Επειδή ισχύει το «ουδέν κακόν αμιγές καλού», η οικονομική κρίση αποτέλεσε το έναυσμα για την εξάπλωση εντός των συνόρων μας ενός ελληνικού παραδοσιακού οινοπνευματώδους.
Ο λόγος για το γνωστό μας τσίπουρο, που αυξάνει με ταχύτατους ρυθμούς τα τελευταία χρόνια το μερίδιό του στην ελληνική αγορά, εκτοπίζοντας ξενόφερτα ποτά και κυρίως τον βασικό ανταγωνιστή του, το ουίσκι!
Βεβαίως, οι Ελληνες δεν ανακάλυψαν τώρα το τσιπουράκι. Απλά, το εκτιμούν περισσότερο και το προτιμούν πλέον, αφενός λόγω της φθηνότερης τιμής του και αφετέρου επειδή είναι ελληνικό προϊόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο στηρίζονται και αξιόλογες μονάδες, που λειτουργούν σχεδόν σε κάθε νομό.
Τη στροφή προς το τσίπουρο επιβεβαίωσε, μιλώντας στη «δημοκρατία», ο γενικός γραμματέας της Ενωσης Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Κεντρικής Ελλάδας (ΕΝΟΑΚΕ) Νίκος Ζαχαρίας. Σε σχέση με το έταιρο προϊόν της αμπελοκαλλιέργειας, το κρασί, ο οινοποιός εκτιμά ότι στην εσωτερική αγορά αντιμετωπίζει δυσκολίες για τη διεύρυνση της κατανάλωσής του ως εμφιαλωμένο, καθώς θεωρείται ακριβό, ενώ ταυτόχρονα η οικονομική δυσπραγία έχει επηρεάσει σημαντικά ορισμένους κρίκους (δίκτυα διανομής, κάβες κ.λπ.) της αλυσίδας προώθησής του.
Από την άλλη πλευρά, τα ελληνικά κρασιά κερδίζουν συνεχώς πόντους και βραβεία στο εξωτερικό, ανεβαίνοντας στην εκτίμηση ειδικών και οινοφίλων. Δικαιολογημένα, λοιπόν, ο Νίκος Ζαχαρίας κάνει λόγο για περίοδο αναγέννησης τα τελευταία 15-20 χρόνια. Προσθέτει δε ότι πλέον τα ελληνικά κρασιά, ξεκινώντας από την αφάνεια, παρά τη σπουδαία οινική ιστορία της χώρας μας, υπολείπονται μόνο των παραδοσιακών ηγετών του χώρου (Γαλλία, Ιταλία). Ο κλάδος του κρασιού αναδεικνύει δυναμικά τον εξαγωγικό χαρακτήρα του, διεισδύοντας σε πολλές αγορές ανά τον κόσμο. Ετσι εξηγείται και το άνοιγμα προς την Κίνα, με τη διάθεση κρασιών Νάουσας. «Είναι ένα πρώτο, ελπιδοφόρο βήμα, αρκετοί έχουμε στείλει δείγματα και περιμένουμε τα αποτελέσματα» μας λέει ο οινολόγος, σημειώνοντας ότι οι Κινέζοι μάς εκτιμούν ως λαό ισάξιό τους σε ιστορία.
Την προσπάθεια για τη Βοιωτία ενισχύει η αδελφοποίησή της με περιοχές της Κίνας. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς τι θα συμβεί αν ακόμη και ένα μικρό κομμάτι του κινεζικού πληθυσμού αγαπήσει το ελληνικό κρασί…
Ενώ τα ελληνικά κρασιά αναδεικνύονται σε εξαγωγικό ατού, οι πληροφορίες για σχεδιαζόμενη επιβολή στην Ελλάδα ειδικού φόρου κατανάλωσης, κατόπιν εντολών της τρόικας, προκαλούν εύλογη ανησυχία. Ο γενικός γραμματέας του ΕΝΟΑΚΕ μιλά για καταστροφικό μέτρο, που δεν ισχύει σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα παραγωγό κρασιού, αλλά ούτε και στην ίδια την Γερμανία. Ο ίδιος θεωρεί ότι όχημα για την εξαγωγική ανάπτυξη των ελληνικών κρασιών είναι οι μοναδικές τοπικές ποικιλίες, όπως το βοιωτικό μούχταρο.
Η Βοιωτία έχει μεγάλη ιστορία οινοπαραγωγής, με τον Ησίοδο να αναφέρεται, 2.500 χρόνια πριν, στην κοιλάδα των Μουσών και την αμπελοκαλλιέργεια. Η παράδοση της περιοχής συνεχίζεται σήμερα με αρκετά οργανωμένα, αξιόλογα οινοποιεία, αλλά και με τις οικογένειες που παράγουν το κρασί για να ενισχύσουν το εισόδημά τους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα οινοποιεία της Βοιωτίας συμμετέχουν στο πρόγραμμα «ανοιχτές πόρτες» ένα Σαββατοκύριακο του Μαΐου, οπότε το κοινό έχει την ευκαιρία να τα επισκέπτεται και να παίρνει μέρος στις ποικίλες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται σε αυτά.
Δημήτρης Κυριακόπουλος
