Σε ένα κρεσέντο προκλητικής αλαζονείας και απόσεισης κάθε κυβερνητικής ευθύνης προχώρησε για ακόμη μία φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την κυριακάτικη ανάρτησή του για το πύρινο μέτωπο που κατακαίει τη χώρα.
Την ώρα που η Ελλάδα γίνεται ξανά στάχτη, ο πρωθυπουργός επιλέγει το προσφιλές του αφήγημα: για όλα φταίει η «φύση», η «ένταση των φαινομένων» και ο κακός μας ο καιρός. Καμία κουβέντα, κανένας αυτοκριτικός λόγος για την εγκληματική απουσία σχεδιασμού πρόληψης, για τις τεράστιες ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό και για την παντελή αποτυχία ενός κρατικού μηχανισμού που καταρρέει με την πρώτη σπίθα.
Ο πρωθυπουργός έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι «τα τελευταία χρόνια έχουμε επενδύσει όσο ποτέ άλλοτε στην ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας». Η πραγματικότητα όμως τον διαψεύδει οικτρά. Ενώ δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται σε σκανδαλώδη έργα και απευθείας αναθέσεις, η Πυροσβεστική παραμένει τραγικά υποστελεχωμένη, με τους πυροσβέστες να επιχειρούν στα μέτωπα οριακά εξαντλημένοι, με απαρχαιωμένο εξοπλισμό και μισθούς πείνας.
Αντί για ουσιαστική θωράκιση των δασών πριν από το καλοκαίρι, η κυβέρνηση επέλεξε να πετάξει το μπαλάκι στην «αμελητέα ισχύ της φύσης», ισχυριζόμενη ότι «τα φαινόμενα ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό» για να δικαιολογήσει τη δική της παταγώδη αποτυχία.
Η υποκρισία μάλιστα απογειώνεται όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκφράζει την «ευγνωμοσύνη» του στους πυροσβέστες και τους εθελοντές. Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που η κυβέρνηση κρατά σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας και ανασφάλειας, επιστρατεύοντας την καταστολή και τα ΜΑΤ κάθε φορά που βγαίνουν στο δρόμο για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα.
Η προσπάθεια να βαφτιστεί το επιτελικό μπάχαλο ως «ακραίο φυσικό φαινόμενο» δεν πείθει πια κανέναν, αποδεικνύοντας ότι το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η επικοινωνιακή διαχείριση των καταστροφών και όχι η προστασία της χώρας.