Εξι χρόνια πριν, Τετάρτη απόγευμα, Μάρτιο του 2013, γινόταν στο Μέγαρο Μουσικής η εκδήλωση για τη συμπλήρωση 15 ετών από τον θάνατο του Κωνσταντίνου ΚαραμανλήΑνάμεσα στο πλήθος πολιτικών στελεχών ξεχώριζε η εμβληματική φιγούρα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Τον πλησίασα και τον χαιρέτησα με όλον τον σεβασμό και την εκτίμηση που έτρεφα για εκείνον. Του είπα: «Πρόεδρε, το ξέρετε ότι όλοι οι ταξιτζήδες σάς αγαπάνε. Εχετε κάνει τόσα πολλά για εμάς, και το αναγνωρίζουμε».
Χωρίς να αφήσει το χέρι μου, μου απάντησε: «Πρόεδρε, σας παρακολουθώ πάντα. Πας πολύ καλά».
«Θέλω μόνο να εκφράσω μια απορία, κ. πρόεδρε» του είπα: «Γιατί, ενώ εσείς έχετε αποδείξει πόσο αγαπάτε τον κλάδο μας, τα παιδιά σας μας πολεμάνε;» Η απάντησή του ήταν ειλικρινέστατη και αφοπλιστική. Με πιάνει από τον ώμο και λέει: «Αυτή είναι η μεγάλη στενοχώρια μου…»
Εξι χρόνια μετά, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραμένει επίκαιρος σε ό,τι αφορά την τακτική που ακολουθεί για τα ταξί ο σημερινός αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης.
