Νικητές (χωρίς όμως αυτοδυναμία) οι Σοσιαλιστές. Ενίσχυση ΑκροδεξιάςΑπό τον
Γιώργο Τραπεζιώτη
Μεγάλους νικητές (Σοσιαλιστές και ακροδεξιό Vox), μεγάλους χαμένους (Λαϊκό Κόμμα και Podemos) όσο όμως κι έναν δυσεπίλυτο γρίφο, εκείνον των μετεκλογικών συνεργασιών, ανέδειξαν οι κάλπες των βουλευτικών εκλογών που διεξήχθησαν την Κυριακή στην Ισπανία! Τις περισσότερες έδρες στη νέα Βουλή πρόκειται να καταλάβουν οι Σοσιαλιστές (PSOE) του Πέδρο Σάντσεθ, οι οποίοι όμως θα πρέπει να αναζητήσουν συμμαχία με άλλο κόμμα ώστε να σχηματίσουν κυβέρνηση πλειοψηφίας.
«Αποδείξαμε στον κόσμο ότι μπορούμε να νικήσουμε την αντίδραση και την εξαπάτηση» δήλωσε ο Σάντσεθ αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ευχαριστώντας τους 7.400.000 ψηφοφόρους (σχεδόν 2.000.000 περισσότεροι σε σχέση με το 2016) που έφεραν το PSOE στην πρώτη θέση και του χάρισαν 123 έδρες στο Κοινοβούλιο.
Στη δεύτερη θέση, το «πληγωμένο» Λαϊκό Κόμμα (PP) είδε τα ποσοστά του να πέφτουν στο 16,7% και τις έδρες του να περιορίζονται στις 66, από τις 137 που κατείχαν οι βουλευτές του, με την εφημερίδα «El Pais» να σημειώνει πως «πρόκειται για το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του κόμματος». Βέβαια το «γιατί;» της εκλογικής ήττας του PP έχει απάντηση, καθώς, σύμφωνα με αναλυτές, «αποδείχθηκε λανθασμένη η επιλογή του νέου ηγέτη του, του 38χρονου Πάμπλο Κασάδο, δέκα μήνες μετά την απομάκρυνση του Μαριάνο Ραχόι, να μη χαράξει δική του “αυθεντική γραμμή”, αλλά να στραφεί προς τα άκρα και κυρίως προς τις θέσεις τόσο των Ciudadanos όσο όμως και προς εκείνες του Vox».
Στρατηγική λανθασμένη, η οποία ενίσχυσε τις δυνάμεις των Ciudadanos, αλλά κυρίως τις δυνάμεις του Vox, που είδε τα ποσοστά του να εκτοξεύονται από το 0,2% στο 10,26%, καταλαμβάνοντας 24 έδρες στη νέα Βουλή. Σοβαρές απώλειες στη μάχη των εκλογών κατέγραψαν, επίσης, οι Podemos, αφού μετρούν 42 έδρες, 29 λιγότερες σε σχέση με το 2016.
Ο νέος κοινοβουλευτικός χάρτης «γεννά» βέβαια το μεγάλο ερώτημα: Με ποιους θα συμμαχήσει ο Σάντσεθ, ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση; Στο πολιτικό σκηνικό της Ισπανίας το σενάριο του «μεγάλου συνασπισμού» αλά… γερμανικά θεωρείται μάλλον απίθανο, οπότε όλοι στρέφουν το βλέμμα τους στα μικρότερα κόμματα.
Πέραν των Podemos, είναι προφανές ότι οι Σοσιαλιστές θα πρέπει να στραφούν και προς άλλες κατευθύνσεις, γιατί οι 42 έδρες του κόμματος του Πάμπλο Ιγκλέσιας δεν αρκούν – χρειάζονται άλλες 11 για να εξασφαλιστεί ο μαγικός αριθμός των 176 εδρών. Ηδη κάποιοι λένε ότι ο Σάντσεθ θα βολιδοσκοπήσει το ενδεχόμενο συνεργασίας και με τους Καταλανούς αυτονομιστές. Πιο δύσκολη φαντάζει η προοπτική συνεργασίας με τους κεντροδεξιούς Ciudadanos. Κι αυτό γιατί ο επικεφαλής τους Αλμπερτ Ριβέρα έκανε προεκλογική εκστρατεία με όρκο να «εκδιώξει τον Σάντσεθ από την εξουσία» επειδή «συνθηκολόγησε» με τους Καταλανούς αυτονομιστές.
Τα αποτελέσματα των ισπανικών εκλογών δείχνουν ότι «η μεγάλη πλειοψηφία» των ψηφοφόρων στη χώρα επέλεξε φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις, όπως δήλωσε σχολιάζοντας το αποτέλεσμα των ισπανικών εκλογών ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς.
Από τη φυλακή στη… Βουλή πέντε Καταλανοί αυτονομιστές
Πέντε Καταλανοί αυτονομιστές, που βρίσκονται στη φυλακή, εξελέγησαν στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Ισπανία, καθώς τα κόμματά τους αποκόμισαν οφέλη από τη μάχη της κάλπης.
Ο πρώην αντιπρόεδρος της Καταλονίας Οριόλ Τζουνκέρας, ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου του αυτονομιστικού κόμματος Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλονίας (ERC), ο οποίος μαζί με τον Καταλανό πρόεδρο Κάρλες Πουτζδεμόν υποκίνησαν την απόπειρα απόσχισης της ισπανικής επαρχίας το 2017, είναι ένας από αυτούς που εξελέγησαν στην Κάτω Βουλή. Οι άλλοι που εξελέγησαν είναι ο πρόεδρος της οργάνωσης ANC (Καταλανική Εθνική Συνέλευση) Τζόρντι Σάντσεθ και ο Τζόρντι Τουρούλ, εκπρόσωπος της καταλανικής κυβέρνησης την εποχή της απόπειρας απόσχισης από την Ισπανία, τον Οκτώβριο του 2017. Και οι δύο ήταν υποψήφιοι με το κόμμα Μαζί για την Καταλονία του Πουτζδεμόν. Ο Γιοζέπ Ρουλ, ο οποίος επίσης βρισκόταν στην τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας εκείνη την εποχή, εξελέγη στην Κάτω Βουλή, ενώ και ο Ραούλ Ρομέβα, ο οποίος την περίοδο της απόπειρας απόσχισης ήταν υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων της Καταλονίας, εξελέγη στη Γερουσία.
Τα αυτονομιστικά καταλανικά κόμματα κέρδισαν έδαφος στις εκλογές, εξασφαλίζοντας 22 από τις 350 έδρες του Κοινοβουλίου, και πιθανόν θα διαδραματίσουν ρόλο ρυθμιστή στις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συμμαχίας με τους Σοσιαλιστές.
