Οσοι κρίνουν τέτοιες διαμαρτυρίες με αθηνοκεντρική λογική είναι βαθιά νυχτωμένοι!Από τον
Βασίλη Δ. Παπαγιαννίδη*
Λίγο αντιφατικό; Οσο να ‘ναι. Ε, δεν μπορεί να υπάρχει άκρο στο κέντρο. Για να είμαι ειλικρινής, δεν θεωρώ ούτε όσον αφορά τις ιδεολογίες πως υπάρχει άκρο. Για εμένα η πολιτική δεν είναι μια γραμμή αλλά ένας κύκλος. Οι ιδεολογίες βρίσκονται στα διάφορα σημεία του, αλλά ο κύκλος δεν έχει άκρα. Και το άκρο πώς προκύπτει; Αυτά που γράφω είναι μια απλή σκέψη. Οντως άκρα υπάρχουν. Οχι στις ιδέες, αλλά στις πρακτικές. Ακρο δεν είναι η ιδεολογία, αλλά η πρακτική που ακολουθείται. Αν εμπεριέχει βία η πρακτική, είναι ακραία. Αν εμπεριέχει αυταρχισμό η πρακτική είναι ακραία. Είναι όμως προνόμιο μόνο της δεξιάς και της αριστεράς το «άκρο». Ο αυταρχισμός και η βία λείπουν από το κέντρο;
Οχι. Ακρο υπάρχει και στο πολιτικό κέντρο. Και το βλέπουμε σε πολλές περιπτώσεις να υποσκάπτει την ελευθερία και τη δημοκρατία με έναν πολύ ευπρεπή και ταυτόχρονα ύπουλο τρόπο. Το κέντρο δεν βγάζει στον δρόμο «τραμπούκους» να επιβληθούν διά της βίας στο εκλογικό σώμα. Το ακραίο κέντρο απλά δεν δίνει δεκάρα στο εκλογικό σώμα. Και είναι βία αυτό; Μα όταν το θεμέλιο του πολιτεύματός μας είναι η λαϊκή κυριαρχία, υπάρχει κάτι χειρότερο; Δεν είναι ούτε φασισμός ούτε κομμουνισμός. Είναι, όμως, ολοκληρωτισμός. Με κοστούμι, ευγένεια και ευπρέπεια. Αλλά ολοκληρωτισμός. Επιβάλλεται από πάνω και αδιαφορεί ή διαμορφώνει με αθέμιτο τρόπο τη βούληση του εκλογικού σώματος.
Οι άνθρωποι που ανήκουν στο κέντρο δηλώνουν συνήθως «φιλελεύθεροι». Πολλοί από αυτούς μπορεί να δώσουν και τη ζωή τους για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Οχι όμως όσοι από αυτούς ανήκουν στο ακραίο κέντρο. Οχι. Αυτοί λειτουργούν αλλιώς. Το όπλο τους είναι η αδιαφορία για τη βούληση της πλειονότητας και το πάθος να επιβάλλουν μια άποψη που ασπάζονται ακόμα κι αν είναι άποψη μειονότητας.
Λειτουργούν θέτοντας στο περιθώριο το εκλογικό σώμα και την αρχή της πλειοψηφίας. Ομως δηλώνουν «φιλελεύθεροι» κι αυτοί. Μα πού βρίσκεται η αγάπη για την ελευθερία στην πολιτική αντίληψή τους; Προσωπικά το βρίσκω αντιφατικό.
Το βασικό τους επιχείρημα με το οποίο επιδιώκουν να εφαρμόσουν την άποψή τους είναι πως η πλειονότητα κάνει λάθος. Μα σε μια δημοκρατία η πλειονότητα τα λάθη της τα «λούζεται» και κανείς δεν την «αποτρέπει» από αυτά χωρίς τη γνώμη της! Αυτό ακριβώς εμπεριέχει την απομάκρυνση από την ουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος και την προσέγγιση σκοτεινών μονοπατιών που καταλήγουν στην τυραννία.
Πρέπει να κατανοήσουμε πως οτιδήποτε γίνεται για τον λαό χωρίς τη γνώμη αυτού απέχει αρκετά από τη δημοκρατία και την ελευθερία. Και ρέπει προς την τυραννία ακόμα κι αν «είναι για το καλό του λαού». Ας μην ξεχνάμε πως ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις…
*Δικηγόρος
