«Ψίθυρος, μορφή προπαγάνδας κατά την οποία διαδίδονται φήμες που ανάλογα με τον επιδιωκόμενο σκοπό προκαλούν ενθουσιασμό, ανησυχία, ηττοπάθεια κ.λπ. Η φήμη χρησιμοποιείται μεταξύ των άλλων για να προπαρασκευάσει την κοινή γνώμη να δεχτεί μια συνήθως μη δημοφιλή ενέργεια».
Αυτά αναφέρονται στο εμβληματικό βιβλίο του Γεωργίου Γεωργαλά «Προπαγάνδα». Πάμε τώρα στα σημερινά. Φαίνεται ότι οι κυβερνώντες έχουν μελετήσει πολύ Γεωργαλά, γι’ αυτό και έθεσαν σε εφαρμογή τη μέθοδο της φήμης. Συγκεκριμένα, σε άτυπες -λέει- συζητήσεις στα πηγαδάκια τέθηκε θέμα διπλασιασμού της αμοιβής των βουλευτών για τη συμμετοχή τους στις επιτροπές, προκειμένου αυτό να αποτελέσει δέλεαρ, διότι υπάρχει μεγάλη απροθυμία συμμετοχής.
Πάντως -λέει- πως ό,τι είναι να γίνει θα γίνει με το νέο έτος, ώστε, λέω εγώ, να μετρηθούν, εν τω μεταξύ, οι αντιδράσεις. Να κάνω μια καλύτερη πρόταση; Σε όποιον δεν συμμετέχει στις συνεδριάσεις της επιτροπής στην οποία έχει ορισθεί να του επιβάλλεται πρόστιμο 300 ευρώ. Πώς; Καλά, λέμε και καμιά κουταμάρα να περνάει η ώρα. Και με την ευκαιρία, το βιβλίο του Γεωργαλά «Προπαγάνδα» αναφέρει ότι έχει εκδοθεί το 1967, από τη «Γεωργιάδης Εκδοτική Εταιρεία. Εμμ. Μπενάκη και Α. Μεταξά 18». Λέτε, ρε παιδιά;
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»