Πολλοί υποστηρίζουν ότι το δόγμα Νταβούτογλου έχει αποτύχει. Θεωρώ ότι λανθάνουν.
Μέσα σε μόλις λίγα χρόνια η Τουρκία πέρασε από τη σφαίρα της κοσμικού κεμαλισμού σε αυτή της ισλαμικής νεοοσμανλίδικης αναβίωσης. Τα ισλαμικά ιεροδιδασκαλεία έχουν ενταχθεί ξανά στον εκπαιδευτικό ιστό. Η μαντίλα γίνεται δεκτή και στα δημόσια πανεπιστήμια, ενώ στη δημόσια σφαίρα, αν εξαιρέσει κάνεις τις μεσοαστικές γειτονιές της Κωνσταντινούπολης, της Αγκυρας και των μεγάλων αστικών κέντρων στα παράλια της Ιωνίας και της Αιολίδος, όλη η υπόλοιπη χώρα έχει κατά συνείδηση στραμμένο το πρόσωπο στη Μέκκα.
Το κεμαλικό κατεστημένο έχει δεχτεί ισχυρά πλήγματα στα παραδοσιακά κέντρα του, όπως ο στρατός, το διπλωματικό σώμα και το δικαστικό αντιστοίχως. Αρκεί να αναλογιστεί κάποιος ότι οι λοχαγοί και οι υπολοχαγοί του τουρκικού στρατού, αντιστοίχως και στο ναυτικό και στην αεροπορία, έχουν εισέλθει στις στρατιωτικές παραγωγικές σχολές υπό πρωθυπουργίας Ερντογάν, σπάζοντας ουσιαστικά το εμπάργκο της εισόδου στον στρατό σε μη κεμαλικούς! Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στον χώρο της οικονομίας όπου η νεοοθωμανική ελίτ έχει επιτύχει να αποκτήσει το μερίδιο πλειοψηφίας στις εξελίξεις, κυρίως στον τομέα των εκδόσεων και των κατασκευών. Η επιβολή εξοντωτικών φορολογικών προστίμων στην αυτοκρατορία Ντογάν που κατείχε τη μερίδα του λέοντος στην αγορά των τουρκικών ΜΜΕ είναι χαρακτηριστική ως προς τη διάθεση του AKP να ελέγξει αποφασιστικά τον χώρο.
Στην εξωτερική σφαίρα η ατζέντα του νεοοθωμανισμού επιτρέπει στην Αγκυρα να οικοδομεί σχέσεις με κράτη που μέχρι πρότινος βρίσκονταν σε ανοιχτή αντιπαλότητα με την Τουρκία. Για παράδειγμα, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, που σήμερα αποτελούν την κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην Αίγυπτο, επηρεάζονται ιδεολογικά και πολιτικά από το AKP, ενώ και στη Λιβύη η Τουρκία αποτελεί προνομιακό συνομιλητή όχι μόνο του επίσημου καθεστώτος αλλά και των φυλών των Βεδουίνων στην επαρχία της Κυρηναϊκής με τα πλούσια αποθέματα σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Ο νεοοθωμανισμός έχει πετύχει και στα κεντροασιατικά κράτη της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Εκεί ο Νταβούτογλου απλώς ακολούθησε την ατζέντα Οζάλ που αναβίωσε το τουρανικό τόξο προς τον Καύκασο και προς το δυτικό τμήμα της κινεζικής επαρχίας Σιντζιάνγκ.
Στο κράτος όμως όπου η ατζέντα Νταβούτογλου έχει επιτύχει πλήρως είναι η Ελλάδα. Η ατζέντα Νταβούτογλου κάνει χρήση κυρίως της ήπιας ισχύος. Αυτή τη στιγμή η ελληνική τηλεόραση προβάλλει γύρω στις επτά μεοκτώ σαπουνόπερες σε ώρες αιχμής, που παρακολουθούνται από ένα μεγάλο κομμάτι του γυναικείου πληθυσμού της χώρας, δηλαδή από τον θεμέλιο λίθο της ελληνικής οικογένειας, που διαμορφώνει τις κοινωνικές μικρονόρμες που αποδίδονται στις επόμενες γενιές υπό τη μορφή της παράδοσης.
Επίσης, η Θεσσαλονίκη έχει ως μοναδική διεθνή πτήση αυτή των Τουρκικών Αερογραμμών για Κωνσταντινούπολη! Η εξάρτηση προς την Τουρκία αυξάνει ετεροβαρώς, η Αγκυρα δοκιμάζει τα ελληνικά όρια υπομονής στη Θράκη, θέτει ανύπαρκτα ζητήματα στα Δωδεκάνησα, στηρίζει το ιδεολόγημα του μακεδονισμού, προβάλλει διαρκώς προσκόμματα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, ενώ πέτυχε να καταστήσει πολιτικά ανενεργή την προεδρία της Ε.Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία, παίζοντας το χαρτί του στρατηγικού της ρόλου στον συριακό εμφύλιο.
Η υιοθέτηση εφαρμογών «έξυπνης άμυνας» από την Ελλάδα αποτελεί την ενδεδειγμένη συνθήκη αποτροπής της τουρκικής νεοοθωμανικής ατζέντας, με ταυτόχρονη ενίσχυση του στρατηγικού τριγώνου Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ και ποιοτικότερη εμπλοκή της χώρας μας στις ΝΑΤΟϊκές δομές, ώστε να αυξήσει τη χρηστικότητά της στον πυρήνα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, έχοντας ασφαλώς έτοιμα τα αντισταθμιστικά αιτήματα στον στρατηγικό χάρτη της ΝΑ Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου. Ή μπορούμε να συζητούμε για το πώς η θεωρία Νταβούτογλου δήθεν κατέρρευσε, ακολουθώντας για άλλη μια φορά την αγαπημένη μέθοδο διαχείρισης κρίσεων που ανθεί τις τελευταίες δεκαετίες στον τόπο· αυτή του στρουθοκαμηλισμού.
