Γιατί ποτέ δεν κηρύχθηκε πανστρατιά της διασποράς;Από τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο*
Βλέποντας με γουρλωμένα μάτια τα επικοινωνιακά «στοιχήματα» του πρωθυπουργού-γάτα με τη φαντεζί γραβάτα, ισχυριζομένου ταυτοχρόνως ότι… βγαίνουμε από τις επιτηρήσεις των ξένων (φέξε μου και γλίστρησα!), θα εξομολογηθώ στον αναγνώστη ότι με απασχολεί από μακρού ένα βασανιστικό ερώτημα: Για ποιον ακριβώς λόγο οι ελληνικές μεταπολεμικές ηγεσίες δεν εκήρυξαν ποτέ πανστρατιά της ελληνικής διασποράς προς επίλυση κορυφαίων ελληνικών θεμάτων; Λέω «μεταπολεμικές», διότι είναι γνωστό ότι η ελληνική διασπορά είχε προηγουμένως ενεργό ρόλο διαχρονικώς…
Οχι μόνο έβαλε «τα γρόσια» που χρειάστηκαν στον ανεξαρτησιακό αγώνα των Ελλήνων κατά το πρώτο ήμισυ του 19ου αι., όχι μόνο ενεργοποιήθηκε και «στα γράμματα» (δηλ. στην Παιδεία) των Νέων Ελλήνων, αλλά συνέβαλε και υλικώς: στην οικοδόμηση μιας σεβαστής δομής για την εγκατάσταση κορυφαίων εθνικών υπηρεσιών, ανήγειρε αξιοπρεπέστατα εκπαιδευτήρια, κατώτερα και ανώτερα, οικοδόμησε σπουδαία νοσηλευτήρια, συντόνισε την αποκατάσταση εντός Ελλάδος των ομογενών προσφύγων της Μ. Ασίας ύστερα από την αξιοθρήνητη εξέλιξη της εκεί εκστρατείας. Επιπλέον, έστειλε εθελοντές στα πολεμικά μέτωπα της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Β. Αφρικής (π.χ. σημειώνω ότι μόνο στο μέτωπο της Πίνδου κατέφθασαν ελεύθερα και ενθουσιαστικά πάνω από 20.000 Κύπριοι αδελφοί!), αλλά, μόλις προσφάτως, φθάσαμε να βάλουμε και τον… Ομπάμα να αποχαιρετήσει το διεθνές κοινό (!) σε μία αποχαιρετιστήρια ομιλία του, όχι στην Πνύκα, όχι στη Βουλή, αλλά στο Ιδρυμα Νιάρχου, σε ένα εκπάγλου ομορφιάς αμφιθέατρο, με σειρές θεωρείων όπως εκείνα της Σκάλας του Μιλάνου…
Θα περίμενα, ας πούμε, πριν από το «διάγγελμα» του Γ. Παπανδρέου εγγονού από το Καστελόριζο, με το οποίο μας πληροφορούσε ότι έρχονται τα φέσια του ΙΜF και της Κομισιόν, να μάθω εάν σκέφθηκε να σημάνει πρώτα πρώτα έναν συναγερμό για το δημόσιο χρέος στη διασπορά μας: από τον Καναδά, τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία και την Ουρουγουάη, έως την Αδελαΐδα, τη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ της Αυστραλίας, περνώντας ταυτόχρονα από Ρωσία, Γερμανία, τις γεμάτες με Ελληνες Κάτω Χώρες και καταλήγοντας στην Ελβετία και στο Σίτι του Λονδίνου, όπου κατοικοεδρεύουν πάμπολλοι Ελλαδίτες και Κύπριοι καραβοκύρηδες…
Ρωτάτε τι εννοώ; Να σας πω αμέσως και μη μου αντιτάξετε ότι… δεν είμαι τεχνοκράτης! Ναι, δεν είμαι, αλλά εδώ θα το βροντοφωνάξω, χτυπώντας και το χέρι στο τραπέζι! Να εκδώσει αυθωρεί ένα ομόλογο δολαριακό απευθυνόμενο μόνο και μόνο στους Ελληνες της διασποράς! Και να τους πει: Λεβέντες, η πατρίδα χρωστάει 350 δισ., που κινδυνεύουν, αν φεσωθούν και με… ουρές, να μην εξοφληθούν ποτέ! Δώστε και σώστε! Στον πατέρα σας θα τα δώσετε, στη μανούλα σας, στα εγγονάκια σας, στα ασφαλιστικά τους ταμεία, στα χωριά σας, στα σχολειά τους! Οχι σ’ εμένα, όχι σ’ εμάς τους πολιτικούς (είμαστε και κομμάτι ανάξιοι!) αλλά στην πατρίδα! Γιατί, άραγε, ΔΕΝ το έκανε ο… ντόκτορ Τζέφρυ από το Αμέρικα; Και γιατί δεν το έκαναν, έστω, οι διάδοχοί του;
*Δικηγόρος Α.Π. – Συγγραφέας
