Συγγενείς, φίλοι, εκπρόσωποι του δημοσιογραφικού και πολιτικού χώρου και πλήθος κόσμου είπαν χθες το τελευταίο «αντίο» στον αγαπημένο συνάδελφο Νίκο Τσίτσα, που υπηρέτησε επί χρόνια, με πάθος και αξιοπρέπεια, το δημοσιογραφικό λειτούργημα.Στο κοιμητήριο Αγίου Βασιλείου στο Περιστέρι, την πόλη όπου ο εκλιπών γεννήθηκε, μεγάλωσε και υπηρέτησε κατά το παρελθόν ως δημοτικός σύμβουλος, το «παρών» έδωσαν -μεταξύ άλλων- ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο δήμαρχος Περιστερίου Ανδρέας Παχατουρίδης, οι πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Πρωτόπαππας, Νάντια Γιαννακοπούλου, Πάρις Κουκουλόπουλος, Φίλιππος Σαχινίδης, Στέφανος Τζουμάκας και Θάνος Μωραΐτης, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Παύλος Χρηστίδης, ο πρώην πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ Θέμης Μπαλασόπουλος, ο πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ Χρήστος Πολυζωγόπουλος και το στέλεχος της Δημοκρατικής Αριστεράς Θεόδωρος Μαργαρίτης.
Τον επικήδειο λόγο, σε κλίμα έντονης συγκινησιακής φόρτισης, εκφώνησε η πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Μαρία Αντωνιάδου, η οποία εξήρε το ήθος και την προσφορά του Νίκου Τσίτσα.
Ο Νίκος Τσίτσας έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Κυριακής, σε ηλικία μόλις 47 ετών. Νικημένος από τον καρκίνο, με τον οποίο πάλεψε θαρραλέα τους τελευταίους μήνες, άφησε πίσω του τη σύζυγό του Ζωή και την αγαπημένη του λίγων μηνών κόρη του, την οποία δυστυχώς δεν πρόλαβε να χαρεί.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1970, ο Νίκος φοίτησε στη Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας του ΤΕΙ Πειραιά. Η δημοσιογραφία, όμως, ήταν εκείνη που τον κέρδισε, υπηρετώντας την από το 1990. Διατέλεσε σύμβουλος Επικοινωνίας στο υπουργείο Εργασίας, στο Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας και στον Δήμο Αγίων Αναργύρων. Το 2000 συνεργάστηκε με την εφημερίδα «Δυτική Επιλογή», ενώ το 2003 άρχισε τη συνεργασία του με το περιοδικό «Εικόνες». Από το 1998 έως το 2006 διατέλεσε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Περιστερίου. Το 2009 άρχισε να εργάζεται στην εφημερίδα «Εθνος», ενώ συνεργάστηκε επίσης με τις ιστοσελίδες thetoc.gr και capital.gr, καθώς και με περιοδικά. Εδώ και περίπου έναν χρόνο εργαζόταν στη «δημοκρατία», που δυστυχώς έμελλε να είναι τόσο νωρίς ο τελευταίος επαγγελματικός σταθμός του.
