«Καλές οι ΗΠΑ και η Ρωσία, αλλά έχω το δράμα μου και εγώ»
Δύο εισαγωγικές επισημάνσεις εις απάντησιν επιχειρημάτων που ακούω αυτές τις ημέρες στον δημόσιο διάλογο, προτού υπεισέλθω στο κυρίως θέμα του σημερινού σημειώματος, που είναι η γεωπολιτική θέση της χώρας στον νέο κόσμο, με άξονα την ενέργεια.
Μετά τις επικριτικές δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης και το αίτημά του για αναβολή της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν ο κυβερνητικός μηχανισμός επικοινωνίας διακίνησε το επιχείρημα ότι συνεδριάσεις του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας και διάλογος έγιναν και επί πρωθυπουργίας Αντώνη Σαμαρά, και πως και τότε συζητούσαμε με τον «πειρατή». Πολύ σωστά! Με μια διαφορά: Οι Τούρκοι δεν διανοήθηκαν να φορέσουν ούτε στον κ. Σαμαρά ούτε στον κ. Καραμανλή το «φέσι» της «Γαλάζιας Πατρίδας» και του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Σε άλλον φόρεσαν το «φέσι», με συνέπεια να διαπραγματεύεται σήμερα η πατρίδα μας την κυριαρχία αιώνων στο Αρχιπέλαγος με μειονέκτημα έδρας. Και βεβαίως ποτέ σε αυτές τις θητείες τους οι πρώην πρωθυπουργοί δεν ψήφισαν (με το Κυπριακό ανοιχτό) Τούρκο για την προεδρία διεθνούς οργανισμού, όπως έκανε η Ελλάδα με τον εμπνευστή της «Γαλάζιας Πατρίδας» Σινιρλίογλου για τον ΟΑΣΕ.
Ο κ. Σαμαράς, μαζί με τον Χρύσανθο Λαζαρίδη (σχετικά άγνωστο αυτό), σχεδίασε να ανακηρύξει αιφνιδιαστικά μονομερώς ΑΟΖ στο Αιγαίο το 2013, αλλά δυστυχώς τον «κάρφωσαν» στον ξένο παράγοντα ένας κυβερνητικός αξιωματούχος και ένας διπλωμάτης, περιδεείς ότι θα γίνει τάχα θερμό επεισόδιο. Δυστυχώς δεν πρόλαβε, τον πρόλαβαν. Δεδομένης της μνημονιακής ομηρίας της πατρίδας από την επόμενη δόση της τρόικας οι «έξω» χάρη στους Γούσηδες είχαν εργαλεία ακύρωσης της πατριωτικής αυτής πρωτοβουλίας…
Η διαγραφή
Ακούστηκε επίσης στον δημόσιο διάλογο μετά τις δηλώσεις Καραμανλή περί διαγραφής κορυφαίων στελεχών της παράταξης «κυριολεκτικά και μεταφορικά» το επιχείρημα ότι και εκείνος διέγραψε το 1998 ως πρόεδρος της Ν.Δ. τον Γιώργο Σουφλιά. Αληθές. Αλλά κανείς δεν είπε ότι α) διεγράφη επειδή ψήφισε νόμο του ΠΑΣΟΚ για τις ΔΕΚΟ με άλλους έξι βουλευτές, που είχε ως συνέπεια να καταστούν οι δημόσιες επιχειρήσεις ως Α.Ε. άντρα διαπλοκής και διαφθοράς όπως απεδείχθη (Siemens), β) ο Καραμανλής κάλεσε τον Σουφλιά πίσω στη Ν.Δ. το 2001 εις το όνομα της ενότητας και τον όρισε νούμερο 2 του κόμματος και γ) δεν διέγραψε, όπως ο νυν πρωθυπουργός τον κ. Σαμαρά, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, που επίσης ψήφισε την επίμαχη διάταξη του ΠΑΣΟΚ (Γιάννος). Τον σεβάστηκε.
Πάμε τώρα στα σημερινά. Διάβασα προχθές στη «Ναυτεμπορική» του Δημήτρη Μελισσανίδη ένα έξοχο σημείωμα των Μιχάλη Ψύλλου και Μιχάλη Μαστοράκη για τον περίφημο Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου που θα μας καταστήσει υποτίθεται ενεργειακό κόμβο των ΗΠΑ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Και θα γίνει υποτίθεται και κρίσιμη σύσκεψη στον Λευκό Οίκο για αυτό.
Τα ψέματα τελειώνουν πλέον, καταρρέουν με στοιχεία. Το κατάλαβε και ο κύριος πρωθυπουργός, ο οποίος στη συνέντευξή του στον Σκάι αφαίρεσε την Ουκρανία και την Κεντρική Ευρώπη από την εμβέλεια του Κάθετου Διαδρόμου και τον συρρίκνωσε επισήμως μέχρι τη Ρουμανία. Οταν γράφαμε εμείς ότι ο αγωγός δεν έχει slots και χωρητικότητα για να μεταφέρει ποσότητες στην Ουκρανία μας αμφισβητούσαν, τώρα που η δημοπράτηση απέβη άγονη… ξύπνησαν.
Τι αποκαλύπτουν λοιπόν οι καλοί συνάδελφοι στη «Ναυτεμπορική»: Οτι και ο Κάθετος Διάδρομος για τον οποίο «φλόμωσαν» με ψέματα τον ελληνικό λαό και η Αλεξανδρούπολη δεν είναι ανταγωνιστικοί με όρους αγοράς. Ο πολωνικός διάδρομος εμφανίζεται φθηνότερος όλων με κόστος 4,1 ευρώ/Mwh και ακολουθούν η Κροατία μέσω Ουγγαρίας με 5,1 ευρώ/Mwh, η Λιθουανία μέσω Πολωνίας με 7,5 ευρώ/Mwh, δύο γερμανικά τερματικά LNG μέσω Τσεχίας / Αυστρίας, Σλοβακίας με 9,9 και 10,3 ευρώ/Mwh αντιστοίχως και τελευταίες επιλογές η Ρεβυθούσα με 11,9 ευρώ/Mwh και το τέρμιναλ της Αλεξανδρούπολης με 15,1 ευρώ/ MWh! Πώς θα γίνουμε ενεργειακός κόμβος με αυτές τις τιμές;
Γίνεται; Δεν γίνεται! Κοροϊδεύουμε το σύμπαν και τους εαυτούς μας. Το δημοσίευμα επικαλείται επίσης δηλώσεις του Δανού επιτρόπου Ενέργειας της Ε.Ε. Νταν Γέρενσεν και της Ισπανίδας αντιπροέδρου της Κομισιόν Τερέζα Ριμπέρα, σύμφωνα με τις οποίες η Ευρώπη δεν πρέπει να αντικαταστήσει τη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση με την αμερικανική ενεργειακή εξάρτηση. Και να σκεφτείτε ότι έγινε ολόκληρος πόλεμος γι’ αυτό. Και όλα αυτά πότε αποκαλύπτονται;
Πρώτον, όταν ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ κάνει δηλώσεις με τις οποίες χλευάζει την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης και, δεύτερον (αποκαλύπτουμε), όταν δύο μέλη του υπουργικού συμβουλίου, το ένα πολύ κοντά στον κ. Μητσοτάκη, μου έχουν εξομολογηθεί ότι είναι η ώρα να αποκαταστήσουμε έναν στοιχειώδη δίαυλο επικοινωνίας με τη… Ρωσία.
Τα ρώτησα: «Και η Ουκρανία;» Και ένα εκ των δύο μου απάντησε: «Ουαί τοις ηττημένοις»… Το δεύτερο σε παραλλαγή το ίδιο: «Ο πόλεμος τελείωσε». Ολα αυτά, και δεδομένου ότι πληρώνουμε πανάκριβη ενέργεια μετά τον πόλεμο, μου θύμισαν το τραγούδι του Μανώλη Ρασούλη που ερμήνευσε έξοχα κάποτε ο Ανδρέας Μικρούτσικος. Δείχνει πώς πορευόμαστε: «Καλές οι ΗΠΑ και η Ρωσία, αλλά έχω το δράμα μου και εγώ!»
