Καταρχάς λέγονται «μετεγγραφές» και όχι «μεταγραφές», διότι έχουμε εγγραφή κάποιου κάπου αλλού και όχι τη γραφή του. Τέλος πάντων, είναι σαν τις «μεγάλες μπάλες»…
Βρισκόμαστε, φίλοι μου, στην περίοδο των μετεγγραφών, όπου διάφορα θηρία φεύγουν από το ένα κλουβί, επειδή δεν ήταν και πολύ άγρια, και έρχονται σε ένα άλλο, όπου δηλώνουν: «Θέλω τίτλους, θέλω νταμπλ, θέλω Τσάμπιονς Λιγκ, θέλω τα όπα μου θέλω, και δύο δίπιτα με απ’ όλα». Τώρα γιατί δεν τα έκαναν όλα αυτά στην προηγούμενη ομάδα είναι κάτι που θέλει ψάξιμο.
Ισως ήταν άτυχοι, ίσως να υπήρξαν κάποιοι τραυματισμοί, ίσως να είχαν προβλήματα με την κοπέλα τους ή τον προπονητή τους, ίσως πάλι να φταίει η άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζει και άλλους του κατεβάζει στα τάρταρα. Ενα άλλος, μόλις πάτησε το πόδι του στο αεροδρόμιο, δήλωσε:
«Δεν λες εύκολα όχι σε τέτοια ομάδα». Το ότι μπορεί να μην τον ζήτησε άλλη ομάδα λίγη σημασία έχει. Γενικώς αυτή η περίοδος κατακλύζεται από ζωολογία (λιοντάρια, πάνθηρες, αετοί, κόμπρες και άλλα τινά), ακόμη και γεωλογία αλλά και ορυκτολογία (βουνό, βράχος κ.λπ.). Ακόμα και το ενάλιο βασίλειο επιστρατεύεται για να αποδοθούν τα πλεονεκτήματα νεοαποκτηθέντος («αστακός γίνεται η άμυνα με τη προσθήκη του…»). Βέβαια, τα περισσότερα από αυτά, τον Δεκέμβριο, έχουν μεταβληθεί σε παλτά, ρόμπες ξεκούμπωτες και κότες. Αλλά αυτό λίγη σημασία έχει.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»