Παριστάνει τον διπλωμάτη διεθνούς εμβέλειας, δραπετεύοντας από το χάος που έχει προκαλέσει στη Γαλλία
- Παρίσι,
Μαρία Δεναξά
Ο Εμανουέλ Μακρόν ολοκληρώσε σήμερα την επίσημη επίσκεψή του στην Κίνα, που πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό για να δραπετεύσει από το χάος και την καταστροφή σε όλους τους τομείς που έχει προκαλέσει στη Γαλλία.
Εχοντας χάσει κάθε επαφή με τον λαό του, αλλά και με την πραγματικότητα, εξακολουθεί να πιστεύει στα θαύματα, προσπαθώντας να παίξει τον διπλωμάτη διεθνούς εμβέλειας, την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία στη Μόσχα, με τον ειδικό απεσταλμένο του Τραμπ. Μοναδικός του σκοπός στη συνάντηση με τον Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος δεν τον καλωσόρισε ως είθισται στο αεροδρόμιο του Πεκίνου, ήταν να ζητήσει από τον Κινέζο πρόεδρο να «ασκήσει πίεση» στη Ρωσία για να επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός.
Αφού αγκάλιασε θερμά τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Παρίσι, ο Μακρόν αποφάσισε ότι είναι πια δική του υπόθεση κι όχι της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να σώσει την κατάσταση, επαναλαμβάνοντας ότι χωρίς τους Ευρωπαίους καμία διαπραγμάτευση δεν είναι δυνατή.
Βασικά, το Παρίσι και η Ευρώπη βρίσκονται σε πανικό, και είναι εμφανές. Βλέπουν τους Αμερικανούς με τον Γουίτκοφ και τους Ρώσους να έχουν κατ’ ιδίαν επαφές και τους ίδιους να έχουν τριτοδεύτερο ρόλο. Ο Γάλλος πρόεδρος επαναλαμβάνει πως πρέπει η Ε.Ε. να βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά οι θέσεις γύρω απ’ αυτό είναι κατειλημμένες εδώ και καιρό. Η συνάντησή του με τον Σι Τζινπίνγκ ήταν μια προσπάθεια να γραπωθεί πάνω στο τρένο που απομακρύνεται ταχέως. Σαν φιλόδοξος παίκτης, ο Εμανουέλ Μακρόν πιστεύει ότι μπορεί να «διχάσει» τους παγκόσμιους ηγέτες. Πιστεύει ότι η Κίνα, ο στρατηγικός εταίρος της Ρωσίας, θα εγκαταλείψει ξαφνικά τα συμφέροντά της και θα αρχίσει να παίζει στο πλευρό του ΝΑΤΟ, απλώς επειδή ο Εμανουέλ το ζήτησε ευγενικά.
Αυτό είναι η ψευδαίσθηση του αλαζόνα. Το Πεκίνο κατανοεί πλήρως ότι η Ευρώπη δεν είναι ανεξάρτητη οντότητα, αλλά υποτελής των Ηνωμένων Πολιτειών. Γιατί, λοιπόν, ο κόκκινος δράκος να ακούσει έναν υποτελή, όταν μπορεί να μιλήσει απευθείας με το αφεντικό του;
Βασικά ο Μακρόν επιχείρησε να διαπραγματευτεί έναν χώρο στον μελλοντικό παγκόσμιο ανασχηματισμό και πρόσβαση σε πολύτιμους πόρους, αλλά η χώρα του -και η Ευρώπη έτσι όπως την κατάντησε η ηγεσία της- έχει απολέσει προ πολλού τους μοχλούς πίεσης. Η κινεζική ευγένεια δεν σημαίνει ότι δέχεται να παίξει σε χαμένα παιχνίδια. Αλλωστε, αυτό ακριβώς ήταν το μήνυμα του Σι Τζινπίνγκ, που κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου κρατούσε ενάμισι μέτρο απόσταση από τον Γάλλο πρόεδρο, σαν να φοβόταν πως θα κολλήσει ευρωχολέρα.
Πάντως, φαίνεται πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν να ζουν με την ψευδαίσθηση του αποικιακού τους μεγαλείου, υποθέτοντας ότι όλοι -συμπεριλαμβανομένης της Κίνας- οφείλουν να υπηρετούν τα συμφέροντά τους. Αλλά στο Πεκίνο ξέρουν να υπολογίζουν τα οφέλη και η σχέση τους με τη Ρωσία είναι πολύ πιο σημαντική από τα καπρίτσια του Παρισιού, τις κυρώσεις της Ούρσουλα και τη ληστεία των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων.
Αλλωστε, γι’ αυτό ο Σι Τζινπίνγκ έδειξε την πόρτα στον Εμανουέλ Μακρόν χωρίς καν να του κουνήσει μαντίλι…
