ΒΛΕΠΩ, διαβάζω και παρακολουθώ (με μεγάλη προσοχή!) τι… λένε οι προερχόμενοι από τη Ν.Δ. για τα ιδιαίτερης αγριότητας μέτρα που επιβάλλει στην Ελλάδα η τρόικα, και μου γυρίζει το μυαλό, πραγματικά! Και τους λυπάμαι -σοβαρά το λέω- όσο δεν έχω λυπηθεί ποτέ κανέναν!
ΣΕ ΕΝΑΝ, δυο, τρεις, έξι μήνες (το πολύ) θα είναι -όλοι αυτοί!-οι τραγικές φιγούρες της Ιστορίας. Που ήθελαν, αλλά δεν μπορούσαν. Που αγαπούσαν την πατρίδα τους, αλλά δεν προέταξαν τα στήθη τους για να τη σώσουν! Που σκέφθηκαν την καριέρα τους (την πολυθρόνα τους, τη λιμουζίνα τους) αδιαφορώντας για τα εκατομμύρια ψυχών που εξαπάτησαν εν ψυχρώ στις εκλογές της 17ης Ιουλίου.
ΤΟΥΣ ακούω να συνεντευξιάζονται τα πρωινά (που «κατεβαίνω» οδηγώντας από το Μαρούσι στη «δημοκρατία» μας δίπλα στο Καλλιμάρμαρο) στα ραδιόφωνα και απορώ πώς κανονικοί -υποτίθεται!- άνθρωποι δηλώνουν, χωρίς να κοκκινίζουν τα πρόσωπά τους από ντροπή, τέτοιες μεγαλειώδεις ανοησίες. Τέτοια ψέματα! Τέτοιες σαχλαμάρες…
ΕΝΩ είναι σαφές ότι στην υπερήφανη χώρα μας οι δανειστές (που παίρνουν χρήματα από τις τράπεζες με 0,70% και μας τα δίνουν με επιτόκιο 6% για να μας… σώσουν) θέλουν να επιβάλουν «Μοντέλο Πινοσέτ», την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη συνταγή που επινοήθηκε ποτέ!
ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ οι ίδιοι στις κοινωνικές τους συναναστροφές, εξηγώντας πόσο ανήσυχοι είναι για το μέλλον (άντε!), αλλά δεν τολμούν να το πουν στον ενδιαφερόμενο λαό.
ΔΙΕΛΥΘΗ ο δημόσιος τομέας (μπα;), ιδιωτικοποιήθηκαν το σύστημα Υγείας και Παιδείας, ξεπουλήθηκαν οι κρατικές επιχειρήσεις σε «ημέτερους» ντόπιους και ξένες πολυεθνικές, απορυθμίστηκε η αγορά εργασίας (έλα…), ποδοπατήθηκαν οι συντάξεις, παραχωρήθηκαν οι συγκοινωνίες και τα δίκτυα ενημέρωσης! (Κάτι σας θυμίζουν όλα αυτά! Δεν μπορεί…)
ΕΙΠΑ δίκτυα ενημέρωσης και μου ήρθε στο μυαλό η ΕΡΤ, στην οποία προσελήφθη (για να εργαστεί φυσικά) εκτός όλων των πολλών άλλων και η πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη Χρύσα Αράπογλου (του κλίματος Βενιζέλου). Ολοι οι κουτσοί, στραβοί στην Αγία Παρασκευή…
ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ κανείς τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που… έσκασαν (δειλά δειλά) μύτη, καταλαβαίνει -νομίζω- ότι φουσκώνει το «ποτάμι της οργής» και ότι θα κατέβει ορμητικά από την πλαγιά του βουνού για να παρασύρει στο διάβα του τα πάντα. Ο Θεός να μας φυλάξει με όσα γίνονται…
Χ.