Η Αθήνα στο έλεος της Διεύθυνσης Ανταγωνισμού για το χαρτοφυλάκιο των 81,8 δισ.! Θέλει μερτικό και το ΔΝΤΑπό τον
Γιώργο Χατζηδημητρίου
Τις τελικές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού περιμένει η Αθήνα προκειμένου να σχεδιάσει τις επόμενες κινήσεις της για το βαρύ χαρτοφυλάκιο των 81,8 δισ. ευρώ «κόκκινων» δανείων που λιμνάζει στις τράπεζες εξαιτίας της αναβλητικότητας με την οποία οι διοικήσεις τους αντιμετώπισαν το πρόβλημα, ενεργοποιώντας μια απειλητική βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας.
Την ίδια στιγμή, θέση στο τραπέζι της διαχείρισης παίρνει και το ΔΝΤ, που μυρίστηκε αίμα και σπεύδει να εξασφαλίσει μερτικό από τη λεία. Στην Εαρινή Σύνοδο του Ταμείου το περασμένο Σάββατο στην Ουάσινγκτον ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος συμφώνησε να συνταχθεί ειδική μελέτη από μεικτή επιτροπή, η οποία θα εξετάσει τις προτεινόμενες λύσεις για τη μείωση των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ).
Σύμφωνα με την ΤτΕ, η ανεπαίσθητη υποχώρηση του αποθέματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων το 2018 (44,5% στεγαστικά, 53% καταναλωτικά και 44,6% επιχειρηματικά) οφείλεται κυρίως σε διαγραφές ύψους 5,9 δισ. ευρώ (εκ των οποίων τα 3,6 δισ. ευρώ ήταν δάνεια επιχειρηματικά) και πωλήσεις σε funds δανείων 5,8 δισ. ευρώ. Πρακτικά, δηλαδή, οι τράπεζες εισέπραξαν ελάχιστα, αφού οι πωλήσεις των «κόκκινων» χαρτοφυλακίων έγιναν σε τιμές χαμηλότερες και από 10%!
Υπενθυμίζεται ότι αυτή τη στιγμή στο τραπέζι βρίσκονται δύο προτάσεις:
• Το σχήμα που προετοιμάστηκε από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και υιοθετεί το υπουργείο Οικονομικών (σύμβουλος, η JP Morgan) για τη μείωση περίπου 15-20 δισ. ευρώ δανείων. Εχει πολλές ομοιότητες με αυτό που εφαρμόστηκε στην Ιταλία και αφορά τιτλοποιήσεις δανείων σε καθυστέρηση, με συμμετοχή επενδυτών, αλλά και με παράλληλες κρατικές εγγυήσεις, τις οποίες θα διακρατούν οι τράπεζες στα βιβλία τους.
• Η πρόταση της ΤτΕ για μείωση ενός ποσού 40 δισ. δανείων μέσω εταιρίας ειδικού σκοπού, η οποία όμως είναι περισσότερο χρονοβόρα και θα απαιτήσει συνακόλουθα μεγαλύτερο χρόνο για την έγκρισή της.
Με τον SSM να καραδοκεί, η κυβέρνηση πρέπει να πείσει το Βερολίνο ότι η πρώτη λύση, η οποία εμφανίζει περισσότερα πλεονεκτήματα καθώς τα ομόλογα θα πουληθούν ευκολότερα, έχοντας κρατική εγγύηση, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
