Η Αράχοβα δεν εξαντλείται στον συνωστισμό των επιφανών μελών του ελληνικού star system και του επιχειρηματικού κόσμου στο χιονοδρομικό κέντρο και στα… μοδάτα στέκια της ούτε στις ποικιλώνυμες συμπεριφορές επίδειξης. Η ψυχή της γραφικής κωμόπολης του Παρνασσού κρύβεται στην παράδοση, στον γνήσιο πολιτισμό και στους ανθρώπους της, που δεν αλλοτριώθηκαν από τις σειρήνες του εύκολου πλουτισμού και της… γκλαμουριάς. Μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές εκφράσεις της αληθινής Αράχοβας είναι ο τοπικός αγροτοτουριστικός συνεταιρισμός γυναικών. Είναι οι γυναίκες που συντάχθηκαν το 1985 στο πλευρό της Φρόσως Χαρίτου για τη δημιουργία ενός από τους πρώτους γυναικείους συνεταιρισμούς της χώρας μας, με έναν σκοπό: τη διατήρηση της αραχοβίτικης παράδοσης.
Σήμερα, 27 χρόνια μετά, οι γυναίκες της Αράχοβας συνεχίζουν την προσπάθειά τους με τον αρχικό ζήλο. Οπως μας εξηγεί η Φρόσω Χαρίτου, τα βασικά αντικείμενα ασχολίας των μελών του γυναικείου συνεταιρισμού είναι τα φημισμένα χειροποίητα ολόμαλλα υφαντά και το χρυσοκέντημα. Τα περίφημα αραχοβίτικα υφαντά γίνονται με τον πατροπαράδοτο τρόπο στον αργαλειό, ενώ χρησιμοποιούνται φυσικές βαφές. «Είναι κάπως ακριβά, αλλά είναι εξαιρετικής ποιότητας» μας λέει η κυρία Χαρίτου, προσθέτοντας ότι η τιμή εξαρτάται από το μέγεθός τους και τη δυσκολία του σχεδίου.
Ο άλλος κύριος τομέας δράσης των γυναικών του συνεταιρισμού είναι το χρυσοκέντημα. Πρόκειται για μια λεπτή, δυσεύρετη τέχνη, με την οποία παλιά καταπιάνονταν μόνο οι άνδρες, καθώς οι γυναίκες ασχολούνταν με τον αργαλειό που κινδύνευε να χαθεί! Το μέλος του συνεταιρισμού Αικατερίνη Γκενεράλη, που την είχε μάθει στη Βηρυτό, τη μεταλαμπάδευσε και έτσι πλέον αρκετές γυναίκες κάνουν χρυσοκέντημα τόσο για τις αραχοβίτικες ανδρικές και γυναικείες φορεσιές -δείγματά τους βρίσκονται στο Μουσείο Μπενάκη- όσο και για ιερατικές στολές. Είναι χαρακτηριστικό ότι χρησιμοποιείται κλωστή από πραγματικό χρυσό 24 καρατίων!
«Για μία ποδιά, μία καλή κεντίστρα θα χρειαστεί 2,5-3 μήνες» μας πληροφορεί η δραστήρια πρόεδρος του γυναικείου συνεταιρισμού Αράχοβας, δίνοντάς μας να καταλάβουμε τη δυσκολία του έργου, που θέλει επιδεξιότητα και μεράκι.
Σήμερα, η οικονομική κρίση στρέφει αρκετές νέες της περιοχής προς την υφαντουργία και το κέντημα, που παρέχουν τη δυνατότητα εξασφάλισης πρόσθετου εισοδήματος. Τα μέλη του συνεταιρισμού φτιάχνουν ένα υφαντό ή ένα κέντημα κατόπιν παραγγελίας. Κι όπως μας κάνει γνωστό η Φρόσω Χαρίτου, το ενδιαφέρον είναι ενθαρρυντικό.
Εκκληση για να στεγαστεί στο λαογραφικό μουσείο
Επειδή ο συνεταιρισμός είναι σήμερα… άστεγος, η δουλειά γίνεται στα σπίτια των γυναικών. Ετσι, έχει διατυπωθεί το αίτημα προς τον Δήμο Διστόμου – Αράχοβας – Αντίκυρας για την παραχώρηση χώρου στο Λαογραφικό Μουσείο Αράχοβας (είναι στο κτίριο του παλιού δημοτικού σχολείου). Η κυρία Χαρίτου εκφράζει την πεποίθηση ότι αυτό αφενός θα συμβάλει στην ανάπτυξη του γυναικείου συνεταιρισμού και αφετέρου θα γνωρίσει στους επισκέπτες την αραχοβίτικη υφαντουργία, καθώς στο μουσείο, που βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο, θα γίνεται επίδειξη και όσοι ενδιαφέρονται θα παρακολουθούν δωρεάν μαθήματα. «Θέλουμε να δείξουμε εκεί τι σημαίνει αργαλειός, που παλιά υπήρχε σε όλα τα σπίτια» μας λέει το μέλος του συνεταιρισμού Γιαννούλα Κόρμπου.
Δημήτρης Κυριακόπουλος
