Οι επιδόσεις των μαθητών στην Ελλάδα καταγράφονται σταθερά ανάμεσα στις χειρότερες των ανεπτυγμένων χωρών. Στα τελευταία επίσημα αποτελέσματα του διαγωνισμού PISA βρίσκονται κάτω από τον μέσο όρο όλων των χωρών του ΟΟΣΑ σε όλα τα βασικά αντικείμενα, από τη στοιχειώδη κατανόηση κειμένου μέχρι τα απλά μαθηματικά. Κι οι επιδόσεις τους μειώνονται σοκαριστικά σε κάθε μέτρηση.
- Γράφει ο Βασίλης Γαλούπης
Με δυο λόγια, έχουμε ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα με την παιδεία μας, αλλά αυτό δεν φαίνεται ότι αποτελεί την προτεραιότητα του υπουργείου Παιδείας.
Αντιθέτως, η υπουργός Σοφία Ζαχαράκη βρίσκεται σε σύγχυση. Λόγω θέσεως, η θεσμική της υποχρέωση είναι να αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως την σημαντικότερη υπηρεσία.
Η Ζαχαράκη, όμως, δεν έχει κανένα πρόβλημα να αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως ιδεολογική κατήχηση. Η αποκάλυψη της «δημοκρατίας» ότι στα 7χρονα παιδιά γίνονται μαθήματα για ομόφυλα ζευγάρια ανάγκασε και το Μαξίμου, μέσω του Παύλου Μαρινάκη, να αδειάσει άρον άρον τη Ζαχαράκη.
Είναι άλλο να μαθαίνουμε στα παιδιά ότι όλες ανεξαιρέτως οι οικογένειες έχουν δικαίωμα στην ίση αξιοπρέπεια. Κι άλλο να «προμοτάρεται» το μοντέλο δύο ομοφυλόφιλων γονιών που μεγαλώνουν ένα παιδί ως απλά μια επιλογή που δεν έχει καμιά συνέπεια στην ψυχολογία αυτών των παιδιών.
Οι γονείς εμπιστεύονται τα παιδιά τους στα σχολεία, -χωρίς οι ίδιοι να έχουν κανένα έλεγχο πάνω στη διδακτική ύλη-, για να διδαχθούν αντικειμενικά γεγονότα και να αναπτύξουν κριτική σκέψη. Αλλά η ιδέα της Ζαχαράκη για τη δημόσια εκπαίδευση είναι να παρουσιάζονται συγκεκριμένες, έντονα αμφισβητούμενες πολιτικές και κοινωνικές ιδεολογίες ως απόλυτες αλήθειες.
Το γεγονός ήρθε πάνω που η κυβέρνηση πάσχιζε να μαζέψει τις εντυπώσεις από την ψευδοεπιστήμη περί ενός βιολογικού «ακαθόριστου φύλου» στην πλατφόρμα με τα φάρμακα του ΕΟΠΥΥ. Εκεί η κυβερνητική ανοησία έφτασε να γίνεται επικίνδυνη και για την υγεία του κόσμου.
Πάνω που προσπαθούσαν να πείσουν ότι πρόκειται περί «λάθους», ήρθε η κατήχηση περί των «θεωριών φύλου» σε μικρά παιδιά χωρίς τη γνωστική ωριμότητα να τις επεξεργαστούν, μέσα από τα βιβλία του υπουργείου Παιδείας.
«Με απασχόλησε πολύ αυτή η είδηση και ως πατέρα ενός παιδιού 3 ετών» άδειασε ο Παύλος Μαρινάκης τη Ζαχαράκη: «Το υπουργείο απάντησε υπηρεσιακά για το πώς καταρτίζεται το πρόγραμμα σπουδών, πώς επιλέγονται τα βιβλία. Θεωρώ ότι όταν επιλέγουμε βιβλία, όταν επιλέγουμε προγράμματα σπουδών, ειδικά για παιδιά δημοτικού, πολλώ δε μάλλον για παιδιά πρώτης, δευτέρας, τρίτης δημοτικού, πρέπει να είμαστε ιδιαιτέρως προσεκτικοί και να δείχνουμε και αυξημένη ευαισθησία».
Πρόσθεσε ότι «δεν είναι δικιά μου δουλειά να παίρνω κεφάλια», εννοώντας τη Ζαχαράκη. Οσον αφορά αν θα ανακληθεί το βιβλίο, «αυτό είναι κάτι που θα το απαντήσει το υπουργείο Παιδείας. Εγώ θα σας πω ότι το υπουργείο Παιδείας μού έδωσε μια υπηρεσιακή ενημέρωση για τον επιστημονικό τρόπο που επιλέγονται τα βιβλία».
Η Ζαχαράκη μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν ανέλαβε την ευθύνη της, πέρα από αναφορές του υπουργείου σε διάφορα ινστιτούτα και «ανεξάρτητες επιτροπές αξιολόγησης» ως υπεύθυνα για την επιλογή του βιβλίου.
Για τη Σοφία Ζαχαράκη η πολιτική είναι απλά το όχημα για τη δική της προσωπική ανέλιξη και όφελος. Πολιτικές θέσεις δεν διαθέτει, ούτε ιδεολογικό προφίλ. Προσαρμόζεται κάθε φορά με οτιδήποτε υπηρετεί τις επιδιώξεις του εκάστοτε συστήματος.
Εμφανίστηκε στα πράγματα από το πουθενά το 2015 επί ΣΥΡΙΖΑ. Την έβαλαν τότε στο υπουργείο Παιδείας ως αποσπασμένη στο γραφείο του γενικού γραμματέα.
Με υπογραφή του τότε υπουργού Παιδείας, Ερευνας και Θρησκευμάτων Νίκου Φίλη, η Ζαχαράκη αποσπάστηκε από το Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΠΕ Β’ Αθήνας), όπου βρισκόταν μέχρι τότε, «σε διαβαθμισμένη θέση στο γραφείο του γενικού γραμματέα Διά Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς του υπουργείου Παιδείας, Ερευνας και Θρησκευμάτων κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων και χωρίς χρονικό περιορισμό».
Κι αν επί ΣΥΡΙΖΑ «τρούπωσε» στην πολιτική, σήμερα η Ζαχαράκη, ως υπουργός του Μητσοτάκη, αντιμετωπίζει το Συμβούλιο της Επικρατείας ως μια παραφωνία που πρέπει να παρακαμφθεί. Η απόφαση του ΣτΕ που ακυρώνει τις άδειες τριών «ιδιωτικών πανεπιστημίων» και χαλάει τη μανέστρα στους σχεδιασμούς που η υπουργός εξυπηρετεί είναι απλώς «τεχνικά ζητήματα», είπε η Ζαχαράκη, που «θεραπεύονται».
Επί θητείας της, το υπουργείο Παιδείας άρχισε να «ανθίζει» στις δουλειές. Με το που ορίστηκε υπουργός Παιδείας τον Μάρτιο 2025, αναρτήθηκε η διακήρυξη ανοιχτού διεθνούς διαγωνισμού για το ψηφιακό σχολείο, ενός υψηλού κόστους έργου, ύψους 74 εκατ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ.
Επρόκειτο για την «Ενίσχυση του ψηφιακού σχολείου μέσω ψηφιακών υπηρεσιών και καινοτόμων εκπαιδευτικών εργαλείων», με διάρκεια 12 μηνών και πρόβλεψη πλατφόρμας ή εργαλείων ακόμα και με… ολογράμματα.
Την ίδια στιγμή που η Ζαχαράκη υπέγραφε 74 εκατ. ευρώ με σύμβαση σε χρόνο ρεκόρ και προκαταβολή 50% για… τρισδιάστατα ολογράμματα, τα κενά στις θέσεις εκπαιδευτικών ήταν χιλιάδες. Πάνω από 15.351 ακάλυπτα κενά σε όλη τη χώρα, καθηγητές δεν υπήρχαν ούτε για τα βασικά μαθήματα, όπως Φιλολογικά, Φυσική κλπ., και κενά σε δασκάλους, νηπιαγωγούς.
Η χρηματοδότηση ήταν ελλιπής, μαθητές έκαναν μάθημα σε κοντέινερ και εισόδους πολυκατοικιών, τα σχολικά τμήματα αυξάνονταν για να στοιβάζονται περισσότεροι μαθητές. Σε σχολεία κατέρρεαν οροφές και μαθητές τραυματίζονταν. Αλλά η Ζαχαράκη μοίραζε ξέφρενα εκατομμύρια: 2 εκατ. ευρώ για… λαχανόκηπους, 10 εκατ. για διαδραστικούς πίνακες, 8,5 εκατ. για «lockers» και 2 εκατ. για διαφήμιση των έργων.
Σοφία Ζαχαράκη – Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού
Γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο ΕΚΠΑ. Στις 16 Νοεμβρίου 2015 δημοσιοποιήθηκε έγγραφο υπογεγραμμένο από τον τότε υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη. Βάσει αυτού, η κυρία Ζαχαράκη αποσπάστηκε από το Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, όπου βρισκόταν μέχρι τότε, «σε διαβαθμισμένη θέση στο γραφείο του γενικού γραμματέα Διά Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς, του υπουργείου Παιδείας κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων και χωρίς χρονικό περιορισμό». Ηταν στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Διετέλεσε σύμβουλος του υπουργού στο υπουργείο Ανάπτυξης το 2012-2014. Τον Αύγουστο 2016 ορίστηκε αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, ενώ τον Μάρτιο του 2019 ορίστηκε εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ. Στις 9 Ιουλίου 2019 έγινε υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και στις 4 Ιανουαρίου 2021 υφυπουργός Τουρισμού. Στις βουλευτικές εκλογές 2023 εξελέγη στην Αν. Αττική. Στις 27 Ιουνίου 2023 ορίστηκε υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και στις 14 Μαρτίου 2025 υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
