Κοιμήθηκε μία μεγάλη πνευματική μορφή, το «παιδί» του αγίου Νεκταρίου που έδρασε στην Καμάριζα ΛαυρίουΑπό τον
Αντώνη Τριανταφύλλου
Ο αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Βιτάλης, μια σεβάσμια μοναχική φιγούρα, βαθιά ασκητική και πνευματική, μετέστη στη Χώρα των Ζώντων. Ο Γέροντας Νεκτάριος, όπως ήταν γνωστός στην πολυπληθέστατη πνευματική του οικογένεια, ήταν η ψυχή του Προσκυνήματος Αγίου Νεκταρίου Καμάριζας στο Λαύριο.
Το μικρό μοναστήρι, που είναι πόλος έλξης για χιλιάδες πιστούς, οφείλεται στην άμεση σύνδεση της ζωής του Γέροντα Νεκταρίου με τον Αγιο Νεκτάριο Αιγίνης, με θαύμα του οποίου και τελικώς επέζησε ύστερα από σοβαρότατη δοκιμασία της υγείας του και προς τιμήν του οποίου ο Γέροντας ίδρυσε το προσκύνημα και κατέστη κτήτωρ του.
Σήμερα το μεσημέρι στις 12 τα χιλιάδες πνευματικά παιδιά του γέροντα θα παραστούν στην εξόδιο ακολουθία του, ευχόμενα «Καλή Ανάσταση», και θα τον συνοδεύσουν στον τόπο της επίγειας ανάπαυσής του μέσα στο Προσκύνημα του Αγίου Νεκταρίου.
Μπορεί πλέον να λείπει η φυσική του παρουσία, αλλά ο Γέροντας Νεκτάριος θα συνεχίσει μέσα από τις διδαχές, τη βιοτή του και την πνευματικότητα που μετέδωσε σε χιλιάδες πιστούς να μεταδίδει τα μηνύματα της αγάπης προς τον Χριστό, την ταπεινότητα, την υπομονή και τη διάκριση.
Μπορεί ο ίδιος να έζησε πολλές φορές την παρουσία του Αγίου Νεκταρίου, όμως ποτέ δεν μιλούσε για θαύματα, αλλά για θαυμαστά σημεία. Εκτός από την ίασή του από τον καρκίνο, που αποδίδεται στον Αγιο Νεκτάριο, ο Γέροντας Νεκτάριος φέρεται ότι είχε και μεταθανάτια εμπειρία.
Οπως ο ίδιος είχε περιγράψει μια χρονιά, κατά την ακολουθία της Αποκαθήλωσης ένιωσε αδιαθεσία και μέσα σε λίγα λεπτά έχασε την επαφή με το περιβάλλον. Εσπευσαν γιατροί από το πλήθος των προσκυνητών και διαπίστωσαν ότι είχε πεθάνει. Ωστόσο, κατά θαυμαστό τρόπο ο Γέροντας επανήλθε. Ιδιαίτερα δημοφιλές είναι ένα περιστατικό ενός αυτοκινητικού ατυχήματος λίγο έξω από το προσκύνημα. Ενα πούλμαν από την Εύβοια που έφερνε πιστούς στο μοναστήρι έπεσε σε γκρεμό.
Ολοι φοβήθηκαν για τα χειρότερα, ενώ ο Γέροντας Νεκτάριος προσευχήθηκε στον Αγιο Νεκτάριο να μην έχει συμβεί κακό σε κανέναν. Οι διασώστες και οι περίοικοι που πήγαν στον τόπο του ατυχήματος διαπίστωσαν ότι όλοι οι επιβάτες είχαν επιζήσει.
Μανώλης Μελινός: Παραμένει κοντά μας τροπικώς
Για τη βιοτή και την πνευματικότητα του Γέροντα Νεκταρίου μίλησαν στη «δημοκρατία» πνευματικά του παιδιά.
• Μανώλης Μελινός: «Εφυγε από κοντά μας τοπικώς, παραμένει κοντά μας τροπικώς ο Γέροντας Νεκτάριος, αυτός ο μικρός εις το δέμας, ο μέγας εις το πνευματικόν εκτόπισμα, ο γόνος 19μελούς οικογενείας, ο υπερυπερπολύτεκνος πνευματικός πατήρ! ‘“Το παιδί του Αγίου Νεκταρίου”, όπως αγαπούσε να αυτοχαρακτηρίζεται· του Αγίου που για εκείνον ήταν “ο ανάδοχος, ο γιατρός, ο δικηγόρος, ο Γέροντάς του, ο μεσίτης του”!
Με αξίωσε ο Θεός να τον γνωρίσω πολύ στενά από το 1985, να ζήσω την πατρικήν αγωνία και τους ασκητικούς αγώνες του, την ανύστακτη έγνοια του για τον πονεμένο συνάνθρωπο, τους παρακλητικούς λυγμούς του προς τον “Αγιό του” μαζί με τις διάπυρες ικεσίες του για την υγεία του καθενός!
Πάμπολλα μου εμπιστεύθηκε ως παρακαταθήκην ιερή, πολλά από τα οποία -μαζί με όλα τα θαυμαστά στοιχεία της ανηφορικής ζωής του- παρατίθενται στο βιβλίον “Ο Γέροντας Νεκτάριος” που αξιώθηκα να γράψω. Γονυπετώς με βαθυτάτην ευγνωμοσύνη κατασπάζομαι τα ευλογημένα χέρια του Γέροντα, ζητώντας του συγγνώμη ξανά και ξανά, σαν παιδί του, και τον παρακαλώ εκ μέσης καρδίας να δέεται πάντοτε υπέρ πάντων ημών θεοπειθώς».
• Πατήρ Χρήστος Αμπατζόγλου: Επισκεπτόταν συχνά ως λαϊκός τον Γέροντα. Λίγες μέρες πριν χειροτονηθεί κληρικός, πήγε στην Καμάριζα. Εκεί ο Γέροντας Νεκτάριος του είπε ότι την επόμενη φορά που θα τον επισκεπτόταν θα ήταν κληρικός, κάτι που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στον -τότε- λαϊκό Χρήστο Αμπατζόγλου, καθώς την επικείμενη χειροτονία του γνώριζαν πολύ λίγα άτομα.
• Πέτρος Αμπατζόγλου: Την πίστη και τον σεβασμό στο πρόσωπο του Γέροντα φρόντισε να τα μεταδώσει και στον γιο του: «Ξεκίνησα από μικρός να τον επισκέπτομαι στο κατηχητικό. Εξέπεμπε πνευματικότητα. Το βλέμμα του έλαμπε όταν έβλεπε παιδιά. Πάντα συμβούλευε όσους τον επισκέπτονταν, άκουγε τα προβλήματα και πρότεινε λύσεις και διεξόδους με απίστευτη διαύγεια και αντίληψη των προβλημάτων του κόσμου, και δεν παρέλειπε πάντα να συμβουλεύει τους νέους να βρίσκονται κοντά στον Χριστό».
