Τεράστιο σκάνδαλο με το νέο κτίριο της ΔΥΠΑ!

Σε τεράστιο σκάνδαλο ύψους 36.077.000 ευρώ αναδεικνύεται το… νέο κτίριο Κεντρικής Διοίκησης της ΔΥΠΑ (Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης, πρώην ΟΑΕΔ) επί της λεωφόρου Αθηνών 118, με πρωταγωνίστριες τη διοικήτρια της υπηρεσίας Γιαννούλα Χορμόβα και την υπουργό Εργασίας Νίκη Κεραμέως, όχι μόνο γιατί το ποσό είναι τεράστιο, αλλά και γιατί αυτό που… αγοράσαμε είναι ένα χρέπι στα μπετά.

• Από τους Μαρία Παναγιώτου
  Νίκο Τσακανίκα

Φυσικά, όποια και αν είναι η εξέλιξη της υπόθεσης, το μάρμαρο θα κληθούν να πληρώσουν το Ελληνικό Δημόσιο και κατ’ επέκταση οι Ελληνες φορολογούμενοι πολίτες. Το πιο σκανδαλώδες είναι πως το συμφωνητικό αυτής της αγοραπωλησίας, πτυχές του οποίου θα αποκαλύψει σήμερα η «δημοκρατία», είναι… μυστικό αντί να είναι δημόσιο, κι ελάχιστοι άνθρωποι έχουν λάβει γνώση του. 

Η αγορά και η ολοκλήρωση του κτιρίου είχαν ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης, ως βιοκλιματικό (ο Θεός να το κάνει), με την αυστηρή υποχρέωση να παραδοθεί «με το κλειδί στο χέρι» στις 31 Αυγούστου 2026, κάτι που δεν συνέβη, με συνέπεια να είναι σε διαδικασία απένταξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις το πλαίσιο λειτουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης είναι σαφές: τα έργα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί ολικώς, όχι μερικώς. Ετσι, σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης υπάρχει περίπτωση να απαιτηθεί επιστροφή χρημάτων. Το βασικό ερώτημα που γεννάται είναι ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο, αφού η εταιρία μέχρι στιγμής έχει τσεπώσει 19.188.500 ευρώ και απομένουν επιπλέον περίπου 17.000.000 ευρώ για να ολοκληρωθεί και να καταστεί λειτουργικό το κτίριο. Οπως είναι σήμερα η κατάσταση, μπορεί όλα τα παραπάνω να μετακυλήσουν στο Ελληνικό Δημόσιο και στους Ελληνες φορολογουμένους. Γιατί, φυσικά, θεωρούμε απίθανο η εταιρία να επιστρέψει πίσω τα χρήματα που πήρε. 

Το ιστορικό

Η ΔΥΠΑ, στο όνομα της ενοποίησης των κεντρικών υπηρεσιών, παρά το γεγονός πως είχε μια σειρά από ιδιόκτητα κτίρια με τα οποία θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της, αποφάσισε να αγοράσει ένα ακίνητο, το οποίο επί της ουσίας είναι ένα «κουφάρι», στο εξωφρενικό ποσό των 36.077.000 ευρώ στις 5 Αυγούστου 2025 από την εταιρία «TOMWAZ PROPERTY 2 A.E.», πίσω από την οποία κανείς δεν ξέρει ποιος βρίσκεται. Η εταιρία αυτή δημιουργήθηκε στις αρχές του 2019 ειδικά για την αγορά του συγκεκριμένου κτιρίου, αντί 5.000.000 ευρώ και ανήκει στην κυπριακή υπεράκτια Sovony Ltd, η οποία με τη σειρά της ανήκει σε άλλες κυπριακές…. Και κάπως έτσι χάνονται τα ιδιοκτησιακά ίχνη. 

Ο διαγωνισμός που προηγήθηκε, προκειμένου να ενταχθεί το έργο στο Ταμείο Ανάκαμψης, όπως καταγγέλλουν γνώστες της διαδικασίας είχε τα χαρακτηριστικά του φωτογραφικού. Μάλιστα ήταν τέτοια τα χαρακτηριστικά (συγκεκριμένα τετραγωνικά μέτρα, συγκεκριμένη απόσταση από ΜΜΜ κ.ά.) που στον πρώτο διαγωνισμό, το 2024, προσήλθε μόνο η «TOMWAZ». Ο διαγωνισμός ματαιώθηκε εξ αυτού και ακολούθησε δεύτερος λίγους μήνες αργότερα, την ίδια χρονιά, με τη συμμετοχή ακόμη μίας εταιρείας, «TOMWAZ PROPERTY 2 A.E.», ώστε τελικά να μείνει μόνη η εταιρία «TOMWAZ», η οποία προκρίθηκε ως η… κατάλληλη. Μάλιστα, η εταιρία ήταν σε αναστολή λειτουργίας και ενεργοποιήθηκε εκ νέου μόλις έντεκα εβδομάδες πριν από την υπογραφή των συμβολαίων.

Το συμβόλαιο

Πηγές που έχουν διαβάσει το συμβόλαιο-σύμβαση μεταξύ της ΔΥΠΑ και της «TOMWAZ», το οποίο παρεμπιπτόντως παρανόμως η διοίκηση της ΔΥΠΑ και η διοικήτριά της Γιαννούλα Χορμόβα δεν το έχει δώσει στη δημοσιότητα ως όφειλε εκ του νόμου (σ.σ.: δεν βρίσκεται ούτε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» ούτε στο Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων), ανέφεραν καταρχάς ότι είναι αόριστο και αφήνει πολλά… παράθυρα ανοιχτά.

Τα πιο βασικά στοιχεία του είναι ότι δεν περιλαμβάνει σαφές χρονοδιάγραμμα με στάδια και δεν διαχωρίζει ποιο τμήμα του ποσού είναι για την αγορά του κτιρίου και ποιο για τις κατασκευές (σ.σ.: αναφέρει μόνο ότι τα 33.101.000 ευρώ είναι γενικά για το κτίριο και 2.976.000 ευρώ για κινητό εξοπλισμό και οπτικοακουστικά μέσα). Ετσι όπως είναι δομημένο μάλιστα, μοιάζει σαν ο στόχος να ήταν να δοθούν κάποια εκατομμύρια στην εταιρία κι έπειτα βλέπουμε.

Με βάση αυτό, πάντως, η «TOMWAZ» είχε την υποχρέωση να ολοκληρώσει με τις σχετικές προδιαγραφές το κτίριο και να το παραδώσει «με το κλειδί στο χέρι» στις 31 Δεκεμβρίου 2025. Στο συμβόλαιο αναφέρεται, βέβαια, πως μπορεί να οριστεί νέα ημερομηνία παράδοσης, έπειτα από απόφαση του Δ.Σ. της ΔΥΠΑ.

Και εδώ αρχίζουν τα… παράξενα, τα οποία, όπως φαίνεται, καταδεικνύουν πως το «έγκλημα» ήταν προμελετημένο. Οπως προείπαμε, το συμβόλαιο υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2025, με το κτίριο να είναι στα μπετά, και αφορά τέσσερα υπόγεια, ισόγειο και επτά ορόφους συνολικού εμβαδού περίπου 9.000 τετραγωνικών μέτρων. Το πρώτο συνεργείο μπήκε στα τέλη Δεκεμβρίου, δηλαδή λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας του Δεκεμβρίου.

Το γεγονός επιβεβαίωσαν και άνθρωποι που εργάζονται στην περιοχή, με τους οποίους μίλησε η «δημοκρατία». Οπως γίνεται αντιληπτό και στον πιο αδαή, η παράδοση «με το κλειδί στο χέρι» ήταν αδύνατη, κάτι που ασφαλώς το γνώριζαν. Στη συνέχεια, σύμφωνα με πηγές, δόθηκε ως νέα καταληκτική προθεσμία για την παράδοση «με το κλειδί στο χέρι» η 30ή Ιουνίου 2026.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ανθρώπων της περιοχής, οι εργασίες εκτελέστηκαν μέχρι τα μέσα Ιουλίου, χωρίς να υπάρχει πάντα καθημερινή παρουσία του συνεργείου, το οποίο μάλιστα ποτέ δεν ξεπερνούσε τα 7 με 8 άτομα. Με τόσα λίγα άτομα ήταν φυσικά αδύνατο να ολοκληρωθούν οι εργασίες και να παραδοθεί το κτίριο ολοκληρωμένο. Αλλωστε, η εικόνα του κτιρίου σήμερα δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνειών.

Το κτίριο είναι ακόμα στα μπετά, η πρόσοψη είναι χωρίς κουφώματα και πόρτες, όλοι οι όροφοι είναι γεμάτοι με γκράφιτι, βλέπεις παντού σκουριασμένα σίδερα και καλώδια που κρέμονται. Σε κάποια σημεία στην πρόσοψη έχουν τοποθετηθεί γυψοσανίδες. Στα πλαϊνά του κτιρίου έχουν τοποθετηθεί κουφώματα σε κάποια σημεία, ενώ κάποια άλλα κουφώματα είναι στοιβαγμένα στους ορόφους.

Στο εσωτερικό, διά γυμνού οφθαλμού, φαίνεται πως οι τοίχοι δεν έχουν ούτε σοβατιστεί, ενώ δεν φαίνεται να έχουν μπει ηλεκτρολογικές, υδραυλικές ή κάποιου άλλου είδους εγκαταστάσεις, όπως πατώματα, πόρτες, εσωτερική διαρρύθμιση και συστήματα θέρμανσης-ψύξης. Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα είναι πως ό,τι έγινε έγινε για τα μάτια του κόσμου και συγκεκριμένα για να εκταμιευθούν κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης προς την «TOMWAZ».

Βεβαίως, η ΔΥΠΑ, στις 28 Αυγούστου, σε ανακοίνωση που εξέδωσε ισχυρίστηκε ότι «η εικόνα ενός έργου το οποίο έχει εγκαταλειφθεί χωρίς τεχνική και διοικητική παρακολούθηση δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα». Η αυτοψία μας στις 7 Σεπτεμβρίου δείχνει ότι η εικόνα είναι αυτή ακριβώς: εγκατάλειψης.

Μέχρι σήμερα, πάντως, έχουν εκταμιευθεί στην ιδιοκτήτρια εταιρία 19.188.500 ευρώ, σε τρεις δόσεις: 3.103.186,80 ευρώ στις 5 Αύγουστο 2025 με την υπογραφή του συμβολαίου ως προκαταβολή, 14.935.313,20 ευρώ λίγες μέρες αργότερα (12/08), ως εξόφληση του 50% της προκαταβολής, και 1.150.000,00 ευρώ στις 25 Ιουνίου 2026 ως πρώτη πιστοποίηση για τις εργασίες που έκανε. Σύνολο δηλαδή η εταιρία έχει εισπράξει μέχρι στιγμής 19.188.500 ευρώ άκοπα.

Μέχρι τα 36.077.000 ευρώ που προβλέπει το συμβόλαιο-σύμβαση υπολείπονται περίπου άλλα 17.000.000 ευρώ. Με έναν πρόχειρο αλλά σχετικά ακριβή υπολογισμό, αν διαιρέσουμε το ποσό που υπολείπεται με το ποσό της πρώτης πιστοποίησης που χρειάστηκε έξι μήνες για να δοθεί, το κτίριο, σύμφωνα με αυτόν τον ρυθμό, για να αποπερατωθεί θα χρειαζόταν περίπου 15 εξάμηνα, δηλαδή ακόμα 7,5 χρόνια! Κάτι που αποκαλύπτει ξεκάθαρα πως οι χρόνοι που μπήκαν για την αποπεράτωση των εργασιών στο συμβόλαιο ήταν κενό γράμμα.

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – τ. ΟΕΕ – τ. ΟΕΚ (ΠΑΝΣΥΠΟ) που κατήγγειλε δημόσια με ανακοίνωσή του τη διαδικασία έστειλε τις πολεοδομικές παραβάσεις που υπήρξαν και όχι μόνο φάκελο με συγκεκριμένα στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές της «δημοκρατίας», η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία απάντησε πως δεν εμπίπτουν αυτές οι καταγγελίες στην αρμοδιότητά της και διαβίβασε τα στοιχεία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.

Να σημειώσουμε επίσης ότι ο ΠΑΝΣΥΠΟ, μιας και η ΔΥΠΑ έχει πλήθος ιδιόκτητων κτιρίων, είχε προτείνει, μεταξύ άλλων, και το ιδιόκτητο 7ώροφο κτίριο στην οδό Σολωμού 60, στο κέντρο, το οποίο, σύμφωνα με τον Σύλλογο, με κάποιες μικρές αλλαγές θα μπορούσε να φιλοξενήσει την κεντρική διοίκηση της ΔΥΠΑ.

Δεν απάντησαν!

Η «δημοκρατία» έστειλε ερωτήσεις στη ΔΥΠΑ και τη διοικήτριά της Γιαννούλα Χορμόβα. Μεταξύ άλλων, ζητήσαμε να μάθουμε τι θα γίνει από τούδε και στο εξής. Θα συνεχιστούν τελικά οι εργασίες για την αποπεράτωση του κτιρίου ή όχι, και σε ποιον ανήκει η ευθύνη για το γεγονός ότι δεν τηρήθηκε το χρονοδιάγραμμα που είχε συμφωνηθεί; Και επιπρόσθετα πώς είναι δυνατόν να μην είχαν αντιληφθεί έγκαιρα το γεγονός πως ο ρυθμός των εργασιών δεν προϊδέαζε σε καμία περίπτωση την έγκαιρη ολοκλήρωσή του και παράδοση, με αποτέλεσμα την απένταξή του από το Ταμείο Ανάκαμψης;

Και τελικά ποιος θα πληρώσει και από πού θα βρεθούν τα χρήματα σε περίπτωση που συνεχιστεί το έργο; Τι θα γίνει με τα χρήματα που δόθηκαν μέχρι στιγμής και αν υπάρχει προθεσμία παράδοσης του κτιρίου με βάση την οποία θα ενεργοποιηθούν οι ποινικές ρήτρες; Σε κανένα από όλα αυτά τα καίρια ερωτήματα δεν απάντησε η κυρία Χορμόβα. Φυσικά, τη στιγμή που για την αγορά ενός κτιρίου η ΔΥΠΑ εκταμίευε λεφτά από το Ταμείο Ανάκαμψης, ακυρώνονταν ή μειώνονταν κοινωνικά έργα της ΔΥΠΑ που απευθύνονταν στους πιο ευάλωτους, ύψους περίπου 256.000.000 ευρώ.

Στο ίδιο μοτίβο με τον Δήμο Αθηναίων και τα ΕΛ.ΤΑ.

Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι η μόνη. Υπάρχει τελευταία ένα μοτίβο που είναι πλέον ξεκάθαρο. Η περίπτωση της ΔΥΠΑ φέρνει στο μυαλό το κτίριο του Δήμου Αθηναίων κι εκείνο των ΕΛ.ΤΑ., για τα οποία, όπως αποκάλυψε η «δημοκρατία» σχετικά πρόσφατα, οι συμφωνίες κλείστηκαν με παρόμοιο τρόπο, δήθεν για να στεγαστούν οι κεντρικές υπηρεσίες τους, παρότι είχαν ιδιόκτητα κτίρια. Στην περίπτωση του Δήμου Αθηναίων το σκάνδαλο εκκίνησε από τον προηγούμενο δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη για το κτίριο επί της Πατησίων 159 (σ.σ.: το υιοθέτησε και η νυν δημοτική Αρχή του κ. Δούκα), που ενοικιάστηκε αντί εξωφρενικού -και φυσικά εξαιρετικά επιζήμιου- τιμήματος, με στόχο να μεταφερθούν εκεί διάσπαρτες υπηρεσίες, τη στιγμή που κτίρια «μεγαθήρια», ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου, παραμένουν αναξιοποίητα.

Συγκεκριμένα, το μίσθωμα για το εν λόγω κτίριο ορίστηκε σε 123.500 ευρώ τον μήνα, δηλαδή σε 1.482.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ προβλέπεται και αύξηση μετά την πενταετία. Είχε προηγηθεί η αγορά του ακινήτου στην Πατησίων από την εταιρία BRACER INVESTMENT PROPERTIES II το 2020, με τίμημα τα 6.216.000 ευρώ. Οι επίσημες ζυμώσεις στον δήμο για την εγκατάσταση των υπηρεσιών σε αυτό το κτίριο ξεκίνησαν το 2021, αν όχι νωρίτερα. Ακολούθησε μια αλληλουχία γεγονότων που έμοιαζε ενορχηστρωμένη με μεγάλη ακρίβεια και φωτογραφικός διαγωνισμός, με αποτέλεσμα το κτίριο να ενοικιαστεί από τον Δήμο Αθηναίων και η εταιρία να έχει τέτοιο όφελος που σε λιγότερο από πέντε χρόνια να έχει κάνει απόσβεση της επένδυσης.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη με τη μετακόμιση των κεντρικών γραφείων των ΕΛ.ΤΑ. στο υπερλούξ κτίριο επί των οδών Ιωνίας και Ιακωβάτων το περασμένο καλοκαίρι αντί 180.000 ευρώ για μηνιαία μίσθωση, παρά την οικονομική τους δυσχερή θέση. Και σε αυτή την περίπτωση υπήρξε η αγορά κτιρίου το 2020 από εταιρία, εν προκειμένω τη RANDOM ΜΑΕ (θυγατρική της DIMAND). Και σε αυτή την περίπτωση τα ΕΛ.ΤΑ. φαίνεται πως κατευθύνθηκαν προς τα εκεί με κλειστά τα μάτια. Και σε αυτή την περίπτωση δεν έχει δημοσιευτεί σύμβαση, παρότι υπάρχει νόμιμη υποχρέωση. Στην περίπτωση της ΔΥΠΑ, βέβαια, το Δημόσιο, που ήδη έχει πολλά και τεράστια ακίνητα στην ιδιοκτησία του, βρέθηκε με ακόμη ένα, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.