Νομοσχέδια και τροπολογίες συνεχίζουν να έρχονται κατά ριπάς!
Από την
Κατερίνα Κανάκη
Τα Μνημόνια έφεραν όχι μόνο οικονομική κρίση αλλά και κοινοβουλευτική. Την τελευταία δεκαετία του καταστροφικού σπιράλ της ύφεσης και της λιτότητας η κατάσταση έφτασε πολλές φορές στο μη περαιτέρω. Τα κοινοβουλευτικά παράδοξα της κρίσης είναι αναρίθμητα. Αρχικά από το 2009 και μετά πολλαπλασιάστηκαν οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, που έφθασαν τις 67, από τις 80 συνολικά στη μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας!
Είναι ενδεικτικό ότι μόνο το 2012 εκδόθηκαν 28 ΠΝΠ, έναντι 67 τυπικών νόμων. Ακόμη όμως και όταν δεν παρακάμπτονταν η Βουλή και οι νόμοι ψηφίζονταν κανονικά από την Ολομέλεια, αυτό δεν σημαίνει ότι οι διαδικασίες ήταν και τόσο δημοκρατικές. Κανείς δεν μπορεί να λησμονήσει ότι το Μνημόνιο νούμερο 2 επρόκειτο για ένα νομοσχέδιο χιλιάδων κυριολεκτικά σελίδων, που αποτελούνταν από μόνο ένα άρθρο! Aλλωστε, όλα τα Μνημόνια αλλά και τα λογής μνημονιακά νομοσχέδια που μας επιβλήθηκαν αποτελούνταν από χιλιάδες σελίδες, τις οποίες κανείς δεν προλάβαινε ποτέ να διαβάσει, καθώς έρχονταν πάντα στο παρά πέντε της ψήφισης. Και ερχόμαστε στα κατεπείγοντα νομοσχέδια, που κατατίθενται τη μια μέρα για να συζητηθούν την επομένη στην αρμόδια επιτροπή και να ψηφιστούν τη μεθεπόμενη από την Ολομέλεια. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι, παρά την πολυδιαφημισμένη «έξοδο» από τα Μνημόνια του περασμένου καλοκαιριού, νομοσχέδια και τροπολογίες συνεχίζουν να έρχονται και να ψηφίζονται στη Βουλή με διαδικασίες φαστ τρακ, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τη ρύθμιση Σταθάκη για την πώληση των λιγνιτικών μονάδων.
Ας μην ξεχάσουμε ακόμη ότι το 2015 η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει το «παράλληλο πρόγραμμα», αν και είχε εγκριθεί από τη διαρκή επιτροπή της Βουλής, μετά τις ασφυκτικές πιέσεις των δανειστών. Τα φαινόμενα σήψης που καταγράφηκαν και -δυστυχώς- συνεχίζουν να καταγράφονται δεν σταματούν βέβαια εδώ. Τροπολογίες που κατατίθενται χωρίς την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, Μνημόνια που ψηφίζονται έπειτα από άγριο ξενύχτι, επιτροπές που συνεδριάζουν επί μήνες δίχως αποτέλεσμα (βλέπε Επιτροπή για το Χρέος) και, δυστυχώς, ο κατάλογος συνεχίζεται…
