Η Μελίνα Γαρμπή μιλά στη «δημοκρατία» για τα επτά μονόπρακτα της Νίνας ΡάπηΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Τα δύο φύλα στην καθημερινότητά τους, οι φίλοι μας σε κάθε φάση της ζωής μας, οι φυλές με τις οποίες καλούμαστε να συμπορευτούμε ως κοινωνία… όλα είναι οι σχέσεις μας. Ολα είναι οι σχέσεις που μας καθορίζουν και μας ακολουθούν στη διάρκεια του βίου μας και καθεμιά φέρει το αγκάθι ή τα αγκάθια της. Αυτό είναι το αντικείμενο της παράστασης «Splinters», που ανεβαίνει στο θέατρο «Τ» τις Δευτέρες, τις Τρίτες και τις Τετάρτες, και θα συνεχίσει να ανεβαίνει έως τις 28 Φεβρουαρίου, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Μιχαήλ.
Πρόκειται για επτά μονόπρακτα της Νίνας Ράπη, γραμμένα με χιούμορ, επίκαιρα και διαχρονικά, βαλμένα απέναντι στις ερωτικές, εξουσιαστικές, ανθρώπινες σχέσεις, τα οποία και θα μιλήσουν για όσα τολμάμε, αλλά και για όσα δεν τολμάμε. Επί σκηνής θα μας αποκαλύψουν τη δομή, τον πυρήνα και τις ιδιαιτερότητες αυτών των σχέσεων οι Νίκος Βατικιώτης, Νίκος Τσολερίδης, Χριστίνα Γυφτάκη και Μελίνα Γαρμπή. Η τελευταία μάς αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο θα διεισδύσει μέσα μας μια παράσταση όπως αυτή.
Χωρίς ονόματα
«Η δομή του έργου είναι τέτοια που οι ρόλοι δεν είναι διακριτοί. Θα μπορούσε να είναι και ένας συνεχής μονόλογος με έναν άνθρωπο, με πολλές διαφορετικές φωνές. Το μόνο που μας προσδιορίζει είναι το φύλο. Δεν υπάρχουν ονόματα, δεν υπάρχει σαφής χωροχρόνος. Λες και η συγγραφέας επιχειρεί να αποτυπώσει το αρχέτυπο των σχέσεων και των συγκρούσεων. Δεν το γειώνει, δεν το τοποθετεί κάπου συγκεκριμένα. Καταπιάνεται με τον μηχανισμό πίσω από τη σχέση.
Καλύπτει ένα ευρύ φάσμα σχέσεων μέσα από την αφαίρεση και την εμβάθυνση στο κομμάτι των σχέσεων, και σίγουρα κάθε θεατής θα αναγνωρίσει τον εαυτό του σε κάτι απ’ όλα όσα θα δει. Αυτό είναι το ζητούμενο και μέχρι στιγμής επιτυγχάνεται» αναφέρει η Μελίνα Γαρμπή και δεν διστάζει να εντάξει τη γραφή της Νίνας Ράπη σε μια γενικότερη παράδοση που θυμίζει το σύγχρονο αγγλικό θέατρο τύπου Μπέκετ ή Πίντερ. Εδώ αφαιρούνται τα πολλά και μένουν οι διάλογοι και το γλωσσικό παιχνίδι για να μας οδηγήσουν στη διερεύνηση της διαδικασίας.
«Ακίδες»
«Μιλάμε για ερωτική, φιλική, συγγενική σχέση, αλλά ακόμη και για τον εσωτερικό διάλογο ενός ανθρώπου, όπου πάλι υπάρχει μια σύγκρουση, μια εσωτερική πάλη. Οπως υποδηλώνει και ο τίτλος της παράστασης “Splinters”, ακίδες δηλαδή. Εκείνες που τρυπούν το δέρμα μιας κατάστασης, που σε ενοχλούν, αλλά μπορείς να ζήσεις με αυτές… που είναι πάντα εκεί και κάτι σου θυμίζουν. Αν ασχοληθείς μαζί τους πρέπει να πονέσεις για να τις βγάλεις. Δεν είναι ακραία η σύγκρουση. Είναι υπόγειες οι συγκρούσεις και τα αγκάθια. Είναι, λοιπόν, πιο εύκολο να ταυτιστούμε, γιατί κάπως έτσι είναι και οι ζωές μας» επισημαίνει η ηθοποιός και εκφράζει την ανησυχία της για την εποχή μας και τα γενικότερα αγκάθια αυτής.
Η ταχύτητα και ο πληθωρισμός
«Νομίζω είμαστε σε μια εποχή όπου η ταχύτητα, ο πληθωρισμός και η πληροφορία πολλές φορές δεν μας επιτρέπουν να έχουμε μια απλή, ειλικρινή σχέση με τον εαυτό μας και τον συνάνθρωπό μας. Αυτό μας αναγκάζει να συγκεντρώνουμε πολλές ακίδες και να τις προσπερνάμε.
Με αφορμή ένα τέτοιο κείμενο… καθένας μπορεί να αναμετρηθεί με τον εαυτό του, να μπει σε μια διαδικασία αυτοκριτικής και να αντιμετωπίσει τις δικές του ακίδες» εξομολογείται η Μελίνα, που ήρθε στη Θεσσαλονίκη στα 18 της από την Πάτρα για να σπουδάσει Φιλολογία, που για κάποια χρόνια έφυγε στην Αθήνα για να σπουδάσει θέατρο και που επέστρεψε στην πόλη μας για να ζήσει και να δράσει. «Εχω και παλαιότερη αίσθηση για το θέατρο στην πόλη. Πάντα με ενδιέφερε και το παρακολουθούσα. Γίνεται μια αξιόλογη προσπάθεια θεατρικά και υπάρχουν καινούργιες ομάδες που κάνουν πράγματα.
Βέβαια, ανοίγουν και κλείνουν χώροι συνεχώς και αυτό είναι ένα μελανό σημείο. Το κοινό της πόλης, όμως, γίνεται σιγά σιγά και πιο θεατρόφιλο. Δεν είναι θεαματική αυτή η αλλαγή, αλλά συμβαίνει» καταλήγει η Μελίνα Γαρμπή.
• Info: Παραστάσεις: Δευτέρα-Τρίτη στις 21.30 και Τετάρτη στις 22.00.
