Είναι μεν κρίσιμες οι εκλογές της 17ης Ιουνίου, αλλά εξίσου κρίσιμες είναι οι ημέρες που ακολουθούν. Η 18η, η 19η και ούτω καθεξής. Η ζωή θα συνεχιστεί και πάμπολλοι πολίτες θα εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζουν ζητήματα επιβίωσης σε καθημερινή βάση. Οποιαδήποτε μορφή κι αν έχει η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί πρέπει να βρει κατεπειγόντως λύσεις για προβλήματα, που δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι την ημέρα που θα βρουν αποθέματα ωριμότητας και υπευθυνότητας ορισμένοι. Δεν είναι δυνατόν να πει κάποιος σε ασθενή ή στους οικείους του να βάλουν φρένο στην αρρώστια μέχρι να αρθούν οι επονείδιστες ρήτρες των Μνημονίων και να βρεθούν χρήματα για να αγοραστούν… γάζες.
Ούτε υπάρχουν περιθώρια αναμονής στα σπίτια των εξαθλιωμένων οικογενειών όπου η ΔΕΗ έχει διακόψει την παροχή ρεύματος και οι άνεργοι γονείς δεν μπορούν να εξοικονομήσουν τα είδη πρώτης ανάγκης.
Η Αστυνομία και οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας δεν είναι εφικτό να μπουν στη βαθιά κατάψυξη έως ότου τελεσφορήσουν οι συζητήσεις των πολιτικών δυνάμεων της χώρας για τη δημιουργία «συναινετικού κλίματος» και ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές για την επαναδιαπραγμάτευση των Μνημονίων.
Η εσωτερική ασφάλεια και η εθνική άμυνα οφείλουν να λειτουργούν με φουλ τις μηχανές τους συνέχεια! Επίσης, μια και μπήκαμε για τα καλά στη θερινή περίοδο, δεν σηκώνει αναβολές και η αντιπυρική προστασία. Οι μνήμες από το κολασμένο καλοκαίρι του 2007 είναι ακόμα νωπές και οι πληγές στο περιβάλλον και στα χαροκαμένα σπίτια δεν έχουν επουλωθεί.
Αυτά τα απλά και κατεπείγοντα πρέπει να έχουν την πρωτοκαθεδρία στον δημόσιο διάλογο και στις πολιτικές ζυμώσεις του μετεκλογικού τοπίου.
Σε διαφορετική περίπτωση, η πραγματικότητα θα μας εκδικηθεί…
