Τρεις καλλιτέχνες θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στην κορυφαία εικαστική διοργάνωση, που αρχίζει στις 11 ΜαΐουΑπό τη
Γιώτα Βαζούρα
Ο «Mr Stigl» θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη φετινή Μπιενάλε
της Βενετίας. Ενα πολυδιάστατο έργο με τον παραπάνω παιγνιώδη τίτλο είναι η ελληνική συμμετοχή στην επερχόμενη 58η Μπιενάλε της Βενετίας (11 Μαΐου – 24 Νοεμβρίου 2019), που έχουν αναλάβει τρεις Ελληνες καλλιτέχνες, οι Πάνος Χαραλάμπους, Εύα Στεφανή και Ζάφος Ζαγοράρης.
Οι γνωστοί εικαστικοί θέλουν να αναδείξουν διαφορετικές πλευρές του πολιτικού, ιδιωτικού και κοινωνικού μας βίου. Οπως τόνισε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου στο υπουργείο Πολιτισμού η επιμελήτρια Κατερίνα Τσέλου, «ο Mr Stigl είναι αποτέλεσμα μιας παρανόησης, ένα ιστορικό παράδοξο, ένας φανταστικός ήρωας μιας άγνωστης, περιφερειακής ιστορίας, ο οποίος με ποιητικό τρόπο μάς μεταφέρει στις παρυφές της επίσημης Ιστορίας, αλλά και της ίδιας της πραγματικότητας. Θα μπορούσε να είναι ο ειρωνικός αφηγητής που μας εισάγει σε έναν τόπο με αμφιβολίες, παραφρασμένους ήχους και σουρεαλιστικά παιχνίδια πάνω στην έννοια της ταυτότητας και της ίδιας της Ιστορίας».
Τι ακριβώς θα μας παρουσιάσει καθένας από αυτούς στη Βενετία; Ο Πάνος Χαραλάμπους θα φτιάξει μια γυάλινη εγκατάσταση που αποτελείται από 20.000 ποτήρια, τα οποία θα καλύψουν το πάτωμα του περιπτέρου, ενώ η Εύα Στεφανή θα δείξει στο κοινό της Μπιενάλε τρία έργα που συνδέονται μεταξύ τους. Πρόκειται για το «Μόνο άνδρες», «Παράθυρο» και «Στόμα».
Μέσω Skype
Τέλος, ο Ζάφος Ζαγοράρης, ο οποίος την περίοδο αυτή βρίσκεται στη Βενετία για το στήσιμο του ελληνικού περιπτέρου και μίλησε στην εκδήλωση μέσω Skype, τόνισε πως το δικό του έργο θα εκτείνεται από τον εξωτερικό μέχρι τον εσωτερικό χώρο του περιπτέρου.
Συγκεκριμένα, θα τοποθετήσει στην είσοδο μια ανακατασκευή της πύλης του στρατοπέδου της Μακρονήσου, την εγκατάσταση «Παραχώρηση».
Οπως τόνισε, «στόχος είναι να μεταφερθούμε στο 1948 και να συνδέσουμε τα ταραγμένα χρόνια του Εμφυλίου και τους τόπους εξορίας των Ελλήνων με το κίνημα του μοντερνισμού και την Πέγκυ Γκουγκενχάιμ, στην οποία παραχωρήθηκε εκείνη τη χρονιά το ελληνικό περίπτερο, αλλάζοντας ουσιαστικά την ιστορία της ίδιας της Μπιενάλε».
