Καθώς Ισραήλ και Ελλάδα οδεύουν και οι δύο συμμαχικές χώρες προς εθνικές εκλογές υψίστης κρίσιμης σημασίας για το μέλλον όχι μόνο των Ελλήνων και Ισραηλινών πολιτών αντίστοιχα, αλλά και όλων των κατοίκων της Δύσης, η άλλη πλευρά κινεί όλα τα νήματα προκειμένου με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να επιφέρει στην εξουσία ακόμα και αντι-δημοκρατικά τις δυνάμεις του εθνομηδενισμού, του ισλαμολαγνισμού και της woke ατζέντας.
- Ραβίνος Μορντεχάι Φριζής*
Οπως συνήθως, η άλλη πλευρά την κρίσιμη ώρα, γνωρίζοντας πως η συντριπτική πλειονότητα των απλών Ισραηλινών και Ελλήνων συνεχίζει να είναι στο μεδούλι της ταγμένη με τις αξίες του έθνους, της θρησκείας και της φυσιολογικής οικογένειας, προσπαθεί να παραπλανήσει φορώντας διαφορετικούς μανδύες, άλλοτε του υποτιθέμενου πολιτικού «κέντρου» (συνηθισμένη μάσκα της Αριστεράς και της «Δεξιάς» του γλυκού νερού), και άλλοτε ακόμα και του υποτιθέμενου υπερ-πατριωτικού χώρου.
Στη Δύση υπάρχει μια κοινή συνισταμένη που ενώνει τα λεγόμενα ως δύο αντίθετα πολιτικά άκρα, σχεδόν απόλυτα.
Και ακριβώς εδώ γίνεται ξεκάθαρο σε όποιον θέλει να δει πίσω από την επιφάνεια, ότι τα δύο αυτά άκρα κινούνται από το ίδιο χέρι.
Τι κοινό άραγε υπάρχει ανάμεσα στις πιο ακραίες φωνές των Δημοκρατικών και των διάφορων αναρχικών ANTIFA στις ΗΠΑ, και σε εξέχοντες λαϊκιστές του Ρεπουμπλικάνων, στιλ Τάκερ Κάρλσον και Κάντας Οουενς;
Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στον Ρουβίκωνα και σε κάθε άλλη ακραία αριστερή ομάδα και κόμμα στην Ελλάδα και στους νεοναζί;
Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στους ίδιους τους αιμοσταγείς τρομοκράτες της Χαμάς, της Χεζμπολάχ και του καθεστώτος των Μουλάδων και σε ακρο-αριστερά στοιχεία της ισραηλινής σκηνής, όπως οι δύο εθνομηδενιστές σκηνοθέτες του βραβευμένου αντισημιτικού λίβελου αίματος «Νάζα» στο Φεστιβάλ της Βενετίας;
Η απάντηση, απλή και ολοφάνερη: Το απύθμενο μίσος εναντίον του ενός και μοναδικού εβραϊκού κράτους στον κόσμο, του Ισραήλ. Οπως και η τυφλή υποστήριξη στο φανατικό τρομοκρατικό Ισλάμ των ψευτο-Παλαιστινίων, των αγιατολάχ, της Χαμάς και της Χεζμπολάχ.
Το κούφιο προπαγανδιστικό γενοκτονικό σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» (που υπονοεί την καταστροφή όλου του Ισραήλ και ένα νέο Ολοκαύτωμα εναντίον του εβραϊκού έθνους) είναι το σύγχρονο καλυμμένο «Χέιλ Χίτλερ» που ενώνει όμως σήμερα ταυτόχρονα φασίστες κάθε είδους και απόχρωσης, τόσο ναζιστές όσο και αναρχικούς, κομμουνιστές αλλά και υποτιθέμενους «λίμπεραλ» «φιλελέ» του δήθεν πολιτικού «κέντρου». Με απλά λόγια, αυτό είναι το σύγχρονο προγκρομιστικό σύνθημα κάθε λογής αντισημίτη/αντι-Εβραίου, όπως φυσικά και ανθέλληνα.
Η άλλη πλευρά επιδιώκει την πτώση του Ισραήλ, την πτώση της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως και της θεμελιώδους συμμαχίας τους. Και γι’ αυτό αποσκοπεί με κάθε μέσο στην πτώση ισχυρών πατριωτικών κυβερνήσεων σαν αυτή του Ισραήλ, του πρωθυπουργού Νετανιάχου. Και δεν κρύβουν, άλλωστε, αυτόν τους τον ανίερο στόχο, υπολογίζοντας πάλι χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή τη νέα αγνή πατριωτική γενιά του Ισραήλ αλλά και του ελληνικού έθνους.
*Πρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος του Λικούντ
