«Ολοι είμαστε χαρούμενοι και ευχαριστούμε τον Θεό που μας αξίωσε να δούμε και πάλι τον ναό ανοιχτό» τονίζει ο π. Χρήστος Δημήτρουλας
Εν μέσω θρησκευτικής κατάνυξης και πνευματικής αγαλλίασης –παρουσία επισήμων, αλλά και μεγάλου αριθμού πιστών- τελέστηκε πριν από λίγες ημέρες η επαναλειτουργία του Ιερού Ναού των Εισοδίων της Θεοτόκου στο Αίγιο.
- Από τον Σωτήρη Λέτσιο
Τον όρθρο και την πανηγυρική θεία λειτουργία τέλεσαν ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος, αλλά και ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος.
Ο ναός αυτός, που αποτελεί πολύτιμο μνημείο της εκκλησιαστικής και πολιτιστικής κληρονομιάς όχι μόνο του Αιγίου, αλλά όλης της Πελοποννήσου, παραδόθηκε για τις λατρευτικές ανάγκες των πιστών πλήρως ανακαινισμένος και αναστηλωμένος ύστερα από τρεις δεκαετίες. Είχε διακόψει τη λειτουργία του μετά τους καταστροφικούς σεισμούς, που είχαν πλήξει το Αίγιο και τη γύρω περιοχή τον Ιούνιο του 1995. Η ευόδωση του έργου κατέστη δυνατή χάρη στη σημαντικότατη βοήθεια που προσέφεραν όλα τα προηγούμενα χρόνια ο Αθανάσιος Μαρτίνος και η Μαρίνα Μαρτίνου.
«Ηταν μια λαμπρή και συγκινητική ημέρα, που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μας. Ολοι είμαστε χαρούμενοι και ευχαριστούμε τον Θεό που μας αξίωσε να δούμε και πάλι τον ναό ανοιχτό» τονίζει, μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια», ο π. Χρήστος Δημήτρουλας, προϊστάμενος των Εισοδίων της Θεοτόκου πάνω από 30 χρόνια, η παρουσία του οποίου έχει συνδεθεί άρρηκτα με ένα μέρος από την ιστορία του ναού.
«Ηταν μια πληγή στις ψυχές όλων μας να βλέπουμε τον ναό κλειστό, με τα σκαλωσιές γύρω από αυτόν και τις καμπάνες να στέκουν βουβές. Ο ναός αυτός αποτελεί μέρος της ταυτότητας των κατοίκων της περιοχής και δεν φανταζόμασταν ότι θα παρέμενε για τόσο πολύ καιρό κλειστός. Τα σημάδια της καταστροφής ήταν ορατά απέξω. Και όταν μπήκαμε στο εσωτερικό του, τότε το θέαμα που αντικρίσαμε ήταν άκρως απογοητευτικό. Από τότε και για τα χρόνια που ακολούθησαν, όταν περνούσαμε από εκεί, μία και μόνο σκέψη κάναμε όλοι μας: “Πότε, Θεέ μου, θα έρθει η ημέρα της επαναλειτουργίας του;”» αναφέρει ο π. Χρήστος.
«Η ενορία μας παρέμεινε όλα τα προηγούμενα χρόνια ζωντανή, οι πιστοί δεν ένιωθαν βολικά να μετακινούνται σε άλλους ναούς της πόλης. Οι θείες λειτουργίες, η τέλεση κηδειών, τα μνημόσυνα κ.ά. τελούνταν στο υπόγειο του πνευματικού κέντρου της Μητρόπολης, που βρίσκεται πλησίον του ναού. Βέβαια, όσοι ήθελαν να τελέσουν το μυστήριο του γάμου ή να κάνουν κάποια βάπτιση επέλεγαν να πάνε σε άλλες εκκλησίες. Την ημέρα της επαναλειτουργίας του ναού, μου έκανε μεγάλη εντύπωση πως προσήλθαν ευλαβικά πολλοί νέοι – περισσότεροι, μάλιστα, ήταν αυτοί από εκείνους που ήταν μεγαλύτερης ηλικίας! Ανέμεναν πώς και πώς το άνοιγμα του ναού.
Ορισμένοι από αυτούς εκδήλωσαν την επιθυμία τους να έλθουν εις γάμου κοινωνία το προσεχές διάστημα στον ναό μας. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι οι διαδικασίες για την αποκατάσταση του ναού ξεκίνησαν χάρη στις προσπάθειες που κατέβαλε ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, ο οποίος εξαρχής είχε θέσει ως στόχο, εκτός από τον Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, και την αποκατάσταση του προσκυνήματος της Παναγίας Τρυπητής. Και βέβαια, η επιτυχής ολοκλήρωση των εργασιών στον Ναό των Εισοδίων έγινε από τον νυν Μητροπολίτη κ. Ιερώνυμο» καταλήγει ο π. Χρήστος.
Τεχνική δυσκολία
Λόγω της πολυσύνθετης δομής του εν λόγω κτίσματος, το έργο χαρακτηρίστηκε από την πρώτη στιγμή υψηλής τεχνικής δυσκολίας. Οι εργασίες για την αποκατάσταση περιελάμβαναν, μεταξύ άλλων, έγχυση υλικών στις λιθοδομές, ενισχύσεις στα φέροντα στοιχεία, ανακατασκευή των οβελίσκων, τοποθέτηση νέας κεραμοσκεπής, αντικατάσταση των επιχρισμάτων, περιδέσεις με τένοντες στο τύμπανο του τρούλου, πλήρη αναβάθμιση των ηλεκτρομηχανολογικών δικτύων, όπως και εκτεταμένη ανάπλαση του περιβάλλοντος χώρου.
Ο Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου αποτελεί έργο του φημισμένου Γερμανού αρχιτέκτονα -και εκπροσώπου της σχολής του εκλεκτικισμού- Ερνέστου Τσίλερ, στον οποίο οφείλουμε την κατασκευή ενός σημαντικού αριθμού εμβληματικών και απαράμιλλης ομορφιάς κτιρίων σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας. Σχεδιάστηκε το 1893-1894, ως ένα μοναδικό σύμπλεγμα ρωμανικού, βυζαντινού και αναγεννησιακού ρυθμού, και ανεγέρθηκε στη θέση μεταβυζαντινού ναού, ο οποίος είχε καταρρεύσει στον σεισμό του 1860. Ο σχεδιασμός αυτός αποτελεί κάτι σπάνιο για τα ελληνορθόδοξα δεδομένα και είναι απόρροια της δημιουργικής τόλμης του Τσίλερ. Ενα άλλο στοιχείο που παρατηρούμε σε αυτόν τον ναό είναι η σημαντική μείωση των γωνιακών τμημάτων, τα οποία αποκτούν πλέον δευτερεύοντα χαρακτήρα και εντάσσονται διακριτικά στη συνολική σύνθεση.
Μεγάλη καλλιτεχνική αξία
Από αρχιτεκτονικής πλευράς, ο Ναός των Εισοδίων χαρακτηρίζεται ως ελεύθερος σταυρός με τρούλο και εξωνάρθηκα. Η κάτοψη τείνει περισσότερο προς την καθαρή σταυρική μορφή, ενώ το δυτικό σκέλος δεν παρουσιάζει επιμήκυνση και παραμένει πιστό στον βασικό τύπο του. Η περίτεχνη πετροκέραμη κατασκευή, οι μυτεροί οβελίσκοι, οι δύο εντυπωσιακοί τρουλίσκοι που κοσμούν τα κωδωνοστάσια και τα περίτεχνα κεραμικά στολίδια στις όψεις μαρτυρούν τη σπουδαία καλλιτεχνική αξία του.
Το μαρμάρινο σκαλιστό τέμπλο είναι έργο του γλύπτη Δημητρίου Περάκη και χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα. Ενα ιδιαίτερο ακόμη χαρακτηριστικό των Εισοδίων είναι το κεντρικό καμπαναριό, που στέκει στη δυτική πλευρά, το οποίο ενισχύει τον αξονικό χαρακτήρα του μνημείου. Στο ίδιο τμήμα αναπτύσσεται και ένα εντυπωσιακό σύστημα -αναγεννησιακής έμπνευσης- ημικυκλικών κλιμακοστασίων, τα οποία οδηγούν στον γυναικωνίτη και προσδίδουν το στοιχείο της μνημειακότητας στη δυτική όψη.
Τα εγκαίνια του ναού πραγματοποιήθηκαν με μεγάλη επισημότητα το 1914. Επίσης, αξίζει να επισημανθεί ότι από το 1982 ο ναός έχει ανακηρυχθεί από το υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο και προστατευόμενο μνημείο.
