Οι ευρωπαϊκές αερομεταφορές και το επιβατικό κοινό βρίσκονται μπροστά σε ένα εξαιρετικά δύσκολο καλοκαίρι, καθώς η κρίση στη Μέση Ανατολή και η εμπλοκή στα Στενά του Ορμούζ απειλούν την ομαλή τροφοδοσία με καύσιμα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία καλύπτει μόλις το 70% των αναγκών της σε καύσιμο αεροσκαφών από εγχώρια διύλιση, εξαρτάται άμεσα από τις εισαγωγές από τον Κόλπο. Με τις τιμές των εισιτηρίων ήδη σε ανοδική τροχιά, το POLITICO αναλύει τα τρία επικρατέστερα σενάρια για τους επόμενους μήνες.
Ακόμη και αν η σύγκρουση τερματιστεί αύριο, η κρίση δεν θα εκτονωθεί άμεσα. Τα δεξαμενόπλοια χρειάζονται τουλάχιστον έναν μήνα για να φτάσουν στην Ευρώπη, ενώ η IATA προειδοποιεί πως η πλήρης αποκατάσταση της προσφοράς θα απαιτούσε μήνες. Σε αυτό το πλαίσιο, οι τιμές των εισιτηρίων θα παραμείνουν υψηλές όλο το καλοκαίρι λόγω περιορισμένης διαθεσιμότητας καυσίμων, αποφεύγοντας ωστόσο τις μαζικές ακυρώσεις πτήσεων.
Αυτό θεωρείται το πιθανότερο σενάριο, με τη ναυσιπλοΐα να αποκαθίσταται σταδιακά αλλά με διακοπές. Οι αεροπορικές εταιρείες θα αναγκαστούν να περικόψουν δρομολόγια χαμηλής απόδοσης, κυρίως σύντομες περιφερειακές πτήσεις και τουριστικά δρομολόγια μεγάλων αποστάσεων. Ήδη κολοσσοί όπως η Lufthansa προχωρούν σε κατάργηση 20.000 πτήσεων, ενώ η Air France-KLM προειδοποιεί για μετακύλιση του κόστους στους καταναλωτές. Ο κίνδυνος για τους ταξιδιώτες είναι διπλός: αυξημένες επίναυλοι καυσίμων και μειωμένη συχνότητα πτήσεων.
Αν η διαταραχή διαρκέσει όλο το καλοκαίρι, τα ευρωπαϊκά αποθέματα κινδυνεύουν να πέσουν κάτω από τα όρια ασφαλείας. Σε αυτή την περίπτωση, η αγορά θα οδηγηθεί σε αναγκαστικό περιορισμό της ζήτησης και πιθανό «δελτίο» καυσίμων σε Ευρώπη και Ασία. Ο Επίτροπος Μεταφορών, Απόστολος Τζιτζικώστας, έχει ήδη αναφερθεί σε σχέδια έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνουν τον διαμοιρασμό αποθεμάτων μεταξύ των κρατών-μελών. Οι εταιρείες χαμηλού κόστους θα πληγούν περισσότερο, καθώς το επιχειρηματικό τους μοντέλο βασίζεται στις χαμηλές τιμές και τη συνεχή χρήση των αεροσκαφών τους.
Σε κάθε περίπτωση, το φετινό καλοκαίρι αναμένεται να χαρακτηριστεί από ακριβά ναύλα, λιγότερες προσφορές και μια διαρκή αβεβαιότητα, καθώς η Ευρώπη πασχίζει να διασφαλίσει την ενεργειακή της επάρκεια στους αιθέρες.
