• Το διπλό σχέδιο του Κυριάκου για τον εκλογικό νόμο και την αποδόμηση του Τσίπρα.
• Μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης θέλει άμεσα, ακόμη και εντός του φθινοπώρου, να καταργήσει την απλή αναλογική
• Η αγωνιώδης προσπάθεια να βρεθούν «σκελετοί» στις ντουλάπεςΑπό τον
Ανδρέα Καψαμπέλη
Μπροστά σε ένα ισχυρό δίλημμα για το θέμα του εκλογικού νόμου βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», η νέα κυβέρνηση, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής. Η «εξουδετέρωση» της απλής αναλογικής ήταν από την αρχή μία από τις βασικές προτεραιότητες της Ν.Δ., αλλά τώρα φαίνεται ότι συνυπολογίζονται όλα τα νέα δεδομένα -ακόμη και σε συνταγματικό επίπεδο-, προκειμένου να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις.
Οι κινήσεις που μελετώνται εντάσσονται στο πλαίσιο της διπλής προσπάθειας του Κυριάκου Μητσοτάκη να «καθαρίσει» το μετεκλογικό τοπίο και να «ξεμπερδέψει» οριστικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, εκμεταλλευόμενος τους πραγματικούς συσχετισμούς της κάλπης, βρίσκεται με το όπλο -που δεν είναι άλλο από την απλή αναλογική- «παρά πόδα»…
Το δεύτερο σκέλος της ίδιας αγωνιώδους προσπάθειας έχει να κάνει με την αποδόμηση του κ. Τσίπρα, ώστε να «τελειώσει» από απειλή για τον κ. Μητσοτάκη.
Ηδη, μετά την κυβερνητική αλλαγή, αναζητούνται «σκελετοί στις ντουλάπες» των προηγούμενων υπουργών και το επόμενο διάστημα πολλά από τα άπλυτα της «πρώτης φορά Αριστεράς» ανά τομέα αναμένεται να βγουν στη φόρα.
Οπως εκτιμάται, με τον τρόπο αυτόν ο ΣΥΡΙΖΑ, που βιάζεται να περάσει στην αντεπίθεση και την όσο το δυνατόν ταχύτερη… ανακατάληψη της εξουσίας, θα υποχρεωθεί σε άμυνα και υποχώρηση.
Για το εκλογικό σύστημα, η μόνη επίσημη δήλωση που υπάρχει μέχρι στιγμής είναι αυτή του νέου υπουργού Εσωτερικών Τάκη Θεοδωρικάκου, ο οποίος ανήγγειλε την «κατάρτιση και ψήφιση στη Βουλή» νέου νόμου, «προκειμένου να αντικατασταθεί ο νόμος της απλής αναλογικής».
Δεδομένου, όμως, ότι το πρόβλημα είναι αρκετά σύνθετο, εξετάζεται πλέον η εναλλακτική (και πιο… δραστική) λύση η αλλαγή να γίνει μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης!
Ως γνωστόν, η ιδιομορφία του εκλογικού νόμου είναι ότι για να ισχύσει οποιαδήποτε μεταβολή του από τις αμέσως επόμενες εκλογές πρέπει να υπερψηφιστεί από τα 2/3 της Βουλής, δηλαδή τουλάχιστον από 200 βουλευτές.
Το αριθμητικό άθροισμα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ (με 86 και 15 βουλευτές) στη Βουλή της 7ης Ιουλίου είναι από μόνο του αρκετό για να μπλοκάρει τη σχετική διαδικασία, με αποτέλεσμα κάθε σχεδιασμός από τούδε και στο εξής να πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι στις επόμενες κάλπες θα εφαρμοστεί η απλή αναλογική. Εκτός αν…
Την ίδια ώρα, με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου θα προχωρήσει το φθινόπωρο και η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, που ξεκίνησε από την προηγούμενη Βουλή.
Ηδη, ένα από τα άρθρα στα οποία επικεντρώνεται το ενδιαφέρον είναι αυτό για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, και αν η ψήφιση των αλλαγών ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους δεν θα απαιτείται η αυξημένη πλειοψηφία των 180, αλλά θα είναι αρκετοί οι 151 βουλευτές.
Στην ίδια ενότητα των αναθεωρητέων διατάξεων συμπεριλαμβάνεται και ο εκλογικός νόμος, και μάλιστα μέσω δύο παραπομπών στο άρθρο 54. Βεβαίως, η προηγούμενη πλειοψηφία είχε αποφασίσει ότι η κατεύθυνση πρέπει να είναι προς την καθιέρωση αναλογικού εκλογικού συστήματος, αλλά η νέα πλειοψηφία είναι αυτή που θα δώσει την τελική μορφή.
Το πιο σημαντικό είναι ότι στη νέα Βουλή το περιεχόμενο της νέας διάταξης θα χρειαστεί πλειοψηφία όχι 151, αλλά 180 ψήφων, η οποία προκύπτει οριακά από τους 158 βουλευτές της Ν.Δ. και τους 22 του Κινήματος Αλλαγής.
Καθώς όμως δεν συγκεντρώνονται και πάλι οι 200 ψήφοι, και προκειμένου να ξεπεραστεί ο σκόπελος, η εισήγηση που, σύμφωνα με τις πληροφορίες, μελετάται περιέχει την απαλοιφή από τη συνταγματική διάταξη της πρόβλεψης για τις «μεθεπόμενες εκλογές» ή, τουλάχιστον, την τροποποίησή της.
Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι ο νέος εκλογικός νόμος θα μπορεί να ισχύσει από τις αμέσως επόμενες εκλογές ή, έστω, ότι θα μειωθεί, ως προϋπόθεση, η πλειοψηφία των 2/3 που ορίζεται στο σημερινό Σύνταγμα.
Αυτό που παραμένει ασφαλώς άγνωστο είναι αν το ΚΙΝ.ΑΛ. θα συναινέσει σε μια τέτοια διαδικασία. Η κυρία Γεννηματά προεκλογικά είχε ταχθεί υπέρ της κατάργησης της απλής αναλογικής, αλλά πολλά θα εξαρτηθούν και από τους νέους συσχετισμούς.
Το στρατηγικό δίλημμα για τις σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τεθεί σε καινούργια βάση τώρα και η υπόθεση του εκλογικού νόμου είναι λίαν πιθανό να αποτελέσει τους αμέσως επόμενους μήνες ένα καθοριστικό crash test ακόμη και για την ενότητα του κόμματος.
Ηδη, πάντως, στελέχη όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος, με την ιδιότητα και του συνταγματολόγου, φέρεται ότι συμφωνούν με την όλη διαδικασία μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης και τάσσονται υπέρ της θετικής ψήφου από το ΚΙΝ.ΑΛ.
Από την άλλη πλευρά, ένα «αγκάθι» που έχει ανακύψει είναι ότι εισηγητής της ισχύουσας διάταξης, το 2001, υπήρξε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Κατά τον ίδιο, η πρόβλεψη για την αυξημένη πλειοψηφία είχε στόχο την «υπέρβαση της αρχής της πλειοψηφίας και την εφαρμογή της αρχής της συναίνεσης των πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα κομβικά σημεία στα οποία κρίνεται η ίδια η αναπαραγωγή του πολιτικού συστήματος», μεταξύ των οποίων και ο εκλογικός νόμος.
Ο κ. Βενιζέλος μπορεί να μη μετέχει στη νέα Βουλή, αλλά δεν είναι βέβαιο πώς θα αντιδράσει -αναλόγως των εξελίξεων- σε τυχόν κατεδάφιση του «δημιουργήματός» του, όπως θεωρεί την αναθεώρηση αυτή, καθώς έως τώρα έχει λειτουργήσει ως οιονεί σύμμαχος του κ. Μητσοτάκη.
Μόλις 144.730 εγκατέλειψαν την «πρώτη φορά Αριστερά» μέσα σε τέσσερα χρόνια
Ολα αυτά σχετίζονται άμεσα με τη στρατηγική της «οκταετίας» που έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Και, μολονότι δεν έχει συμπληρωθεί ακόμη η πρώτη εβδομάδα, συζητείται ήδη ότι -εάν διατηρηθεί ενεργή η απειλή της απλής αναλογικής και ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίσει να ανασυντάσσεται- οι επόμενες κάλπες πρέπει να στηθούν ενόσω η Ν.Δ. παραμένει ευκρινώς ακόμη πρώτο κόμμα, ώστε να κερδίσει χωρίς ρίσκο τις δεύτερες εκλογές, που θα ακολουθήσουν αμέσως με τον νέο εκλογικό νόμο.
Διαφορετικά, το ενδεχόμενο εκλογών στο τέλος της τετραετίας, με απλή αναλογική, έχει πολλές άγνωστες παραμέτρους και κρύβει τις αβεβαιότητες διαμόρφωσης ενός άλλου πολιτικού τοπίου.
Πολλά χρήσιμα συμπεράσματα θα μπορούσαν να βγουν και από τις μετακινήσεις των εκλογικών πληθυσμών, όπως παρατηρήθηκαν στις αναμετρήσεις των τελευταίων ετών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, πέρα από τα ποσοστά, τα οποία επηρεάζονται και από την αποχή, η Ν.Δ. πήρε στις 7 Ιουλίου σε απόλυτους αριθμούς τις ψήφους που είχε λάβει ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από σχεδόν 4,5 χρόνια – 2.251.411 έναντι 2.245.978.
Αντιστοίχως, ο ΣΥΡΙΖΑ με 1.781.171 πήρε ως ηττημένος τώρα σχεδόν τις ίδιες ψήφους με τη Ν.Δ. (1.718.694) τον Ιανουάριο του 2015.
Οσο για τη Ν.Δ., ειδικότερα, έλαβε τώρα 725.206 περισσότερες ψήφους σε σύγκριση με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, ενώ οι απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ κατά το ίδιο -και ιδιαίτερα επώδυνο για την κυβέρνησή του- τετραετές διάστημα ήταν μόλις 144.730 ψήφοι.
Ο αριθμός αυτός έχει ιδιαίτερη αξία για τη σταθεροποίησή του ως κόμματος εξουσίας και τις δυνατότητές του να επανακάμψει, αν ληφθεί υπόψη ότι είναι λιγότεροι και από τους μισούς σε σχέση με τους 320.074 που είχε χάσει στο πρώτο, σοκαριστικό εξάμηνο του 2015.
Η δε πραγματική «απόσταση» μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ μετά την περασμένη Κυριακή είναι μόλις 235.000 ψήφοι…
