Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 79 ετών άφησε ο σπουδαίος συγγραφέας και διανοητής Διονύσης Χαριτόπουλος, νοσηλευόμενος το τελευταίο διάστημα σε νοσοκομείο της Αττικής με σοβαρό πρόβλημα υγείας. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο εκδοτικός οίκος «Τόπος», με τον οποίο ο δημιουργός συνδέθηκε στενά από την ίδρυσή του το 2007.
Γεννημένος το 1947 στον Πειραιά, με καταγωγή από τη Μέσα Μάνη και το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, ο Διονύσης Χαριτόπουλος διαμόρφωσε τον ακέραιο χαρακτήρα και τη γραφή του μέσα από τις σκληρές βιωματικές εμπειρίες των νεανικών του χρόνων, όταν εργαζόταν ως χειρώνακτης στο λιμάνι, στα μηχανουργεία και τα εργοστάσια της περιοχής. Αφού εγκατέλειψε ημιτελείς τις σπουδές του σε Αθήνα και Λονδίνο, εργάστηκε στον χώρο της διαφήμισης μέχρι το 1990, οπότε και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο συγγραφικό του έργο. Στην προσωπική του ζωή υπήρξε παντρεμένος δύο φορές —μεταξύ των οποίων και με τη δημοσιογράφο Μαλβίνα Κάραλη— και απέκτησε δύο γιους.
Από την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα το 1976 με τη συλλογή διηγημάτων «Δανεικιά γραβάτα», ο Χαριτόπουλος ξεχώρισε ως δημιουργός, εκτός λογοτεχνικών ρευμάτων και κομματικών στεγανών. Στα 24 βιβλία που αφήνει ως παρακαταθήκη περιλαμβάνονται μυθιστορήματα σταθμοί, όπως το «525 Τάγμα Πεζικού», «Τα παιδιά της Χελιδόνας», «Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι» και η τριλογία του Πειραιά («Εκ Πειραιώς», «Πειραιώτες», «Πειραιάς Βαθύς»). Παράλληλα, υπέγραψε θεατρικά έργα («Αυγά μαύρα», «Λίστα γάμου»), τα καυστικά δοκίμια «Εγχειρίδιο βλακείας» και «Ημών των ιδίων», καθώς και τη μυθιστορηματική του αυτοβιογραφία «Έρωτες στη Μεταπολίτευση».
Ξεχωριστή θέση στο ογκώδες έργο του κατέχει η μνημειώδης ιστορική βιογραφία «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων» (και το ιστορικό της ακολούθημα «Οι Άτακτοι» το 2022), μια πολυετής, εξαντλητική έρευνα που φωτίζει την προσωπικότητα του Άρη Βελουχιώτη και τα γεγονότα της Εθνικής Αντίστασης.
Η ανακοίνωση των εκδόσεων ΤΟΠΟΣ:
«Πέθανε χθες ο Διονύσης Χαριτόπουλος. Το γράφουμε όπως το ήθελε, ούτε έφυγε, ούτε αποχώρησε, ούτε άλλα τέτοια. Ολιγαρκής, ανθεκτικός και μπεσαλής στη ζωή και τη γραφή του.
Γέννημα θρέμμα Πειραιώτης με καταγωγή από τη Μέσα Μάνη από πατέρα, και από τα ψηλά Βουνά το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας από μάνα, ήταν όπως έλεγε ο ίδιος ευγνώμων γιατί είχε την τύχη να ζήσει σε ζόρικες εποχές στον Πειραιά, όπου το λιμάνι και ο κόσμος του τού έκαναν ταχύρρυθμα μαθήματα επιβίωσης, αξιοπρέπειας και ανθρωπογνωσίας, καθώς δούλευε από μικρός σε σκληρές χειρωνακτικές δουλειές.
Από το πρώτο του βιβλίο το 1976, ο Διονύσης Χαριτόπουλος είχε εξασφαλίσει τον έπαινο των κριτικών του πνευματικού κόσμου και ιδίως των αναγνωστών, αλλά και την αδυναμία τους να τον κατηγοριοποιήσουν. Ακατάτακτος, αταξινόμητος, αυτόνομος, είναι ορισμένα απ’ τα επίθετα που τον συνοδεύουν. Δεν ανήκει σε λογοτεχνικές σχολές, ρεύματα, παρέες, και σίγουρα δεν ακολούθησε τις επιταγές της εποχής του. Ήταν μια κατηγορία μόνος του. Μια γνήσια αντικομφορμιστική ψυχή που η γραφή της σε κάθε ένα από τα 24 βιβλία του αποπνέει την απαράμιλλη γοητεία του αυθεντικού και σχεδόν πάντα βαθιά βιωματικού. Τα βιβλία που είναι η μοναδική του κληρονομιά σε όλο τον κόσμο.
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος συνεργάστηκε αψεγάδιαστα με τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ από την ίδρυσή τους το 2007. Στο διάστημα αυτό εκδόθηκαν 12 τίτλοι και επανεκδόθηκαν 12, το σύνολο των προηγούμενων.
Διονύση όλοι εδώ οι άνθρωποι των εκδόσεων ΤΟΠΟΣ σε αποχαιρετούμε σαν σιωπηλός κυκλικός χορός βλέποντάς σε να χορεύεις για μια τελευταία φορά το μόνο τραγούδι που χόρευες το βυζαντινό του Τσιτσάνη «Ίσως αύριο» και κρατάμε σαν παρακαταθήκη αυτό που διάλεξες για άνοιγμα στο τελευταίο σου βιβλίο:
Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους,
έξω απ’ τα Χειμερινά Ανάκτορα, ακόμη κι αν είναι χειρότεροι απ’ τους μέσα, γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.
Μια θερμή αγκαλιά στο πανάξιο παλληκάρι σου τον Κώστα και στον αδερφό σου Γιάννη.»
