Σε νέο, επικίνδυνο αδιέξοδο εισέρχεται η Ρουμανία μετά τη χθεσινή απόρριψη από το Κοινοβούλιο της χώρας της πρότασης σχηματισμού κυβέρνησης από τον φιλελεύθερο ευρωβουλευτή Ζίγκφριντ Μουρεσάν, παρατείνοντας έτσι την πολιτική κρίση που ταλανίζει τη χώρα εδώ και περίπου πέντε μήνες. Το προτεινόμενο κεντροδεξιό υπουργικό συμβούλιο έλαβε 182 ψήφους υπέρ και 15 κατά, σε σύνολο 197 έγκυρων ψηφοδελτίων στη διάρκεια μυστικής ψηφοφορίας, ενώ για την έγκρισή του απαιτούνταν 233 θετικές ψήφοι.
Ο Μουρεσάν είχε την επίσημη στήριξη του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PNL), της Ενωσης «Σώστε τη Ρουμανία» (USR) και του κόμματος της ουγγρικής μειονότητας (UDMR). Το σοσιαλδημοκρατικό PSD όμως επέλεξε να μην ψηφίσει, ενώ οι βουλευτές του εθνικιστικού AUR απείχαν από τη διαδικασία, στερώντας έτσι από τον εντολοδόχο πρωθυπουργό την απαιτούμενη πλειοψηφία.
Αμέσως μετά την καταμέτρηση ο Μουρεσάν εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά των πολιτικών δυνάμεων που θεωρεί υπεύθυνες για το σημερινό αδιέξοδο. «Τα κόμματα που προκάλεσαν την πολιτική κρίση ψήφισαν σήμερα για την παράτασή της» δήλωσε, δείχνοντας ουσιαστικά προς το PSD και το AUR. Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος του PSD Σόριν Γκριντεάνου υποστήριξε ότι η Ρουμανία χρειάζεται επειγόντως μια κυβέρνηση με πλήρεις εξουσίες, ενώ το κόμμα του αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην επόμενη κυβέρνηση, ενώ την ίδια ώρα το ενισχυμένο δημοσκοπικά AUR επιμένει για τους δικούς του, εύλογους πολιτικούς λόγους στη λύση των πρόωρων εκλογών. Το πολιτικό τοπίο γίνεται ακόμη πιο σύνθετο δε κι από τη στάση του USR, το οποίο, παρά την υποστήριξή του στον Μουρεσάν, κι αυτό έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.
Ο πρόεδρος Νικουσόρ Νταν βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση. Αφενός πρέπει να αναζητήσει νέο πρόσωπο που θα μπορέσει να συγκεντρώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ενώ αφετέρου γνωρίζει καλά πως μια νέα αποτυχία θα φέρει τη χώρα ακόμη πιο κοντά, «εκβιαστικά» πια στις εκλογές.
Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται και το μεγάλο πολιτικό αλλά και γεωπολιτικό… παράδοξο, καθώς είναι γνωστό πως η Ουάσινγκτον έχει επενδύσει τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο στην προώθηση του αμερικανικού LNG και του Κάθετου Διαδρόμου. Κάτι που προκύπτει κι από τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τη δράση της Αμερικανίδας πρέσβεως στην Αθήνα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από τη «Wall Street Journal» – από το δημοσίευμα που αποκάλυψε επίσης και τις απειλές που φέρεται ότι εκτόξευσε η ίδια προς τον Σταύρο Παπασταύρου με φόντο τη «ρουμανική περίπτωση». Πλέον κι ενώ ο «βολικότερος» του πρώην πρωθυπουργού Μπολότζαν, Μουρεσάν, δεν κατάφερε να πετύχει την πολυπόθητη κοινοβουλευτική συναίνεση, η αμερικανική επιρροή βρίσκεται σε αδιέξοδο, καθώς η επιδίωξη μεγαλύτερης επιρροής στην ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ρουμανίας μπορεί να συμπέσει με την ενίσχυση δυνάμεων που αμφισβητούν την παραδοσιακή σχέση του Βουκουρεστίου με τη Δύση. Αυτό ναι μεν δεν αποδεικνύει ότι η Ουάσινγκτον επιχείρησε να «ενισχύσει» πολιτικά το AUR ούτε ότι «επέλεξε» τον Μουρεσάν προκειμένου να υπογράψει τα συμβόλαια για το αμερικανικό LNG. Αποκαλύπτει όμως το πολιτικό-διπλωματικό κόστος που μπορεί να έχει μια απόπειρα εξωτερικής παρέμβασης, όταν αυτή μετατρέπεται τελικά σε αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης.
Το ερώτημα λοιπόν είναι σαφές για την Ουάσινγκτον. Εάν η Ρουμανία οδηγηθεί τελικά σε πρόωρες εκλογές, το AUR είναι πιθανό πως θα επιχειρήσει να μετατρέψει τη σημερινή πολιτική κρίση σε όχημα αμφισβήτησης ολόκληρου του φιλοδυτικού πολιτικού συστήματος. Ετσι, μια ενεργειακή και γεωπολιτική προσπάθεια που αποσκοπεί στην ενίσχυση της δυτικής επιρροής στην περιοχή κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Και με μια Ρουμανία περισσότερο διχασμένη πια, με ενισχυμένες τις ακραίες δυνάμεις και -το πιο σημαντικό- έναν κρίσιμο κρίκο του Κάθετου Διαδρόμου να παραμένει χωρίς σταθερή κυβέρνηση.
