«Η Εκκλησία μας εργάζεται με φόβο Θεού, σύνεση, μεθοδικότητα, προοπτική, πνεύμα συνεργασίας με κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως και πραγματικό ενδιαφέρον για τον σύνολο άνθρωπο, μακριά από λαϊκισμούς που πλήττουν τελικώς τη συνοχή του κοινωνικού ιστού και πληγώνουν τον άνθρωπο».
Ξεκάθαρη απάντηση προς όσους υποστηρίζουν ότι η Εκκλησία δεν συμπαρίσταται στον βαθμό που μπορεί στον δοκιμαζόμενο σήμερα ελληνικό λαό δίνει μέσω της «δημοκρατίας» ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος, κάνοντας παράλληλα λόγο για σκόπιμη απαξίωση του έργου της και κατασκευασμένο μύθο περί της μεγάλης εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο 44χρονος ιεράρχης, πνευματικό τέκνο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, απολαμβάνει της εκτίμησης και της αγάπης της τοπικής κοινωνίας, χάρη στην πλούσια κοινωνική και πνευματική προσφορά του. Μερικές πτυχές του πολύπλευρου έργου της ακριτικής μητρόπολης παρουσιάζονται στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος.
ΕΡ.: Σεβασμιότατε, πώς βλέπετε τoν ρόλο του ιεράρχη σε μια ακριτική περιοχή όπως η δική σας;
ΑΠ.: Η ευθύνη ενός επισκόπου και γενικότερα του ιερού κλήρου σε μια ακριτική περιοχή της Ελλάδας είναι πολυδιάστατη και οπωσδήποτε υψηλή. Καταρχάς προέχει η πνευματική οικοδομή και ενίσχυση των ανθρώπων. Ο αγιασμός του λαού του Θεού είναι ο κύριος σκοπός της διακονίας μας. Στη συνέχεια, μέσα από την πλούσια λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας, τον κατηχητικό λόγο και το φιλανθρωπικό έργο, παρηγορούμε τον λαό και ενισχύουμε το πνευματικό και εθνικό φρόνημα.
ΕΡ.: Η οικονομική κρίση έχει πλήξει και το ποίμνιό σας. Πώς αντιμετωπίζει η μητρόπολή σας αυτήν την τραγική κατάσταση;
ΑΠ.: Η ιερά μητρόπολή μας αγωνίζεται μέσα σε αντίξοες οικονομικές συγκυρίες με πίστη στον Κύριό μας, Ιησού Χριστό, και αγάπη στον άνθρωπο να στηρίξει το χριστεπώνυμο πλήρωμά της που χειμάζεται από την οικονομική ύφεση, με έργα κοινωνικής ευαισθησίας και προσφοράς. Το μητροπολιτικό κέντρο διανομής τροφίμων, ο μητροπολιτικός ξενώνας αστέγων και συγγενών ασθενών, τα ενοριακά μας συσσίτια, στα οποία τρέφονται δεκάδες αδελφοί μας, το κέντρο διανομής ρουχισμού, το κέντρο συμπαραστάσεως προβλημάτων οικογένειας και νεότητας, το μητροπολιτικό και τα ενοριακά φιλόπτωχα ταμεία -τα οποία προσέφεραν γι’ αυτόν τον χρόνο και μέχρι στιγμής για το φιλανθρωπικό έργο πάνω από 330.000 ευρώ- κατά δύναμη ενισχύουν πνευματικά και οικονομικά τους αδελφούς μας που βρίσκονται σε αδυναμία να καλύψουν στοιχειώδεις και ανελαστικές δαπάνες, όπως νερό, φως, θέρμανση, ενοίκια, αποπληρωμή δανείων κ.λπ. Με τις υποτροφίες επίσης στεκόμεθα κοντά στη σπουδάζουσα νεολαία, ενώ με τη διακονία μας στο νοσοκομείο και στις φυλακές στηρίζουμε τους αρρώστους και φυλακισμένους αδελφούς.
ΕΡ.: Υπάρχει γενικά η αίσθηση ότι η Εκκλησία δεν συμπαρίσταται στο κοινωνικό σύνολο, σύμφωνα με τις δυνατότητές της. Ισχύει αυτό;
ΑΠ.: Η ζώσα εμπειρία του λαού μας από την έμπρακτη, ουσιαστική και θυσιαστική αγάπη της Εκκλησίας προς αυτόν μετρά και όχι η κατασκευασμένη και πολλές φορές σκόπιμη «αίσθηση» πως τάχα η Εκκλησία δεν συμπαρίσταται στον δοκιμαζόμενο, ειδικά σήμερα, λαό. Σκοπίμως, δυστυχώς, χρόνια τώρα καλλιεργείται «ο μύθος» της μεγάλης εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο πλούτος και η περιουσία της Εκκλησίας μας είναι ο λαός μας, τον οποίο αγωνιζόμεθα να διακονούμε ευόρκως και θυσιαστικώς. Δεν υπάρχει ιερά μητρόπολη της Ελλαδικής Εκκλησίας που να μη λειτουργεί συσσίτια απόρων και ιδρύματα ευποιίας. Δεν υπάρχει ιερά μητρόπολη που να μην προσφέρει ό,τι συγκεντρώνει από την αγάπη των χριστιανών μέσω των φιλόπτωχων ταμείων σε αδελφούς μας που βρίσκονται σε δοκιμασία. Στη δική μας λόγου χάριν ιερά μητρόπολη λειτουργούν ικανός αριθμός φιλανθρωπικών ταμείων και συσσίτια απόρων, όπως και ίδρυμα υποτροφιών και άλλες δράσεις φιλανθρωπικού και κοινωνικού χαρακτήρα. Η Εκκλησία μας εργάζεται με φόβο Θεού, σύνεση, μεθοδικότητα, προοπτική, πνεύμα συνεργασίας με κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως και πραγματικό ενδιαφέρον για τον σύνολο άνθρωπο, μακριά από λαϊκισμούς που πλήττουν τελικώς τη συνοχή του κοινωνικού ιστού και πληγώνουν τον άνθρωπο.
«Εχουμε σχολές βυζαντινής μουσικής και ραδιοφωνικό σταθμό»
ΕΡ.: Ποια είναι τα σημαντικότερα σημεία κοινωνικής και πνευματικής προσφοράς της μητρόπολής σας;
ΑΠ.: Στο επίπεδο της φιλανθρωπίας όσα προανέφερα λειτουργούν χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς στην ίδια κατεύθυνση. Στο επίπεδο της πνευματικής ζωής, πέρα από το κατηχητικό έργο, τις κατασκηνώσεις νέων και τις νεανικές συντροφιές, στη μητρόπολή μας λειτουργεί το Μαξίμειο Πνευματικό Κέντρο με τις σχολές βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής, τη σχολή αγιογραφίας και ζωγραφικής, την παιδική ορχήστρα – χορωδία, τη σχολή γονέων, το σεμινάριο σπουδής στους αρχαίους κλασικούς συγγραφείς, τη βιβλιοθήκη της μητροπόλεως με δεκάδες χιλιάδες τόμους. Το εκκλησιαστικό κειμηλιαρχείο, ο ραδιοφωνικός σταθμός της μητροπόλεως, το περιοδικό «Αγιος Νικήτας», οι εκδόσεις βιβλίων λειτουργούν επίσης υπό τη σκέπη και τη φροντίδα της τοπικής μας Εκκλησίας ως φάροι πολιτισμού και πνεύματος.
ΕΡ.: Η έλλειψη ελπίδας ταλανίζει την κοινωνία μας. Τελικά υπάρχει ελπίδα;
ΑΠ.: Θα σας απαντήσω με τα λόγια του γέροντα Παϊσίου, σε σχετική ερώτηση. Και, βέβαια, υπάρχει ελπίδα. Η ελπίδα μας είναι ο Χριστός.
Δημήτρης Κυριακόπουλος
