O 45χρονος Τάσος Λάππας έκλεισε ήδη έξι μήνες μετανάστης στον Αρκτικό Κύκλο του ΚαναδάΑπό την
Κέλλυ Φαναριώτη
Πολικές θερμοκρασίες, που αγγίζουν ακόμη και τους -60 βαθμούς Κελσίου, απόκοσμα χιονισμένα τοπία, αλλά και αρκετή μοναξιά περιλαμβάνει τα τελευταία χρόνια η ζωή του 45χρονου Καρδιτσιώτη Τάσου Λάππα, του μοναδικού Ελληνα οδηγού νταλίκας στον Αρκτικό Κύκλο. Οταν το 2012 η οικονομική κρίση τού «χτύπησε την πόρτα», πήρε των ομματιών του και κατευθύνθηκε στο μακρινό Γέλοουναϊφ του Καναδά, προκειμένου να ξεκινήσει μια νέα ζωή μακριά από την οικογένειά του. Εχοντας εργαστεί αρκετά χρόνια ως οδηγός ταξί και λεωφορείου στη θεσσαλική πόλη, αποφάσισε να κάνει κάτι παρεμφερές και στην άλλη άκρη του κόσμου. Πλέον, τους έξι μήνες του χρόνου τούς περνά μέσα στο 27 μέτρων όχημά του, με το οποίο τροφοδοτεί ορυχεία διαμαντιού και χρυσού με καύσιμα, οδηγώντας πάνω σε παγωμένες λίμνες.
Οπως εξηγεί στη «δημοκρατία», πρόκειται για μια αρκετά δύσκολη διαδρομή, που όμως για τους λάτρεις της αυτοκίνησης αποτελεί όνειρο ζωής. Μάλιστα, το γνωστό αμερικανικό κανάλι Discovery είχε γυρίσει μια σειρά ντοκιμαντέρ στο συγκεκριμένο σημείο με θέμα την οδήγηση φορτηγών σε πάγο. «Εχω 
συναντήσει μαγευτικά τοπία, αλλά πάντα υπάρχει κίνδυνος καθώς περνώ πάνω από παγωμένες λίμνες που φτάνουν σε βάθος ακόμη και τα 400 μέτρα» αναφέρει και θυμάται ένα τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε πριν από περίπου δύο χρόνια, με θύμα έναν συνάδελφο και πολύ καλό του φίλο. «Είχε ξεμείνει από πετρέλαιο και τον βρήκαν μέσα στο φορτηγό παγωμένο. Με σόκαρε, γιατί ήταν πολύ καλός μου φίλος – δεν έχω πολλούς εδώ» αναφέρει.
Στη διάρκεια αυτών των έξι μηνών, ο 45χρονος οδηγός δεν έχει καμιά επαφή με τον έξω κόσμο και μοναδική του συντροφιά είναι η ελληνική μουσική, μια και απαγορεύεται να έχει συνοδηγό, καθώς ανεβαίνουν τα ασφάλιστρα. «Φοράω ισοθερμικά που μου επιτρέπουν να βρίσκομαι για περίπου μία ώρα εκτεθειμένος στις πολικές θερμοκρασίες. Το όχημα είναι εξοπλισμένο με φούρνο μικροκυμάτων, καφετιέρα και ασύρματο. Μπάνιο κάνω όπου βρω. Δεν έχω πολλές ανέσεις, αλλά τα χρήματα είναι καλά» λέει, τονίζοντας ότι του λείπει πολύ η Ελλάδα και περισσότερο η οικογένειά του. Παρ’ όλα αυτά δεν σκέφτεται να επιστρέψει άμεσα, επειδή, όπως λέει, η χώρα του τον θλίβει και δεν έχει τίποτα πια να περιμένει από αυτήν. Μοναδικός στόχος του είναι να καταφέρει να συμπληρώσει 10 χρόνια εργασίας στον Καναδά, ώστε να συνταξιοδοτηθεί εκεί.
«Η δουλειά μου είναι αρκετά επικίνδυνη, αλλά έχω δει συγκλονιστικά τοπία και μαγευτικά φαινόμενα, όπως το Βόρειο Σέλας. Το να οδηγείς και να βλέπεις τα σύννεφα να χορεύουν, χρωματίζοντας παράλληλα το χιονισμένο έδαφος, είναι από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές που έχω ζήσει εδώ».
—-
«Είμαι μακριά, αλλά στην Ελλάδα δεν έχω μέλλον»
Οσο για το τι θα συμβούλευε κάποιον συμπατριώτη του που σκέφτεται το ενδεχόμενο της μετανάστευσης, ο Τάσος Λάππας είναι κατηγορηματικός.
«Θα έλεγα σε κάποιον να το κάνει, να πιστέψει στον εαυτό του και να προχωρήσει. Οταν ήρθα εδώ αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες, αλλά σκέφτομαι ότι τελικά κάτι κατάφερα».
Αυτή την περίοδο ο Τάσος Λάππας βρίσκεται σε πυρετώδεις προετοιμασίες για το στήσιμο μιας δικής του επιχείρησης, που θα έχει το ίδιο αντικείμενο, δηλαδή τη μεταφορά καυσίμων και τσιμέντου σε σκόνη.
«Χρειάζεται ρίσκο, δεν είναι όλα στρωμένα στη ζωή. Είμαι μακριά από τα παιδιά μου, αλλά στην Ελλάδα δεν έχω μέλλον. Πάντα κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις» καταλήγει.
