«Καρφώνει» τον πρώην υπ. Οικονομικών πως με επιστολή του στον Ντάισελμπλουμ έδινε γην και ύδωρ στους δανειστές πριν αρχίσει η διαπραγμάτευση
Ο,τι έχει απομείνει όρθιο στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς φαίνεται πως είναι προορισμένο να γκρεμιστεί ολότελα από βιβλία! Προτού καν κυκλοφορήσει το πολυαναμενόμενο πόνημα του Αλέξη Τσίπρα που μόλις πρόσφατα μάθαμε πως θα λέγεται «Ιθάκη» και έχει προκαλέσει κάποια ανησυχία στους κόλπους της άλλοτε υπερφίαλης και αλαζονικής «Ομπρέλας» του Ευκλείδη Τσακαλώτου, ο πρώην υπουργός Οικονομικών και αγαπημένο παιδί του Σόιμπλε έφαγε μια ξεγυρισμένη σφαλιάρα από κει που δεν το περίμενε…
Από ένα άλλο βιβλίο που έγραψε ο πρώην υπουργός και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Στρατούλης, που αποχώρησε μετά την υπογραφή του 3ου Μνημονίου και το οποίο μάλλον πέρασε κάτω από τα ραντάρ, έρχεται στην επιφάνεια, σύμφωνα με τον συγγραφέα, η ραγιάδικη στάση Τσακαλώτου, ο οποίος, προτού καλά καλά αρχίσει εκείνο το μαρτυρικό 17ωρο διαπραγματεύσεων, είχε σπεύσει οικειοθελώς (;) να «τα κατεβάσει», δίνοντας γην και ύδωρ στους δανειστές.
Στο βιβλίο του με τίτλο «8 μήνες που συντάραξαν την Ελλάδα» ο Δημήτρης Στρατούλης αποκαλύπτει το περιεχόμενο επιστολής του Τσακαλώτου σ’ εκείνο το επηρμένο τίποτα, τον Γερούν Ντάισελμπλουμ, εξαίρετο φίλο της μνημονιακής Ν.Δ., στην οποία ο μοιραίος για τους Ελληνες υπουργός Οικονομικών ξεκαθαρίζει ήδη από τις 9 Ιουλίου του 2015 ότι με την πλευρά των δανειστών υπάρχει «κοινό όραμα που εξυπηρετεί τη δέσμευσή μας να παραμείνουμε αναπόσπαστο μέλος της ευρωζώνης και να σεβόμαστε τους εξελισσόμενους κανόνες της νομισματικής μας ένωσης».
Για… ορεκτικό, ο Τσακαλώτος φέρεται ότι προτείνει «ένα σύνολο νομοθετικών πρωτοβουλιών στους τομείς της μεταρρύθμισης του Συνταξιοδοτικού, της αύξησης των φορολογικών εσόδων και της περαιτέρω διασφάλισης της ανεξαρτησίας της στατιστικής υπηρεσίας». Κάνοντας βαθιά υπόκλιση, συνεχίζει: «Παράλληλα, σε μακροοικονομικό επίπεδο, δεσμευόμαστε για την ίδια δημοσιονομική προσπάθεια -όπως είχε συμφωνηθεί προηγουμένως με τους θεσμούς-, καθώς και για την επίτευξη του στόχου πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% για το 2018».
Και βεβαίως, αφού τον έχει πάρει ο κατήφορος, δεν σταματά εδώ, αλλά δηλώνει διαρκή ετοιμότητα, προσθέτοντας: «Δεδομένων των επιδεινούμενων οικονομικών συνθηκών, είμαστε βεβαίως ανοικτοί σε συζητήσεις σχετικά με τον καλύτερο δρόμο για την επίτευξη αυτού του στόχου».
Με την κατάπτυστη επιστολή, κατά τον συγγραφέα, ο Τσακαλώτος ουσιαστικά συνομολογεί την ατιμωτική παράδοση της χώρας στις ξένες τράπεζες τρεις ολόκληρες μέρες προτού αρχίσει η διαπραγμάτευση Τσίπρα που παρουσιάστηκε ως «επική» με τις ύαινες της ευρωζώνης που κατ’ ευφημισμόν αποκαλούνται εταίροι και μόλις δύο 24ωρα που ο… «αστικής αυτοπεποίθησης» Τσακαλώτος κάθισε στην καρέκλα της οδού Νίκης, αφότου παραιτήθηκε ο ανεπανάληπτος Γιάνης Βαρουφάκης.
Το είχαν προαποφασίσει κι έπαιζαν θέατρο; Ή μήπως υπήρχαν δύο γραμμές σ’ εκείνη την απίθανη κυβέρνηση που είχε παντελή άγνοια των κινδύνων και τσαλαβουτούσε στα ρηχά της ημιμάθειας και της ελαφρότητας τσακίζοντας την περηφάνια του λαού που είπε ένα βροντερό «Οχι» στο δημοψήφισμα;