Λένε ότι «το χρήμα δεν έχει πατρίδα, δεν έχει χρώμα» και έχουν απόλυτο άδικο. Το κεφάλαιο είναι δείκτης και χαρακτηριστικό ισχύος κάθε έθνους και πάντοτε έχει αφετηρία, προσδιορισμό και σημείο αναφοράς. Ο διεθνισμός αποτελεί διαχρονικά μια εξαιρετικά πειστική πρόφαση για την ενδυνάμωση ενός εθνικού συνόλου και τον αποπροσανατολισμό άλλων, τα οποία προορίζονται για τον ρόλο των υποζυγίων.
Η επίσκεψη της κυρίας Μέρκελ στην Ελλάδα, με τις έως τώρα αδιευκρίνιστες σκοπιμότητες, είναι μια καλή ευκαιρία για να εξετάσουμε το ιδεολογικό περιεχόμενο του ελληνόκτητου κεφαλαίου και την προέλευσή του, σε σύγκριση με το αντίστοιχο γερμανικό.
Οπως έχει αποδείξει η σύγχρονη ιστορία του τόπου μας, ο μοναδικός μηχανισμός «νομιμοποίησης» του μεγάλου κεφαλαίου που ανήκει σε Ελληνες, δυστυχώς, είναι μόνο η ύπαρξή του! Δεν συνδέεται με κάποια Μεγάλη Ιδέα, με ένα πρόγραμμα εθνικής στοχοθεσίας ούτε με φιλοδοξίες ολοκλήρωσης μιας συλλογικής αποστολής που ξεκίνησε από την «πυρκαγιά» του 1821 και πρέπει να τελεσφορήσει λόγω του γενικού συμφέροντος. Είναι χρήμα για το χρήμα. Ετερόφωτο και κρατικοδίαιτο.
Το μεγάλο κεφάλαιο της Ελλάδος, στις ζοφερές ημέρες μας, είναι εσωστρεφές και εν πολλοίς «χαρισμένο» με αναξιοκρατικά κριτήρια. Δεν είναι κερδισμένο επί ίσοις όροις στην ελεύθερη αγορά, με όρους σκληρού και δίκαιου ανταγωνισμού.
Από τους Ελληνες που διακρίνονται για την κεφαλαιακή επάρκειά τους, ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο στη διεθνή σκηνή και να επηρεάσουν τις εξελίξεις. Ακόμα λιγότεροι είναι εκείνοι που θα επιδίωκαν να αναλάβουν τούτα τα επικίνδυνα καθήκοντα…
Ωστόσο, οι Γερμανοί «ομόλογοί» τους βρίσκονται στη θέση να το κάνουν αυτό και έχουν αποδείξει ότι οι κινήσεις τους είναι εναρμονισμένες με το συμφέρον του γερμανικού έθνους.
Η κρίση που διανύουμε είναι πρωτίστως η κρίση της «ελίτ», η οποία διαχέεται σ’ όλες τις εκδηλώσεις του εθνικού βίου μας, και η ανυπαρξία οράματος από την άρχουσα τάξη της χώρας εμποδίζει την ανάπτυξη και την εξέλιξη όλων μας.
Το χρήμα δίχως ιδεολογία είναι κέλυφος αδειανό, άσκοπος κόπος, άδοξη προσπάθεια…
