Η χώρα έχει υποστεί πλήρη οικονομική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή, ενώ καθίσταται υποτελής της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών
Σε δεξιοτέχνη του χάους αναδεικνύεται ο Εμανουέλ Μακρόν. Αφού με τις πολιτικές του κατέστρεψε τη χώρα, η οποία βρίσκεται πια σε απόσταση αναπνοής από τη χρεοκοπία, από τον Ιούνιο του 2024 σκαρώνει επικίνδυνα παιχνίδια που αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στη δική του πολιτική επιβίωση, βάσει των σχεδίων διάλυσης της Γαλλίας μέσα στο ομοσπονδιοποιημένο ευρωπαϊκό μόρφωμα.
- Παρίσι, Μαρία Δεναξά
Το πρόβλημα -για όποιον παρακολουθεί από κοντά τα τεκταινόμενα στη Γαλλία και καταλαβαίνει ποιος αποφασίζει- δεν είναι η εκάστοτε μαριονέτα που θα καταλάβει τον πρωθυπουργικό θώκο, αλλά ο ένοικος του Ελιζέ. Ο Εμανουέλ Μακρόν, διορίζοντας τον προσωπικό του γελωτοποιό Σεμπαστιάν Λεκορνί πρωθυπουργό, όχι για την εμπειρία διακυβέρνησης ούτε για την ικανότητά του να συσπειρώνει ή τις διαπραγματευτικές του δεξιότητες, αλλά με κριτήριο ότι είναι αστείος και τον κάνει να γελάει με τις μιμήσεις του, απέδειξε πως προτιμά την ψυχαγωγία των αυλικών του απο το να αποτρέψει την καταστροφή στην οποία ο ίδιος οδηγεί τη χώρα και τους Γάλλους.
Κι ας γνώριζε πως, πέρα από την τυφλή αφοσίωση του Λεκορνί, ο υποτελής του δεν διέθετε ούτε τα στοιχειώδη προσόντα ούτε καν το μεταπτυχιακό Δημοσίου Δικαίου που ψευδώς διαφήμιζε στα βιογραφικά του, με αποτέλεσμα το Εθνικό Συνδικάτο Δημοσίων Υπαλλήλων της Εθνικής Εκπαίδευσης, στα τέλη Σεπτεμβρίου, να καταθέσει μήνυση εναντίον του. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η Γαλλία έχει υποστεί πλήρη οικονομική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή έπειτα από αρκετά χρόνια νεοφιλελευθερισμού. Εχει μετατραπεί σε ένα ανίσχυρο κράτος, υποτελές της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών, με ανύπαρκτα πλέον περιθώρια ευελιξίας και παρέμβασης στην εξωτερική πολιτική, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Ο Εμανουέλ Μακρόν έχει εργαστεί και επιβλέψει μεθοδικά κάθε αποτυχία της χώρας του, εντός κι εκτός, υπηρετώντας ξένα συμφέροντα και θέλοντας να εξασφαλίσει τη δική του πολιτική επιβίωση.
Επιστροφή Λεμέρ
Τώρα όλοι αναρωτιούνται ποια θα είναι η επόμενη μέρα. Η παραίτηση Λεκορνί ήταν αναμενόμενη ύστερα από την αιφνιδιαστική επιστροφή του αποτυχημένου πρώην υπουργού Οικονομικών Μπρουνό Λεμέρ στην ολιγόωρη κυβέρνηση. Αν και ο ίδιος, πριν από δύο εβδομάδες, είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο επιστροφής του στην πολιτική, ο απρόσμενος διορισμός του στο νευραλγικό υπουργείο Αμυνας λειτούργησε σαν εκρηκτική ύλη. Προερχόμενος από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, η παρουσία του Λεμέρ στη σύνθεση της κυβέρνησης Λεκορνί θεωρήθηκε από πολλούς δεξιούς προβληματική επειδή ο πρώην υπουργός Οικονομικών συνδέεται με την αύξηση του δημόσιου χρέους και με μια κατάσταση που οι Ρεμπουπλικάνοι θεωρούν ότι πρέπει να αλλάξει.
Επιδιώκοντας να αποτρέψει τη νέα πολιτική κρίση, ο Μπρουνό Λεμέρ υπέβαλε χθες την παραίτησή του από την κυβέρνηση Λεκορνί και το υπουργείο Αμυνας. Παραμένει, ωστόσο, ασαφές αν ο Εμμανουέλ Μακρόν έχει ανανεώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον παραιτηθέντα πρωθυπουργό του, με τον οποίο συναντήθηκε ξανά χθες το απόγευμα για δεύτερη φορά μέσα σε μία ημέρα. Μαέστρος στις πολιτικές αλχημείες, ο Γάλλος πρόεδρος φέρεται ότι έχει μεταβιβάσει στον Λεκορνί τις αρμοδιότητες του υπουργείου Αμυνας. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ελιζέ, ο Μακρόν ανέθεσε στον Λεκορνί την ευθύνη για «ύστατες διαπραγματεύσεις» έως την Τετάρτη, με στόχο τον καθορισμό μιας «πλατφόρμας δράσης και σταθερότητας για τη χώρα».
Σ’ αυτές τις κρίσιμες στιγμές της κατάρρευσης της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας όλοι κρέμονται από τα χείλη του ανθρώπου που συμπεριφέρεται σαν τον Μακιαβέλι. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές τέσσερα είναι τα πιθανά σενάρια εξόδου από το τούνελ της πολιτικής αστάθειας: διορισμός νέου πρωθυπουργού ή η παραμονή του Λεκορνί στην εξουσία, προκήρυξη κοινοβουλευτικών εκλογών ή παραίτηση του Εμανουέλ Μακρόν – κάτι που σχεδόν σύσσωμη η αντιπολίτευση ζητά. Πράγμα όμως αμφίβολο. Σε μια προσπάθεια απομάκρυνσης του Μακρόν από την εξουσία, ο επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας, ο ακροαριστερός Ζαν-Λικ Μελανσόν, ζήτησε την άμεση εξέταση της πρότασης καθαίρεσης του Γάλλου προέδρου από το αξίωμά του, που κατέθεσαν 104 βουλευτές. Από την πλευρά της, η Μαριόν Μαρεσάλ-Λεπέν, από την αντισυστημική Δεξιά, κάλεσε «σε μια συμμαχία των δεξιών δυνάμεων όσο το δυνατόν ευρύτερη». Η ευρωβουλευτής σε δηλώσεις της υπογράμμισε πως «μια επιστροφή στις κάλπες είναι αναμφισβήτητα απαραίτητη».
Οσο για την Εθνική Συσπείρωση, η Μαρίν Λεπέν κάλεσε σε διάλυση της Εθνοσυνέλευσης. «Τον καλώ να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση· έφτασε στο τέλος της διαδρομής. Δεν θα υπάρξει τίποτα παραπάνω αύριο… Φτάνει πια με την κοροϊδία. Η φάρσα κράτησε αρκετά!» υπογράμμισε η Λεπέν. Για να αποφευχθεί η άνοδος του κόμματός της στην εξουσία, σε περίπτωση εκλογών, οι Σοσιαλιστές τάχθηκαν υπέρ του διορισμού νέου πρωθυπουργού.
«Σιωπή ιχθύος»
Σαν να διασκεδάζει από τον πολιτικό σεισμό που συγκλονίζει συθέμελα τη χώρα, ο Εμανουέλ Μακρόν, που εθεάθη μόνος να κόβει βόλτες στις αποβάθρες του Σηκουάνα, διαμήνυσε πως, επί του παρόντος, δεν βρίσκει απαραίτητο να τοποθετηθεί, αφήνοντας τη χώρα ακυβέρνητη και σε μια απερίγραπτη κατάσταση! Κι ενώ σχεδόν όλοι φαίνεται να τον εγκαταλείπουν, ορισμένοι φανατικοί μακρονιστές καλούν τον πρόεδρό τους να κάνει χρήση του άρθρου 16, επικαλούμενοι την επικίνδυνη πολιτική αστάθεια. Παρόλο που για ορισμένους πολιτικούς αναλυτές αυτός είναι ο απώτερος σκοπός του Μακρόν, για την ώρα φαίνεται πως δεν είναι η προτεραιότητά του.
Εχοντας εξοντώσει όλους τους εσωκομματικούς του αντιπάλους, αλλά και όσους επιχείρησαν να τον επισκιάσουν από τα αποδυναμωμένα κόμματα της Δεξιάς και της Αριστεράς, ο Γάλλος πρόεδρος φαίνεται πλέον να στοχεύει ανοιχτά την Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν. Ελέγχοντας, μεταξύ άλλων, και τη δικαστική εξουσία, η οποία έχει σχεδόν εξουδετερώσει την επικεφαλής της αντισυστημικής Δεξιάς, επιχειρεί τώρα να περιορίσει το μόνο κόμμα που εξακολουθεί να απειλεί την κυριαρχία του και τη μακροχρόνια παραμονή του στο προεδρικό αξίωμα, παρόλο που συνταγματικά δεν μπορεί να παραμείνει στο Ελιζέ περισσότερο από δύο θητείες.
Η «πεπονόφλουδα» στο δημοκρατικό μέτωπο
«Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επιθυμεί το χάος· θέλει να προχωρήσει σε διάλυση (της Εθνοσυνέλευσης), να φέρει το RN (Εθνική Συσπείρωση) στην εξουσία και να επιστρέψει πιο ισχυρός το 2032» συνοψίζει στο Politico ένα στέλεχος του κόμματος του Εμανουέλ Μακρόν. Τον Ιούλιο του 2024 η πολιτική συντάκτρια του περιοδικού «Le Point» Ναταλί Σουκ είχε ήδη αποκαλύψει ότι ο αρχηγός του γαλλικού κράτους είχε εκμυστηρευτεί σε αρκετά μέλη του περιβάλλοντός του την πρόθεσή του να διορίσει τον Ζορντάν Μπαρντελά πρωθυπουργό, εάν το RN έπιανε στις κοινοβουλευτικές εκλογές τους 260 βουλευτές.
Πριν από λίγες ημέρες ο πολιτικός συντάκτης της «Le Figaro» Ουαλί Μπορδάς κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με τίτλο «Palais Bourbier, chroniques d’une France ingouvernable» («Το χρονικό μιας ακυβέρνητης Γαλλίας»), όπου εξιστορεί τα μυστικά της διάλυσης της Εθνοσυνέλευσης. Στο βιβλίο αποκαλύπτει ότι μεταξύ των δύο γύρων των βουλευτικών εκλογών ο Εμμανουέλ Μακρόν επιχείρησε κρυφά να αποτύχει το «δημοκρατικό μέτωπο». Εφτασε μάλιστα στο σημείο να σηκώσει το τηλέφωνο και να καλέσει προσωπικά υποψηφίους του κεντρώου μπλοκ που βρίσκονταν σε τριγωνικές αναμετρήσεις με την Εθνική Συσπείρωση και το NFP (Νέο Λαϊκό Μέτωπο), ζητώντας τους «να μην αποσυρθούν».
Κάτι τέτοιο θα διασπούσε το δημοκρατικό μέτωπο, με αποτέλεσμα να ευνοηθεί η Εθνική Συσπείρωση. «Ο Εμανουέλ Μακρόν ήθελε μια πλειοψηφία του RN. Απλώς αιφνιδιάστηκε από την έκταση του δημοκρατικού μετώπου» επιβεβαιώνει εκ των υστέρων ένας στενός συνεργάτης του προέδρου, τον οποίο επικαλείται το βιβλίο.
