Τις δημοσκοπήσεις εταιριών που δεν είναι μέλη της ESOMAR και δεν υπόκεινται στον έλεγχό της μην τις παίρνετε τοις μετρητοίς. Καλοί άνθρωποι είναι αυτοί που τις κάνουν, την αλήθεια λένε στα ποιοτικά, αλλά τη μισή αλήθεια στην πρόθεση ψήφου και πολλές φορές προσαρμόζονται στις ανάγκες της γραμμής των μέσων που τις παραγγέλνουν.
Ποιες είναι αυτές οι ανάγκες; Ο κύριος Μητσοτάκης θέλει απεγνωσμένα να «γράφει» μετά τη ΔΕΘ το ποσοστό του «3» και ο κύριος Τσίπρας θέλει απελπισμένα να «γράφει» το ποσοστό του «2». Θα αποφύγω ως προς αυτό εύκολους συνειρμούς που μπορεί να προκαλέσουν τον γέλωτα, αλλά παρατηρώ ήδη από το περασμένο Σαββατοκύριακο τις διαρροές από το Μαξίμου.
Η επιθυμία είναι να «ανέβει» το ποσοστό της Ν.Δ. μετά το «δώσ’ τα όλα, Τσοβόλα» πακέτο Μητσοτάκη στη ΔΕΘ κατά 1,5% στην εκτίμηση ψήφου, μπορεί και 2%. Οι κλειδοκράτορες των αριθμών μάς λένε όμως ότι «δεν υπάρχουν αυτά τα νούμερα!». Στην κοινότητα των εγκεκριμένων δημοσκόπων των Αθηνών είναι καιρό τώρα κοινό μυστικό δύο πράγματα:
■ Τα 29άρια και τα 30άρια της Ν.Δ. στην εκτίμηση ψήφου αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν υπάρχουν. Τα αληθή ποσοστά του κόμματος κινούνται μεταξύ 24%-26%. Μελέτη που έγινε από ξένο οίκο για λογαριασμό σημαίνοντος παράγοντος της πολιτικής μας ζωής περιορίζει τις πιθανότητες της Ν.Δ. να αγγίξει ή να υπερβεί το 30% σε μόλις 3%. Οι μέσες τιμές της κινούνται στο 26% αυτή τη στιγμή, με μάξιμουμ το 27%.
■ Το δεύτερο πράγμα είναι ότι οι Ελληνες έχουν προεξοφλήσει ότι θα διεξαχθούν δεύτερες εκλογές, γι’ αυτό και, παρά τη ρητορεία της Ν.Δ. για αυτοδυναμία ακόμη και με την κινδυνολογία «για να αντιμετωπίσουμε με σταθερότητα ένα θερμό επεισόδιο με τους Τούρκους», το μήνυμα δεν περνάει σήμερα. Η επόμενη Βουλή θα είναι «βαριά» πολυκομματική, καθώς οι Ελληνες μοιάζουν αποφασισμένοι να ψηφίσουν χαλαρά στην πρώτη κάλπη για να διαμαρτυρηθούν.
Παράδοξο
Αυτά τα δύο δεδομένα εξηγούν γιατί προχθές ο κύριος Τσίπρας υποσχέθηκε ως παροχές την «Αρτα» και γιατί ο Μητσοτάκης θα τάξει το Σάββατο τα «Γιάννενα». Υπό μία έννοια υπάρχει ένα παράδοξο: Ολοι σήμερα είναι ζωντανοί γιατί ελπίζουν σε ένα θαύμα και όλοι ταυτόχρονα είναι «πεθαμένοι και άθαφτοι», που έλεγε σκωπτικά καμιά φορά ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι λαβωμένος, βαριά τραυματισμένος, αλλά ακόμη ζωντανός.
Ο μέγας κίνδυνος που διατρέχει και αποτελεί τον ομαδικό ψίθυρο στα καφενεία είναι να του χρεωθεί απολύτως η ηθική χρεοκοπία της χώρας. Μπορεί να χρεώθηκε στο ΠΑΣΟΚ από το Καστελόριζο και μετά η οικονομική χρεοκοπία της χώρας, αλλά ο πρωθυπουργός διατρέχει τον κίνδυνο να του καταλογιστεί η ηθική χρεοκοπία. Η οποία δεν αποδίδεται στις παθογένειες ούτε είναι διακομματική. Χρεώνεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, σε συγκεκριμένες πρακτικές και αφορά συγκεκριμένες σχολές πολιτικής, γεωπολιτικής και οικονομικής σκέψης εντός της Ν.Δ. και αλληθωρίζοντος προς τη Ν.Δ. τμήματος του ΠΑΣΟΚ.
Για την ώρα ο πρωθυπουργός ελπίζει ότι θα αντέξει βλέποντας την κατάσταση και στην αντιπολίτευση, αλλά το θεώρημα της απουσίας εναλλακτικής αρχίζει και θαμπώνει. Ξεθωριάζει. Ο Αντώνης Σαμαράς αναδεικνύεται σταδιακά στον βασικό πολιτικό του αντίπαλο και ο Τσίπρας στον επικουρικό, που μπορεί να δαγκώσει επικίνδυνα όμως σε κάποιες στροφές.
Και μόνο οι άνθρωποι και τα επιχειρήματα που επιστρατεύουν από το Μέγαρο Μαξίμου για να τους πολεμήσουν αποκαλύπτουν την αμηχανία. Ως ανθρώπους εννοώ τέως στενούς συνεργάτες των δύο πρώην πρωθυπουργών, τους οποίους το Μαξίμου μετέτρεψε σε κύμβαλα αλαλάζοντα για τους πρώην προϊσταμένους τους. Αποκρουστικό το θέαμα, αλλά πιθανώς κερδοφόρο.
Στρεψοδίκης
Ως επιχειρήματα εννοώ τον «τσεκουράτο» καρατομηθέντα πρώην υπουργό της Ν.Δ. που κάνει περιοδεία στα κανάλια με το επιχείρημα ότι «δύο υπουργοί του Τσίπρα καταδικάστηκαν από το Ειδικό Δικαστήριο, άρα για ποια εντιμότητα μιλά;». Λησμονεί ο μέγας στρεψοδίκης ότι οι δύο υπουργοί παραπέμφθηκαν από το Κοινοβούλιο με πλειοψηφία της Ν.Δ. και ότι καταδικάστηκαν για παραβίαση του νόμου, όχι ότι δωροδοκήθηκαν. Ο δεύτερος μάλιστα καταδικάστηκε σε ένα απλό πρόστιμο, γιατί το κατηγορητήριο της νεοδημοκρατικής προανακριτικής για δήθεν παραδικαστικό κατέρρευσε πριν φθάσει στο ακροατήριο.
Λησμονεί ο μέγας στρεψοδίκης ότι η πλειοψηφία της Ν.Δ. δεν παρέπεμψε τον ίδιο στο Ειδικό Δικαστήριο με το πραξικόπημα των επιστολικών ψήφων (που θύμισε τα γαλάζια ψηφοδέλτια Σαρτζετάκη), παρότι η Ευρωπαία εισαγγελέας ζητούσε την παραπομπή του με το πόρισμά της για την εγκληματική οργάνωση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οταν η Ν.Δ. δικάζει λοιπόν ως κατηγορούσα Αρχή τους αντιπάλους της για «παράβαση καθήκοντος» αλλά αρνείται να δικάσει τον εαυτό της για «εγκληματική οργάνωση», τέτοιου είδους επιχειρήματα εκτός από θυμηδία προκαλούν τεράστια πολιτική ζημιά. Ο κόσμος δεν μιλά, αλλά ξέρει.
Το πρόβλημα του Τσίπρα, από την άλλη, είναι ότι «ανεστήθη» μεν, αλλά όσο θα ήθελε. Πλασαρίστηκε αμέσως στη δεύτερη θέση, αλλά μάτια που δεν βλέπονται… Το 20,2% που έλαβε στην πρώτη κάλπη του 2023 και με αυτό πρέπει να συγκρίνεται (στη δεύτερη έλαβε 17% γιατί οι «Τσακαλώτοι» πήγαν εκδρομή) απέχει πολύ από τα 15άρια και τα 16άρια. Αν ο Μητσοτάκης δεν είχε χρησιμοποιήσει κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο να τον συντρίψει το 2023 και είχε επιζήσει ο ψευτοδικομματισμός του 2019 (72% και οι δύο μαζί), ίσως να αντιμετώπιζαν την κρίση αμφότεροι από καλύτερη θέση. Τώρα ας λουστούν το τέρας που εξέθρεψαν, ειδικά ο πρώτος. Τα γέρικα άλογα αποδεικνύονται πιο σοφά από τους εξυπνάκηδες.
