Ή, για να ειπωθεί απλά και λαϊκά, ο Αρχιεπίσκοπος να αυτοβραβευτεί.
«Εκκωφαντική» απουσία από τους Αγιορείτες
Διά της απουσίας του έλαμψε το Αγιον Ορος από το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη για τη Μακεδονία. Την ώρα που μητροπολίτες από την ελλαδική Εκκλησία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανέβαιναν στην εξέδρα και ευλογούσαν το πλήθος, οι Αγιορείτες ούτε έστελναν εκπρόσωπό και απέφευγαν και να εκδώσουν κάποια ανακοίνωση. Τι κι αν η Χερσόνησος του Αθωνος ανήκει γεωγραφικά στη Μακεδονία; Τι κι αν οι Αγιορείτες σε κάθε ευκαιρία διατυμπανίζουν ότι είναι η πνευματική φωνή της Ελλάδας; Σε αυτό το μείζον εθνικό ζήτημα φάνηκε ότι η Ιερά Κοινότητα και οι Αγιορείτες επέλεξαν τη μοναστική απομόνωση. Μόνη φωτεινή εξαίρεση, η Μονή Κουτλουμουσίου, που εξέδωσε μια εξαιρετικά εμπεριστατωμένη εκκλησιολογικά, ιστορικά και θεολογικά ανακοίνωση για το ζήτημα. Φαίνεται ότι οι παρεμβάσεις της Ιεράς Κοινότητας περιορίζονται σε πύρινες αναλύσεις για την Πανορθόδοξη Σύνοδο, παρά το γεγονός ότι το Ορος δεν είναι ορθόδοξη Εκκλησία για να αποφανθεί σχετικά με τους γάμους και το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.
