Ο καθαρισμός της πατρίδας από τα περιττώματα που σωρεύτηκαν στη μεταπολιτευτική χειριστοκρατία θα είναι ένας ηράκλειος άθλοςΤον μύθο* τον γνωρίζουμε περίπου άπαντες: Ο βασιλεύς της Ηλιδος Αυγείας είχε τεράστιους στάβλους, οι οποίοι στέγαζαν περίπου 3.000 βόδια. Οι στάβλοι του βασιλέως έμεναν ακαθάριστοι (σ.σ.: μπορεί να είχε αναλάβει την υποχρέωση προηγούμενη ενσάρκωση του νυν δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη) επί 30 χρόνια. Η ποσότητα των περιττωμάτων, ο κόπρος δηλαδή, που είχε σωρευτεί τόσες δεκαετίες ήταν περίπου όσος έχει μαζευτεί στις ημέρες μας. Το έργο του καθαρισμού δεν ανέλαβε τότε το Δημόσιο, αλλά ο Ηρακλής, ο οποίος κατόρθωσε να καθαρίσει τους πανβρόμικους στάβλους. Η μέθοδός του ήταν πρωτοποριακή: εξέτρεψε τα νερά του ηλειακού Πηνειού και του Αλφειού, και τα οδήγησε με χαντάκια που έσκαψε ο ίδιος εντός των στάβλων. Ετσι οι ποταμοί πήραν μαζί τους τις βρομιές.
Και εμείς χρειαζόμαστε κάτι ανάλογο σήμερα. Τα βόδια που ταΐζουμε από το υστέρημά μας επί δεκαετίες έχουν κοπρίσει παντού και η πατρίδα μας βρομάει και ζέχνει. Εχουμε άμεση χρεία πρόσληψης μονομελούς συνεργείου (σύγχρονου Ηρακλέους) για να πράξει, επιτέλους, τα δέοντα.
* Για ζητήματα που αφορούν την ελληνική μυθιστορία και μυθολογία καλό είναι να αποφεύγετε συστηματικά μία πηγή: Τον Αλέξη τον Τσίπρα μας, ο οποίος στην περσινή ΔΕΘ «μανιατοποίησε» το όνομα του βασιλιά της Ηλιδος Αυγεία, υποσχόμενος ότι «θα καθαρίσουμε την κόπρο του Αυγέα». Ως γνωστόν, τα επίθετα που λήγουν σε -έας είναι κυρίως μανιάτικα.
Επίσης, στη ΔΕΘ του 2017 είχε μπερδέψει στρόφια (σ.σ.: αρχαιοελληνικό γυναικείο εσώρουχο) με χλαμύδες, αφηγούμενος με εσφαλμένο τρόπο απόσπασμα από την «Οδύσσεια»: «Εμπνεόμενοι από την ελληνική μυθολογία, όπως ο Οδυσσέας έκλεισε τα αυτιά του στις Σειρήνες… Ετσι κι εμείς προχωράμε με αποφασιστικότητα για να βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση». Ο Οδυσσεύς, όμως, κατά τον Ομηρο, δεν έκλεισε τα αυτιά του για να μην ακούσει το τραγούδι των Σειρήνων, αλλά ζήτησε από το πλήρωμά του να βουλώσουν τα ώτα τους με κερί για να μην ακούνε κι εκείνον να τον δέσουν στο κατάρτι για να μην παρασυρθεί από τη σαγήνη του άσματος.
Παναγιώτης Λιάκος
