Ο πρώην πρωθυπουργός με επικοινωνιακά τεχνάσματα «made in USA» στρώνει το χαλί της επιστροφής του στην ενεργό πολιτική
Παρακολουθώντας από απόσταση την πολυήμερη πολεμική που έχει προκαλέσει η κυκλοφορία του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη», έχω αναρωτηθεί ουκ ολίγες φορές αν η Ελλάδα που καταρρέει είχε ανάγκη από τέτοιες «αμερικανιές».
- Της Μαρίας Δεναξά
Από ένα βιβλίο που χαρακτηρίζεται από την κουλτούρα του «κραξίματος», του δημόσιου «ξεκατινιάσματος» και του κουτσομπολιού ακόμη και στην πολιτική.
Σε τι χρησιμεύουν άραγε όλες αυτές οι ανώφελες πληροφορίες για τον Τάιλερ, τον Κασσελάκη, τον Βαρουφάκη και όλους τους πρώην συνεργάτες του, με ολίγη Περιστέρα και Καμμένο, αν δεν είναι για να προκληθεί λίγος ακόμη ντόρος γύρω από το όνομα του πρώην πρωθυπουργού, ο οποίος με επικοινωνιακά τεχνάσματα «made in USA» στρώνει το χαλί της επιστροφής του στην ενεργό πολιτική; Αραγε το χαλί θα είναι ιπτάμενο;
Εκεί λοιπόν που περιμένεις ένα όραμα, ένα σχέδιο, μια πολιτική πυξίδα, μπαίνεις σε ένα αφήγημα όπου όλοι φταίνε, όλοι είναι άχρηστοι, εκτός από τον ίδιο τον Τσίπρα, ο οποίος στην κριτική απαντά με φρασεολογία σχεδόν πεζοδρομίου, την οποία χρησιμοποιεί και για να περιγράψει ορισμένες σκηνές και στιγμές από τη διαδρομή του στην πολιτική. Το προηγούμενο επεισόδιο της «τσιπριάδας» ήταν αφιερωμένο στο «Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα», λες κι αυτό μας μάρανε όταν ο λαός δεινοπαθεί, είναι στα κάγκελα από τη συνεχή πίεση, τη συρρίκνωση της καθημερινότητάς του, την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και προσπαθεί δεξιά-αριστερά να δει πώς θα απαλλαγεί από το καθεστώς Μητσοτάκη.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι Ελληνες δεν έχουν ανάγκη από την προώθηση ακόμη ενός επικοινωνιακού προϊόντος με υποτιθέμενη ιδεολογική ρητορική που πατάει πάνω σε πτώματα της πολιτικής για να επανέλθει στο προσκήνιο, αδιαφορώντας ακόμη και για το δίκιο και το δίκαιο των ανθρώπων που χάθηκαν στη Μάνδρα και στο Μάτι, για το οποίο ο πρώην πρωθυπουργός αφιέρωσε μόλις 8 σελίδες. Ούτε δελτίο Τύπου να ήταν!
Πρώην στενοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα μιλούν για ιδανική αυτοχειρία και το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να κάνει στον Μητσοτάκη, καθώς η κυκλοφορία του βιβλίου του με τις ιστορίες για αγρίους έκανε να παραγκωνιστούν από την τρέχουσα επικαιρότητα καυτά ζητήματα που συγκλονίζουν την κυβέρνηση, όπως τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ, των ΕΛ.ΤΑ., το έγκλημα των Τεμπών, ο ξεσηκωμός των αγροτών και πόσα άλλα.
Χάθηκε στην πορεία
Στον πηγεμό για την Ιθάκη, η καταιγίδα που δημιούργησε ο Αλέξης Τσίπρας με το πόνημά του είναι άλλο ένα σημάδι ότι κάπου χάθηκε στην πορεία, όπως τότε που υποσχόταν ότι θα σκίσει τα Μνημόνια με έναν νόμο κι ένα άρθρο, όταν ξεδιάντροπα μετέτρεψε το βροντερό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα σε ΝΑΙ, όταν ψήφιζε και με τα δυο του χέρια το τρίτο Μνημόνιο…
Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος που έταζε λαγούς με πετραχήλια κατέληξε να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες και μάλιστα τα έκανε βιβλίο, μέσα στο οποίο η αυτοκριτική είναι ανύπαρκτη. Η «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι ταξίδι αυτογνωσίας και προσωπικού απολογισμού. Είναι ένας καθρέφτης ματαιοδοξίας, όπου μόνο ο συγγραφέας βλέπει τον εαυτό του ως ήρωα. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτό το βιβλίο θα τον κυνηγάει σε όλη του τη ζωή, γιατί είναι το πιο ακριβό ανέκδοτο που κυκλοφόρησε ποτέ πολιτικός στην Ελλάδα και το πληρώσαμε όλοι εμείς.
Αλλωστε, όπως λένε, τα γραπτά μένουν. Κι αυτό το «έπος» δημιουργεί στον κόσμο την εντύπωση πως έχει να κάνει με άλλον έναν «κύριο Τίποτα» της πολιτικής, που στις δύσκολες και κρίσιμες ώρες της χώρας δεν κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα για κάποιον που σκοπεύει να συνεχίσει τα επεισόδια της πολιτικής σαπουνόπερας με την ανακοίνωση, προσεχώς, ακόμη ενός κόμματος, σε μια εποχή που η Αριστερά χρειάζεται ριζική ανανέωση κι όχι ανακύκλωση ναυαγίων της πολιτικής.
Και κάτι τελευταίο: αν ο Αλέξης Τσίπρας νομίζει πως με το βιβλίο που κυκλοφόρησε θα ξαναγίνει πρωταγωνιστής, ας έχει κατά νου πως τα ριάλιτι τελειώνουν πάντα με τον τηλεθεατή να αλλάζει κανάλι!
