Οι ενορίτες της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στη Ν. Ευκαρπία Θεσσαλονίκης μαζεύουν παλιά αντικείμενα και διάφορα υλικά, προκειμένου με τα χρήματα να προχωρήσει η αποπεράτωση της εκκλησίας που τώρα λειτουργεί στον υπόγειο χώροΑπό τον
Σωτήρη Λέτσιο
Η πίστη στην Ορθοδοξία όχι μόνο μετακινεί… βουνά, αλλά με τη δύναμη της θέλησης συμβάλλει και στην ανοικοδόμηση εκκλησιών ακόμη και στις δυσμενείς συνθήκες. Τρανό παράδειγμα, η πρωτοβουλία των ενοριτών του Ι.Ν. της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου, στη Νέα Ευκαρπία Θεσσαλονίκης, μια περιοχή όπου υπάρχουν πολλές εργατικές πολυκατοικίες. Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης είναι γνωστή και για τα πολλά θαύματα που έχουν συμβεί έως σήμερα. Το τελευταίο διάστημα οι κάτοικοι της περιοχής καθημερινά δίνουν τον δικό τους αγώνα προκειμένου να ανακυκλώσουν μια σειρά από παλιά αντικείμενα: ηλεκτρικές συσκευές, μαγειρικό λάδι (που χρησιμοποιείται από εταιρίες ως βιοκαύσιμο) και διάφορα άλλα υλικά, όπως χαρτί και μέταλλα.
Σκοπός αυτής της τόσο αξιόλογης προσπάθειας είναι η συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του ναού. «Τα πράγματα εξελίσσονται έως σήμερα ικανοποιητικά, αφού έχουν συγκεντρωθεί 20 τόνοι υλικών. Ολο το υλικό που διαθέτουμε το πουλάμε σε εταιρίες ανακύκλωσης. Οσο για τις τιμές, θα λέγαμε ότι, με εξαίρεση το σίδερο, σε όλα τα υπόλοιπα είδη (μπρούντζος, χαλκός) είναι καλές. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να βρεθούν μεγάλες ποσότητες από αυτά τα υλικά. Η θεμελίωση της Αγίας Ειρήνης έγινε το 2004 και η ιδιομορφία του ναού έγκειται στο ότι λειτουργεί ως κατακόμβη. Στον υπόγειο χώρο αρχίσαμε να λειτουργούμε από το 2007. Η κατακόμβη αποτελεί τον κεντρικό ναό, ενώ από τη δεξιά και την αριστερή πλευρά της κατακόμβης υπάρχουν αίθουσες που χρησιμοποιούνται για διάφορες εκδηλώσεις και μαθήματα κατηχητικού» εξηγεί στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο ιερομόναχος π. Γαβριήλ Σιδηρόπουλος, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα εφημερίου στον ναό της Αγίας Ειρήνης τον Σεπτέμβριο του 2012 έπειτα από απόφαση του Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ
«Οταν έφθασα εδώ για να ασκήσω τα καθήκοντά μου, το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κάνουμε ήταν να βρούμε τρόπους πώς θα προχωρήσει η ανέγερση του ναού. Πώς όμως θα βρίσκαμε τα απαραίτητα χρήματα; Στραφήκαμε λοιπόν στη λύση της ανακύκλωσης, ενώ έως τότε δεν είχε αναληφθεί ανάλογη πρωτοβουλία. Η ανακύκλωση άρχισε δειλά δειλά από το 2013 και μετά. Ανακοινώσαμε στους πιστούς να συγκεντρώνουν μέταλλα, κουτιά από αναψυκτικά, μπαταρίες αυτοκινήτων, βιβλία, τετράδια, πλαστικά καπάκια από μπουκάλια κ.ά. Ο κόσμος άρχισε να ανταποκρίνεται σιγά σιγά με ό,τι διέθετε, αφού, ως γνωστόν, στην περιοχή μας οι κάτοικοι έχουν περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες. Μέχρι και αφίσα τυπώσαμε για τον σκοπό αυτόν και τη βάλαμε σε πολλά σημεία της περιοχής, ώστε να γίνει ευρύτερα γνωστό το εγχείρημα. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ως λαός βρισκόμαστε πολύ πίσω στο θέμα της οικολογικής συνείδησης!» αναφέρει χαρακτηριστικά ο π. Γαβριήλ.
«Χρειαζόμαστε οχημα»
Μέρα με τη μέρα άρχισαν να αυξάνονται τα ανακυκλώσιμα υλικά. Ηταν, μάλιστα, τόσες οι ποσότητες, ώστε αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν με τη βοήθεια εθελοντών έως και φορτηγά αυτοκίνητα, αφού θα έπρεπε να μεταφέρουν βαριά αντικείμενα, όπως π.χ. πλυντήρια, ηλεκτρικές κουζίνες, κλιματιστικά κ.ά. «Διαπιστώσαμε στην πορεία ότι δεν γινόταν πρακτικά να δανειζόμαστε διαρκώς αυτοκίνητα, γι’ αυτό πήραμε την απόφαση να αγοράσουμε ένα δικό μας φορτηγάκι. Δυστυχώς όμως πριν από ένα μήνα μάς το έκλεψαν! Εως τώρα δεν έχει βρεθεί. Πρόσφεραν κάποιοι χρήματα για αγορά καινούργιου, αλλά δεν φτάνουν αυτά. Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα όχημα» τονίζει χαρακτηριστικά ο π. Γαβριήλ.
Οι εργασίες ανέγερσης του ναού άρχισαν το 2017. Τα σχέδια οικοδόμησης προβλέπουν ότι αυτός θα είναι εντελώς διαφορετικός από τους συνηθισμένους. «Εχουμε κατά νου να τον χτίσουμε με τα πρότυπα του ναού του Αγίου Δημητρίου του Πολιούχου, στη Θεσσαλονίκη, αλλά και όπως είναι κτισμένες οι παλιές εκκλησίες και τα μοναστήρια. Μόνο με πέτρα και χωρίς μπετόν! Με μεγάλα, χοντρά ντουβάρια πλάτους περίπου 70 πόντων! Την πέτρα την παίρνουμε από εδώ γύρω, από τα νταμάρια στα βουνά της Ευκαρπίας», τονίζει ο π. Γαβριήλ.
ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΜΑΡΜΑΡΟ
Και προσθέτει: «Τα δε μάρμαρα δουλεύονται στο χέρι από σπουδαίους τεχνίτες. Εχουμε ήδη φτιάξει ωραία κιονόκρανα, κολόνες, ενώ και το τέμπλο θα είναι μαρμάρινο. Και την πέτρα και το μάρμαρο τα πελεκάνε εδώ, στον χώρο του ναού. Ολες οι εργασίες γίνονται επί τόπου, στον χώρο του ναού, όπως συνέβαινε και τις παλαιότερες εποχές. Αυτή την περίοδο πάνω στην πλάκα χτίζουμε τους τοίχους, είμαστε ακόμη στην αρχή. Δεν έχουμε τα αναγκαία χρήματα!». Καταλήγοντας σημειώνει: «Εάν τα είχαμε, σε τρία με τέσσερα χρόνια θα είχαμε ολοκληρώσει το έργο. Και οι κάτοικοι της περιοχής όσο μπορούν βοηθούν. Η ενορία μας αποτελείται από πολλές οικογένειες πολυτέκνων. Εχουμε μάλιστα οικογένειες αποτελούμενες από πέντε και δέκα παιδιά! Χαρακτηριστικό παράδειγμα που μπορώ να σας αναφέρω είναι μια πολυκατοικία στην οποία ζουν 55 παιδιά! Είχατε ποτέ διανοηθεί ότι θα μπορούσε να συμβεί αυτό; Αν και φτωχοί όμως, μια χαρά τα καταφέρνουν!»
ΤΡΟΦΙΜΑ ΣΕ ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ
Η ενορία της Αγίας Ειρήνης δίνει καθημερινά και τον αγώνα για τη στήριξη των πιο ευπαθών οικογενειών. Με πρωτοβουλία του π. Γαβριήλ μαζεύονται μεγάλες ποσότητες από τρόφιμα και κατόπιν αυτά διανέμονται στους έχοντες ανάγκη, ενώ δίνεται και οικονομική ενίσχυση σε κάποιες οικογένειες. Πέραν του φιλανθρωπικού έργου λειτουργεί το κατηχητικό σχολείο, γίνονται και εκδηλώσεις με συμμετοχή χορωδιών βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής της ενορίας, ενώ διοργανώνονται και αρκετές εκδρομές προσκυνηματικού χαρακτήρα. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει και στην κατασκευή εργόχειρων, τα οποία διατίθενται με σκοπό την αναζήτηση πόρων για τις εργασίες του ναού. «Κάθε Κυριακή μετά τη θεία λειτουργία έχουμε αρχονταρίκι και μοιράζουμε καφέ, γλυκό και πίτες. Οπως κάνουν και στα μοναστήρια! Κανένας δεν φεύγει σαν ξένος!» καταλήγει ο π. Γαβριήλ.
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
