Η κάθοδος της Μαρίας Καρυστιανού «στριμώχνει» απειλητικά μέχρι τον βαθμό της εξαΰλωσης τα κόμματα που κάποια στελέχη του χώρου αποκαλούν «ρετάλια της Αριστεράς».
Πρόδηλο είναι όμως ότι δεν θα μείνει ανέπαφο και το προσωποπαγές κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία, για να μην της κλέβει κανένας το δίκιο, έδωσε τιτάνιο αγώνα για να διατηρηθούν «ζεστά» στην επικαιρότητα το έγκλημα των Τεμπών και οι βαριές ευθύνες του «συστήματος Μητσοτάκη».
Με την Καρυστιανού στα πράγματα να διεκδικεί την αυθεντική εκπροσώπηση της οργής, οι καταστάσεις ενδέχεται να δυσκολέψουν, όσο κι αν η Ζωή έχει αποδειχτεί σκληρό καρύδι και βρίσκεται σήμερα, δημοσκοπικά τουλάχιστον, στην κορυφή των προτιμήσεων της κοινωνίας μεταξύ των πολιτικών αρχηγών.
Το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη επιδεικνύει δημοσκοπικές αντοχές. Αυτό όμως που εξαφανίζεται από τον χάρτη γιατί, όπως παρατηρούν στα αριστερά κόμματα, εξάντλησε τον εξωτισμό και την γραφικότητά του είναι το Κίνημα Δημοκρατίας του Σ. Κασσελάκη. Η Νέα Αριστερά είχε τα δικά της προβλήματα προτού μεσολαβήσει οτιδήποτε άλλο. Πορεύεται ξυλάρμενη σε πορεία διάσπασης, με τον πρόεδρο του κόμματος Αλέξη Χαρίτση να προσπαθεί να σώσει ό,τι μπορεί ενθαρρύνοντας την προοπτική συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που θα οδηγούσε σε εκλογική διάσωση και τον γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη να εμμένει εμπαθώς στη γραμμή μιας από καιρό χαμένης ιδεολογικής καθαρότητας, κάτι που οδηγεί ολοταχώς στην ξέρα. Ο Χαρίτσης έχει μαζί του την Κ.Ο., ενώ ο Σακελλαρίδης την πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής, με πρώην αυτοβαρυσήμαντα στελέχη τύπου Σκουρλέτη.